II SA/Wa 697/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: 1. przyznać M. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2018 r. oddalił skargę M. P. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia, a następnie nadesłała do akt wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, do którego dołączyła kserokopie dokumentów poświadczających jej trudną sytuację zdrowotną i finansową. We wniosku podała, że jest samotną matką, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką, która jest uczennicą szkoły średniej. Wskazała, że w związku z chorobą obecnie pobiera zasiłek chorobowy, w wysokości 890 zł (po potrąceniu komorniczym). Posiada dom o powierzchni 116 m2, nadto nie ma majątku ani oszczędności. Podniosła, że była bezrobotna od 2010 r., a pracę podjęła w styczniu 2017 r., dlatego ma zaległości w opłatach - księga wieczysta domu jest obciążona hipoteką oraz hipoteką przymusową. W dziale III są wpisane roszczenia. Na prowadzone licytacje nikt się nie stawił. Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła opłaty za wodę - 660 zł, energię elektryczną - 372 zł, wywóz śmieci - 45 zł, telefon i internet - 79 zł, zakup karty miejskiej dla córki - 49 zł, leki - 150 zł, zakup brykietu w sezonie grzewczym - 500 zł oraz podatek roczny - 208 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca przez kilka lat była osobą bezrobotną, posiada liczne zaległości w opłatach, obecnie przebywa na zasiłku chorobowym, który po potrąceniu komorniczym do wypłaty wynosi 890 zł. Ma na utrzymaniu uczącą się córkę. W konsekwencji należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.