II SA/Wa 85/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w osobie: Sędzia WSA - Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z [...] sierpnia 2018 r. odmawiającego przyznania wynagrodzenia ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T.W. tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Pierwszego Prezesa Sadu Najwyższego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z [...] lipca 2017 r. postanawia: - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie -.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] marca 2018 r. zostało przyznane R.M. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. (k. 24 akt). Pismem z dnia [...] marca 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w .......... wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego adw. Ł. W. (k.36 akt). Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w ..........., na podstawie art. 253 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczyła adw. B.K. do odbycia widzenia ze skarżącym przebywającym w Areszcie Śledczym w ........... (k. 46). Pismem z [...] maja 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w ..........powołując się na art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczyła w miejsce adwokata B. K., adwokata T. W. dla skarżącego przebywającego w Areszcie Śledczym w .......... (k. 50 akt) Adwokat T.W. pismem z [...] czerwca 2018 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wskazał, że odbył widzenie ze skarżącym i przekazał informacje od skarżącego wyznaczonemu do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie adw. Ł.W. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części (k.56). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (vide: art. 260 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej jako: "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z treści powołanego przepisu wynika obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna została rzeczywiście stronie udzielona. Sąd bowiem, w tym zakresie, odpowiada za zasadność i legalność wydatkowania środków publicznych (por. B. Dauter w: S. Babiarz i inni, "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", Warszawa 2007 r., s. 317). Trzeba podkreślić, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, publ. ONSAiWSA 2005/5/93). Należało więc zbadać, czy w sprawie wystąpiły przesłanki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Jak wynika z pisma pełnomocnika [...] czerwca 2018 r. (k.56) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w ......... adwokat T.W. odbył widzenie ze skarżącym w Areszcie Śledczym w ....... i przekazał informacje wyznaczonemu w sprawie adwokatowi Ł.W. Adwokat T.W. nie podjął jednak w sprawie żadnych czynności procesowych tj. nie reprezentował skarżącego R.M. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i nie złożył w tej sprawie żadnego pisma procesowego w imieniu skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu, referendarz sądowy - wydając zaskarżone postanowienie z dnia 6 sierpnia 2018 r. - zasadnie przyjął, iż adwokatowi T.W. nie należy się wypłata wynagrodzenia za wyznaczenie go przez Okręgową Radę Adwokacką w ..... do podjęcia czynności poza siedzibą sądu orzekającego w sprawie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie było podstaw do przyznania adwokatowi T.K. wynagrodzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł, jak w sentencji postanowienia.