II SA/Wa 652/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, , Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej E. J. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "Kolegium", "organ II instancji") decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r., poz. 570) oraz art. 104 i 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a.") po rozpoznaniu odwołania E. J. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt, "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 21.09.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy i wskazało, że w dniu [...] listopada 2017 r. do Wójta wpłynął wniosek skarżącej z dnia [...] listopada 2017 r., w którym wniosła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. położonych w miejscowościach [...] i [...]; 2) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy; 3) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy; 4) ilości spraw, w których złożone zostały odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skarżąca wskazała, że informacje te mogą być wykorzystane w sprawie przed NSA w sprawie dot. ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Wójt poinformował skarżącą, iż w objętym zapytaniem okresie przed ww. organem toczyło się 58 spraw administracyjnych w przedmiocie ustalenia i naliczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości: tzw. renty planistycznej. W przypadku 16 postępowań administracyjnych były złożone odwołania od decyzji do Kolegium i w większości postępowań decyzje Wójta zostały utrzymane w mocy przez Kolegium. Jedynie w dwóch przypadkach zostały złożone skargi do WSA na decyzje Kolegium. Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Wójt odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 54 ust. 1 i art. 61 Konstytucji RP; art. 1 ust. 1 u.d.i.p.; art. 2 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p.; art. 13 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że wnioskowana przez skarżącą informacja jest informacją publiczną przetworzoną. Przetworzenie bowiem ma polegać na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. organ pierwszej instancji winien więc wezwać skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie danej informacji publicznej. Wójt pismem z dnia [...] marca 2018 r., w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w związku z art. 64 § 2 K.p.a., wezwał skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie informacji publicznej w zakresie: 1) ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r., 2) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty z pkt1 , ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat oraz ze wskazaniem, czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 3) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych (z pkt 2) podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem rady Ministrów z dnia 21.09.2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy), na potrzeby ustalenia opłaty z pkt 1, 4) ilości spraw, w których złożone zostały odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie 10 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, z pouczeniem, ze nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. skarżąca wskazała, że skierowane do niej wezwanie było przedwczesne, gdyż decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] została jej doręczona w dniu [...] marca 2018 r., co oznacza, iż na dzień doręczenia pisma z dnia [...] marca 2018 r. decyzja ta nie była jeszcze ostateczna. Wskazała również, że w sprawach o dostęp do informacji publicznej nie może mieć zastosowania termin do usunięcia braków wniosku, krótszy niż 14 dni, a także instytucja pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dlatego wniosła o usunięcie wskazanych braków i wskazanie nowego właściwego terminu na wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. Wójt decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wójt odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że skarżącej udzielono informacji publicznej w zakresie: ilości spraw prowadzonych postępowań administracyjnych oraz ilości odwołań od decyzji naliczającej opłatę tzw. rentę planistyczną, zaś w pozostałym zakresie odmówiono udzielenia informacji publicznej. Organ wezwał wnioskodawczynię do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie danej informacji publicznej w terminie nie krótszym niż 14 dni, lecz strona nie wykazała istotnego interesu publicznego. Złożenie skargi kasacyjnej przez stronę w jej indywidualnej sprawie, nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem przesłanka wynikająca z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie została spełniona. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W ocenie skarżącej, Wójt nie wykonał decyzji Kolegium z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] i nie wezwał jej skutecznie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych pismem z dnia [...] listopada 2017 r. informacji. Wskazała, że pismo Wójta z dnia [...] marca 2018 r. obarczone jest wadami bowiem wezwanie skierowano przedwcześnie, tj. w okresie kiedy decyzja Kolegium nie miała charakteru ostatecznej. Po drugie, w wezwaniu zastosowano termin do usunięcia braków wniosku krótszy niż wymaga to ustawa tj. 10 dni zamiast 14 dni. Po trzecie, niewłaściwie powołano się na instytucję pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, gdyż instytucja ta nie jest dopuszczalna na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kolegium decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że organ w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. winien wezwać skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie danej informacji publicznej. W wezwaniu powinno zawarte być wyjaśnienie, dlaczego podmiot zobowiązany uznał daną informację publiczną za jej postać kwalifikowaną, z czego