II SA/Wa 782/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Protokolant referent stażysta Natalia Grzelak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi G. P. na niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt [...] oddala skargę.

Postępowanie w sprawie zainicjował G. P. pismem z dnia 11 czerwca 2018 r. – przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej – występując do Prezesa ZUS o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie: 1) skanów wszystkich poświadczeń dla osób fizycznych wystawionych przez Centralę ZUS a dotyczących kompetencji informatycznych obejmujących którąkolwiek z pozycji z poniższej listy: - doświadczenie w zakresie Administrowania systemem operacyjnym [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania bazą danych [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania wskazanymi narzędziami do automatyzacji, - doświadczenie w zakresie Administrowania usługą/oprogramowaniem [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania bazą danych [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania oprogramowaniem [...]; 2) skanów dokumentów, z których wynikał zakres poświadczonych kompetencji/ doświadczenia dla tych konkretnych osób, dla których wydano poświadczenia; 3) skanów pełnomocnictwa dla osoby podpisującej poświadczenie w imieniu ZUS (całego łańcucha pełnomocnictw, jeżeli pełnomocnictwo do tej czynności nie pochodzi bezpośrednio od Prezesa ZUS). Nie otrzymawszy żądanych danych wnioskodawca wywiódł do Sądu skargę na bezczynność pytanego podmiotu, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2018 r. (sygn. akt II SAB/Wa 517/18) zobowiązał adresata wniosku do jego rozpatrzenia. Powyższy wyrok był przedmiotem skargi kasacyjnej, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił (wyrok z dnia 28 września 2021 r.- sygn. akt III OSK 1060/21). Dnia 3 kwietnia 2023 r. G. P. jednym pismem procesowym wywiódł do tut. Sądu skargę na decyzję Prezesa ZUS z [...] marca 2023 r. i skargę niewykonanie powyższego wyroku przez Prezesa ZUS wnosząc o: - uchylenie skarżonej decyzji w całości; - nakazanie ZUS udostępnienia żądanej informacji publicznej w całości, bez żadnych wyłączeń; - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego; - stwierdzenie iż doszło do rażącego naruszenia prawa; - ukaranie organu grzywna w kwocie nie niższej niż 10.000 zł za niewykonanie prawomocnego wyroku tutejszego sądu; - nakazanie organowi rozpoznanie wniosku - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego; Ponadto skarżący wniósł o zobowiązanie ZUS do złożenia do wiadomości Sądu treści (pełnej bez żadnych włączeń) zaświadczeń o których mowa w skardze - celem oceny przez Sąd ich treści i charakteru, przedłożenia do akt sprawy wniosków firm: a. A. S.A b. I. sp. z o.o. c. X sp. z o.o. oraz o podania na podstawie posiadanych baz danych czy wskazane w zaświadczeniach osoby kiedykolwiek były pracownikami (umowa o pracę) wskazanych trzech firm, kiedykolwiek były pracownikami (umowa zlecenie) wskazanych trzech firm, czy stosunek zatrudnienia trwa nadal (o ile istniał) i jeżeli ustał to kiedy nastąpiło ustanie i o dołączenia do akt sprawy wniosków skierowanych do firm A. i I. w roku 2023 o których mowa w uzasadnieniu decyzji i otrzymanych od tych firm odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zrealizował w pełni wyrok z 11 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działań i zaniechań organów administracji. Jest więc to kontrola legalności z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową skargę według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie mogła zostać uwzględniona. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy pytany organ wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2018 r. (sygn. akt II SAB/Wa 517/18) zobowiązujący adresata wniosku do jego rozpatrzenia. W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Odnosząc się do żądania zawartego w pkt. 1 wniosku, organ mailem z dnia 31 marca 2022r. przekazał skarżącemu wnioskowane dokumenty w postaci poświadczeń dla osób fizycznych wystawionych przez Centralę ZUS a dotyczących kompetencji informatycznych obejmujących którąkolwiek z pozycji takich jak: - doświadczenie w zakresie Administrowania systemem operacyjnym X - doświadczenie w zakresie Administrowania bazą danych [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania narzędziami do automatyzacji, - [...], - [...], - [...], - [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania