II SA/Wa 916/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant referent Edyta Brzezicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchyla zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] września 2021 r. nr [...]

I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej (zwany dalej: "KOSG") 7 kwietnia 2021r. skierował P. L. (zwany dalej "Skarżącym") do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwana dalej "RKL"), w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. 2. RKL w orzeczeniu z [...] września 2021r. nr [...] rozpoznała u Skarżącego: 1) nadciśnienie tętnicze - § 51p1r5 – B; 2) okresowy zespół bólowy lędźwiowego odcinka kręgosłupa aktualnie bez zespołu neurologicznego - § 81 p1r5 – B; 3) zaburzenia adaptacyjne nieznacznie upośledzające funkcjonowanie - § 86p1r5 – A. RKL uznała Skarżącego za zdolnego do służby w Straży Granicznej z ograniczeniem i wskazała, że zaawansowanie stwierdzonych schorzeń nie uzasadnia przyznania grupy inwalidzkiej. Orzeczenie wydano na podstawie: - ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398, zwana dalej "u.k.l."); ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2020, poz. 723); - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018r., poz. 2035); - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 23 maja 2019r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2019r., poz. 1046). 3. Skarżący w odwołaniu wniósł o uchylenie ww. orzeczenia RKL, ponowne rozpatrzenie sprawy, skierowanie na specjalistyczne badania [...] do niezależnego podmiotu w celu określenia faktycznego stanu zdrowia, wydanie stosownego orzeczenia w przedmiocie uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samoistnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą, ustalenia zdolności do pracy funkcjonariusza zwolnionego ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Skarżący wyjaśnił, że ten sam lekarz (M. W.) [...]stycznia 2021r. w badaniu do innego orzeczenia [...] stwierdził, że Skarżący wymaga stałej opieki [...] Zaburzenia stresowe pourazowe, F 43.2 Zaburzenia adaptacyjne. RKL pominęła też dokumenty z PZP dla Dorosłych w [...] , której jest pacjentem, które zawierają taką samą diagnozę, jak ta z [...] stycznia 2021r. Skarżący wskazał, że w czasie nawrotów choroby niejednokrotnie musi korzystać z pomocy osób trzecich, gdyż nie potrafi samoistnie egzystować. Do takiego stanu zdrowia doprowadził Go charakter wykonywanej pracy w Policji, a później w SG. W trakcie służby brał m.in. udział w akcjach narkotykowych, zwalczania mafii paliwowej, zatrzymań szpiegów, terrorystów, kontrabandy papierosowej, nielegalnych cudzoziemców itd., wielokrotnie był narażony na utratę zdrowia i życia. Ciągły stres, groźby kierowane pod Jego adresem, nienormowany czas pracy oraz balansowanie na pograniczu prawa, doprowadziły Skarżącego do fatalnego stanu zdrowia psychicznego jak i fizycznego. 4. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - Skład Orzekający w [...] (zwana dalej "CKL") decyzją z [...] marca 2022r. nr [...] uchyliła ww. orzeczenie RKL z [...] września 2021r. w całości i umorzyła postępowanie prowadzone przez organ pierwszej instancji w całości. W podstawie prawnej powołała art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021r., poz. 725, ze zm., zwana dalej "k.p.a.") w związku z art. 4 i art. 32 ust. 6 u.k.l. CKL w uzasadnieniu wyjaśniła, że RKL [...] lutego 2021r., na podstawie skierowania KOSG, wydała orzeczenie w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej Skarżącego do służby. CKL - w wyniku odwołania - uchyliła [...] listopada 2021r. ww. orzeczenie RKL i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Do RKL w między czasie wpłynęło drugie skierowanie wydane przez KOSG w sprawie uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku i braku związku inwalidztwa ze służbą. RKL [...] września 2021r. wydała ww. orzeczenie, od którego odwołał się Skarżący. CKL podczas analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie ustaliła, że Skarżącego zwolniono ze służby w Straży Granicznej [...] maja 2021r., więc organem kierującym w sprawie ustalenia uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku i braku związku inwalidztwa ze służbą - może być Dyrektor ZER MSWiA. Tym samym komisja lekarska nie mogła wydać merytorycznego orzeczenia o zdolności Skarżącego do służby, bo w postępowaniu przed RKL Skarżący utracił status funkcjonariusza. 5. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji CKL z [...] marca 2022r. nr [...]. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w chwili kierowania na Komisję Lekarską, był funkcjonariuszem Straży Granicznej, a stosunek służbowy rozwiązano [...] maja 2021r. Z pkt 7 wzoru druku – skierowania – wynika, że pismo to jest skierowane do funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą dla czynnych funkcjonariuszy oraz emerytowanych, wszystkich służb mundurowych podległych MSWiA. Zdaniem Skarżącego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji od wiersza [...] do [...] znajdują się informacje dotyczące innego postępowania, będącego przedmiotem skargi do WSA w Warszawie pod sygn. akt. II SA/Wa 39/22. RKL [...] lutego 2021r. wydała ww. orzeczenie na podstawie skierowania KOSG z [...] września 2020r., a nie jak wskazała CKL w uzasadnieniu umorzenia postępowania, na podstawie skierowania KOSG z [...] kwietna 2021r. Kierujący w skierowaniu z [...] kwietnia 2021r. nie wnosił o badanie przydatności do dalszej służby, a o ustalenie czy Skarżący doznał uszczerbku na zdrowiu w związku ze służbą i uznanie za inwalidę. Dodatkowo CKL [...] lutego 2022r. skierowała Skarżącego do PZP MSWiA w [...] na badania psychologiczne. Opinia Psychologiczna jaką otrzymała CKL jest jednoznaczna i w pełni uzasadnia przyznanie Skarżącemu grupy inwalidzkiej w związku ze służbą. Tym samym działania lekarzy orzeczników RKL i CKL wyczerpują znamiona przestępstw z w art. 271 § 1 k.k. w zb. z art. 231 § 1 k.k. 6. CKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. skarga jest uzasadniona. 2. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329, zwana dalej "P.p.s.a.") Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.). Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał w sprawie decyzję administracyjną, którą zaskarżył Skarżący, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a. 3. Sąd, oceniając zaskarżoną decyzję CKL, jak również poprzedzające ją orzeczenie RKL z [...] września 2021r. uznał, że naruszały one zarówno przepisy prawa procesowego, jak i materialnego wskazane w skardze, a ponadto przepisy niewskazane w skardze. Zgodnie z art. 4 u.k.l., w zakresie nieuregulowanym w u.k.l., stosuje się przepisy k.p.a. Z ww. przepisu wynika więc, że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami k.p.a. i ma swój autonomiczny byt prawny, znajdując swoje umocowanie w u.k.l. Niemniej, zgodnie z ww. art. 4 u.k.l, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Organy władzy publicznej przy wydawaniu orzeczeń wskazanych w art. 39 i w art. 47 u.k.l. zobowiązane są przede wszystkim, zgodnie z zasadą praworządności, wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP, działać na podstawie i w granicach prawa. Powtórzeniem zasady praworządności przyjętej w Konstytucji RP jest art. 6 k.p.a., wedle którego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Działanie na podstawie prawa w postępowaniu administracyjnym obejmuje dwa zasadnicze elementy, a mianowicie ustalenie przez organ administracji publicznej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Sąd stwierdza ponadto, że skoro orzeczenia CKL stanowią decyzje administracyjne, rozstrzygające o uprawnieniach funkcjonariusza (lub kandydata) do pełnienia służby, powinny spełniać minimalne standardy decyzji obowiązujące w demokratycznym państwie prawnym. Standardy te są jednoznacznie określone w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Obowiązek prawidłowego i wyczerpującego uzasadniania orzeczenia związany jest z koniecznością stosowania przez organ zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.) oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego państwa (art. 8 k.p.a.). W art. 47 ust. 1 u.k.l. określono rodzaje rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez CKL po rozpatrzeniu odwołania. Zgodnie z tym przepisem, CKL po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Z ww. przepisu wynika jednoznacznie, że CKL, jako organ odwoławczy, nie jest uprawniona do wydania orzeczenia o sentencji innej, niż wymienione expressis verbis w treści cytowanego przepisu. W sytuacji, jednak, gdy CKL uznałaby prawidłowo - co jednak nie miało miejsca w sprawie - że zachodziły przesłanki do umorzenie postępowania, możliwe byłoby skorzystanie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 4 u.k.l. - w zakresie umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości albo w części. Zdaniem Sądu, CKL nie podała jednak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowych przesłanek, pozwalających przyjąć, że możliwe było umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. W tym zakresie Sąd podzielił więc stanowisko Skarżącego zawarte w skardze. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że RKL wydała swoje orzeczenie z [...] września 2021r. na podstawie skierowania KOSG z [...] kwietnia 2021r. Skierowanie to zostało zatem wystawione, gdy Skarżący pełnił jeszcze służbę w Straży Granicznej, w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. Sąd wskazuje ponadto, że możliwe było wówczas – wbrew stanowisku prezentowanemu przez CKL w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – wystawienie skierowania przez KOSG, a nie przez Dyrektor ZER MSWiA. Potwierdza to zarówno powoływany przez Skarżącego druk skierowania, jak również art. 25 § 2 pkt 2 u.k.l., którego CKL nie wzięła pod rozwagę, czym naruszyła zarówno przepisy prawa procesowego – art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a., jak również ww. przepis prawa materialnego art. 25 § 2 pkt 2 u.k.l. Ostatni z ww. przepisów - art. 25 § 2 pkt 2 u.k.l. - stanowi, że do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, którego stan zdrowia daje podstawę do przypuszczeń, że stopień jego zdolności do służby uległ zasadniczej zmianie lub że dalsze pełnienie przez niego służby na zajmowanym stanowisku jest niemożliwe. Skarżący w chwili wystawienia ww. skierowania z [...] kwietnia 2021r. był funkcjonariuszem Straży Granicznej, więc możliwe było wystawienie skierowania przez KOSG. Warto też wskazać na dyspozycję art. 25 ust. 3 pkt 4 u.k.l. Przepis ten stanowi, że do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu w celu uznania funkcjonariusza służb wskazanych w pkt 1 oraz funkcjonariusza zwolnionego z tych służb za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Już z tego względu należało uznać, że zaskarżona decyzja CKL była wadliwa i powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, z uwagi na ww. uchybienia. Warto też wskazać, że w ww. decyzji CKL zawarto błędne pouczenie o przysługującym Skarżącemu prawie do wniesienia sprzeciwu, w sytuacji, gdy podstawą prawną zaskarżonej decyzji nie był art. 138 § 2 k.p.a., tylko art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd tym samym potraktował wniesiony przez Skarżącego sprzeciw, jako skargę na decyzję CKL z [...] marca 2022r., uznając, że błędne pouczenie nie może Skarżącemu szkodzić. Sąd wskazuje ponadto, że w stanie faktycznym sprawy, możliwe było wydanie przez CKL orzeczenia reformatoryjnego, gdyż organ odwoławczy dysponował obszernym materiałem dowodowym, który powinien zostać oceniony z uwzględnieniem zasad przewidzianych w k.p.a. Skoro jednak CKL nie uczyniła tego, wskazując przy tym, że przed RKL toczy się w odniesieniu do Skarżącego inne postępowanie wiążące się z Jego stanem zdrowia, Sąd uznał za zasadne uchylenie również wydanego przez RKL ww. orzeczenia z [...] września 2021r. W ocenie Sądu w postępowaniu przed organem pierwszej instancji doszło bowiem również do naruszenia norm prawa procesowego, na które powoływał się w toku postępowania administracyjnego Skarżący. Wadliwością procesową, mogącą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, był przede wszystkim brak odniesienia się przez RKL w uzasadnieniu wydanego orzeczenia z [...] września 2021r. do dowodów przedkładanych przez Skarżącego (w tym dokumentów z PZP dla Dorosłych w [...], której Skarżący jest pacjentem), w kontekście innych dowodów przeprowadzonych w sprawie przez właściwy organ. O wadliwości ww. orzeczenia świadczy też brak ustosunkowania się przez RKL, i to w sposób przekonywujący, do rozbieżności wynikających z wyników badań przeprowadzonych też tego samego lekarza w postępowaniu prowadzonym przed RKL. Skoro RKL naruszyła w ten sposób zarówno art. 8 § 1, art. 11 k.p.a. w związku z art. 4 u.k.l., jak też art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. i w związku z art. 4 u.k.l., to powinna przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wziąć pod rozwagę okoliczność przywoływaną przez Skarżącego, że ten sam lekarz w badaniu z [...] stycznia 2021r. do innego orzeczenia RKL stwierdził, że Skarżący wymaga stałej opieki [...] Zaburzenia stresowe pourazowe, [...] Zaburzenia adaptacyjne. Pominięcie przez RKL ww. okoliczności, wskazującej, że w aktach administracyjnych znajdują się dwie wystawione przez tego samego lekarza przeciwstawne diagnozy, na co trafnie zwrócił uwagę Skarżący w skardze, rzutuje na nieprawidłowość wydanego wobec Skarżącego orzeczenia organu pierwszej instancji. Warto też zauważyć, że Skarżący konsekwentnie w toku postępowania administracyjnego wskazywał, że w czasie nawrotów choroby niejednokrotnie musi korzystać z pomocy osób trzecich, gdyż nie potrafi samoistnie egzystować. Tym samym RKL, wydając ww. orzeczenie z [...] września 2021r., w którym stwierdzono, że Skarżący jest zdolny do służby w Straży Granicznej z ograniczeniem, powinna wskazać konkretne badania, które za tym przemawiają, w kontekście obszernego i niejednoznacznego materiału dowodowego sprawy. Jest to tym bardziej istotne, że Sąd administracyjny nie dysponuje wiedzą specjalistyczną w zakresie medycyny, która pozwalałaby wyjaśnić rozbieżności wynikające z ww. wyników badań, a ponadto - stosownie do art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w związku z art. 4 u.k.l., to RKL zobowiązana jest wyjaśnić w sposób dokładny i jednoznaczny, dlaczego – przyjmując, że u Skarżącego występuje dane schorzenie lub ułomność nie uznaje ich za istotne w świetle okoliczności wskazywanych w ww. skierowaniu z [...] kwietnia 2021r. Stanowisko takie było wielokrotnie aprobowane w judykaturze (por. np. wyroku WSA w Warszawie z 9 kwietnia 2019r. sygn. akt II SA/Wa 1599/18, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Orzeczenie komisji lekarskiej winno być więc uzasadnione na tyle precyzyjnie i jednoznacznie, aby można było dokonać oceny wydanego rozstrzygnięcia, inaczej wymyka się ono spod jakiejkolwiek rozsądnej kontroli. Prawidłowe skonstruowanie uzasadnienia orzeczenia przez RKL jest również niezbędne w kontekście należytego zrealizowania przez organ pierwszej instancji zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), jak również zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.) - ze względu na argumentację podnoszoną przez Skarżącego - a przede wszystkim, z uwagi na potrzebę zrealizowania zasady zaufania do organów administracyjnych (art. 8 k.p.a.). Sąd stwierdza ponadto, że w prawie administracyjnym obowiązuje ogólna zasada, zharmonizowana z Konstytucją RP, w myśl której wszelkie ograniczenia obywateli w zachowaniach zgodnych z ich wolą mogą wynikać wyłącznie z przepisów prawa. Ta podstawowa zasada działania administracji państwowej w praworządnym państwie oznacza, że organ wydający decyzję nie może nałożyć na obywatela obowiązku, ani odmówić mu przyznania uprawnienia, jeżeli nie wykaże, że upoważniają go do tego konkretne normy materialnego prawa administracyjnego (por. A. Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 135 i powołany tam wyrok NSA z 22 listopada 1983r. sygn. akt SA/Wr 510/83). W ocenie Sądu, przy egzekwowaniu obowiązków określonych w prawie administracyjnym materialnym, za którymi stoi m.in. pozbawienie strony jej uprawnień, muszą być zachowane i przestrzegane bezwzględnie przez organy administracyjne zasady wyrażone w Konstytucji RP. 4. Sąd, mając powyższe na względzie wskazuje, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy obu instancji zobowiązane będą w swych orzeczeniach poszerzyć argumentację zawartą w uzasadnieniach i podjąć próbę bliższego wyjaśnienia Skarżącemu kwestii możliwości dopuszczenia w sprawie innych badań lekarskich, niż te przeprowadzone przez właściwe Komisje lekarskie, jak również ocenić czy na podstawie znajdujących się w aktach dowodów możliwe jest wydanie rozstrzygnięć istotnych z punktu widzenia ww. skierowania wydanego przez właściwy organ - KOSG. Organy obu instancji powinny też pamiętać, że uzasadnienie orzeczenia komisji lekarskiej winno w sposób logiczny i przekonujący wyjaśniać, dlaczego u osoby badanej stwierdzono schorzenie, czy ułomność fizyczną, które określono w wykazie schorzeń i ułomności, stanowiącym załącznik do ww. Rozporządzenia z 2018r. oraz powołać się na konkretny przepis prawa, w tym dotyczącego go objaśnienia. 5. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. w związku z art. 132 P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją orzeczenie RKL z 17 września 2021r.