usługą/oprogramowaniem[...], - doświadczenie w zakresie Administrowania bazą danych [...], - doświadczenie w zakresie Administrowania oprogramowaniem I.. Powyższe dokumenty organ zanonimizował jedynie w zakresie imion i nazwisk osób fizycznych dla których wystawiono sporne poświadczenia i w tym zakresie w dniu [...] marca 2023 r. wydał decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia owej informacji publicznej. Powyższe świadczy więc o tym, że rozpoznał wniosek w powyższym zakresie. Odnosząc się do żądania zawartego w punkcie 2 wniosku organ tym samym mailem z dnia 31 marca 2022 r. wyjaśnił, iż poświadczenia zostały wydane na podstawie wiedzy zamawiającego dotyczącej realizacji umowy na utrzymanie Y zawartej z wykonawcą A. S.A., uwzględnieniem przeanalizowanych przez zamawiającego informacji dostępnych w systemach informatycznych Zakładu, w szczególności informacji dotyczących istniejących kont do zasobów informatycznych i poziomu uprawnień wykonawcy dodając, ze zakres poświadczonych kompetencji/doświadczenia pokrywa się z zakresem umów, realizowanych przez osoby, których kompetencje i doświadczenie zostało poświadczone, a osoby które realizowały konkretne zadania, przewidziane w umowach, były autorami wielu rozwiązań technologicznych, dokumentacji, instrukcji i procedur oraz posiadały w systemach odpowiednie do realizowanych na podstawie umów uprawnienia, które zostały nadane zgodnie z obowiązującymi w ZUS procedurami. Taki sposób sformułowania odpowiedzi na żądanie wniosku prowadzi do jedynej logicznej konkluzji, ze organ nie posiada żadnych dokumentów z których miałby wynikać zakres poświadczonych kompetencji skoro twierdzi, ze poświadczenia wydawał w oparciu o wiedzę własną zamawiającego. Dla lepszego zobrazowania materii objętej omawianym żądaniem organ wskazał jednakże na kryteria jakimi się kierowa przy wydawaniu owych poświadczeń. Powyższe świadczy o tym, że również w zakresie powyższego żądania organ wykonał obowiązek nałożony na niego wyrokiem Sądu z 11 grudnia 2018 r. Skoro nie posiadał żądanych dokumentów to oczywistym jest że nie mógł przekazać stronie czegoś co nie istnieje. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie może zaś zmuszać adresata do wytworzenia dokumentów które nie istniały w dniu złożenia wniosku. Odnosząc się do żądania zawartego w punkcie 3 wniosku organ również tym samym mailem z dnia 31 marca 2022 r. wyjaśnił, iż osoby podpisujące poświadczenia nie posiadały odrębnego pełnomocnictwa do podpisania takiego poświadczenia w imieniu Zakładu. Także więc w zakresie rozpoznawania omawianego punktu organ nie mógł udostępnić wnioskodawcy dokumentu nieistniejącego. W świetle powyższego wszystkie zarzuty skargi jawiły się jako niezasadne, bowiem organ wykonał w pełni obowiązek wykonania wyroku Sądu z 11 grudnia 2018 r. i rozpoznał wniosek strony z [...] czerwca 2018 r. W tym miejscu raz jeszcze należało podkreślić, że o zasadności badanej skargi nie może świadczyć fakt braku udostępnienia żądanych w pkt. 2 i 3 dokumentów skoro takie dokumenty nie istnieją. Za zasadnością przedmiotowej skargi nie przemawia także to, że wnioskodawca nie otrzymał danych osobowych osób fizycznych którym organ wystawił poświadczenia, skoro w tym przedmiocie pytany podmiot wydał decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia tych danych. Stronie skarżącej nie powinno bowiem umykać to, że wyrok Sądu z 11 grudnia 2018 r. zobowiązywał organ jedynie do rozpoznania spornego wniosku a nie do udostępnienia żądanych w nim dokumentów. Na marginesie wyjaśnić należało skarżącemu, iż przepisy prawa regulujące materię skargi na niewykonanie wyroku nie przewidują możliwości wydania wyroku nakazującego pytanemu podmiotowi udostępniania żądanych danych czy nakazywania mu rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej co wprost wynika z treści przepisu art.154 P.p.s.a. W realiach faktycznych niniejszej sprawy zbędnym było także ocenianie przez tut. Sąd charakteru spornych zaświadczeń skoro materia ta została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 11 grudnia 2018 r. Co zaś się tyczy żądań zawartych w pkt. 10 i 11 niniejszej skargi to nie mogły zostać uwzględnione gdyż wykraczały poza zakres przedmiotowy wyroku z 11 grudnia 2018 r. a więc pozostawały w oderwaniu od materii badanej skargi. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ nie dopuścił się zarzucanej bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.).