wywodzi, że jest to informacja przetworzona. Następnie, powinien wskazać termin, w jakim wnioskodawca może spełnić żądanie oraz wskazać, że niewykazanie zaistnienia ustawowej przesłanki skutkować będzie wydaniem decyzji odmawiającej udostępnienia informacji przetworzonej. Z powodu milczenia ustawodawcy, to organ rozpatrujący wniosek określa termin na przedstawienie przez wnioskodawcę odpowiedniej argumentacji, uwzględniając jednak brzmienie art. 13 u.d.i.p. Niedopuszczalnym jest więc wydanie przez organ decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z tego względu, że uzyskanie żądanej informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do wykazania istnienia takiego interesu. Ponownie rozpoznając sprawę, Wójt pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wezwał skarżącą, w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w związku z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: 1) ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę w tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...], 2) danych indentyfikacyjnych (imię , nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzili operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty z pkt 1, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 3) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych (z pkt 2) podejść i metod wyceny nieruchomości zgodnie z rozporządzeniem Rady ministrów z dnia 21 września 2004r., w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego ( ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy), na potrzeby ustalenia opłaty z pkt 1, 4) ilości spraw, w których złożone zostały odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, do wykazania w terminie 14 dni od dnia odebrania wezwania, iż uzyskanie informacji publicznej, o której mowa we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wójt wskazał, że po dokonaniu analizy wniosku ustalił, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, gdyż dotyczy tzw. renty planistycznej tj.: ilości spraw, okresu, w latach w jakich zostały wydane i naliczone opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia bądź zmiany planu, dane identyfikujące rzeczoznawców majątkowych, ilości spraw w jakich dany rzeczoznawca sporządzał operat, wskazania czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości oraz ilości spraw, w których złożone zostały odwołania. Żądane dane dotyczą kilkudziesięciu postępowań administracyjnych na przestrzeni kilku lat, a w Urzędzie Gminy nie ma stosownych statystyk, zestawień ani sporządzonych baz danych, z której można byłoby zebrać żądane dane. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem strony wiąże się z koniecznością wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu prac, środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania urzędu. Skarżąca nie odebrała powyższego wezwania organu. Przesyłka została dwukrotnie awizowana w dniach [...] kwietnia 2019 r. oraz [...] kwietnia 2019 r i w dniu [...] kwietnia 2019 r. nastąpił zwrot do nadawcy. W dniu [...] maja 2019 r. do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej - r.pr. J. J., który zgłosił swój udział w toczącym się postępowaniu, składając stosowne pełnomocnictwo. Jednocześnie, wniósł o kierowanie wszelkiej korespondencji na adres jego siedziby oraz o przesłanie pisma będącego wykonaniem ostatniej decyzji Kolegium, w wyniku której sprawa trafiła do ponownego rozpatrzenia do Wójta. Przy piśmie z dnia [...] maja 2019 r. organ I instancji przekazał pełnomocnikowi skarżącej potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię wezwania nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. wraz z kopią zwrotnego potwierdzenia odbioru. Decyzją z dnia [...] maja 2019 r., Nr [...] Wójt odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. Kolegium decyzją z dnia [...] sierpnia 2019r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania skarżącej uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] października 2019 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do organu I instancji o wyjaśnienie, w jakim terminie Wójt wykona decyzję Kolegium, uchylającą decyzję Wójta z dnia [...] maja 2019 r. Pismem z dnia [...] października 2019r. Wójt wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania w terminie 14 dni, iż uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał, że informacje objęte punktami 1 i 4 z pisma Wójta z dnia [...] października 2019 r. zostały już udostępnione skarżącej i w tym zakresie skarżąca nie wnosiła o dalsze uzupełnienie tych informacji. Natomiast odnośnie informacji objętych punktami 2 i 3 ww. pisma z dnia [...] października 2019 r., odesłano do uzasadnienia decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2019 r., Nr [...] i zawartych tam wytycznych dla organu I instancji, wskazujących wyraźnie, iż informacje te nie stanowią informacji przetworzonej. Dlatego, zdaniem skarżącej, w przypadku tych informacji Wójt nie może żądać od niej wykazania, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Decyzją z dnia [...] listopada 2019r. Nr [...] Wójt odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że udzielił skarżącej informacji publicznej w zakresie: ilości spraw, prowadzonych postępowań administracyjnych oraz ilości odwołań od decyzji naliczającej opłatę tzw. rentę planistyczną przy piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. W pozostałym zakresie, Wójt decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. odmówił udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z wydanymi w niniejszej sprawie przez Kolegium decyzjami, w których wskazywało, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Dlatego organ I instancji wystąpił do pełnomocnika skarżącej o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie danej informacji publicznej i okoliczność ta nie została wykazana. Wójt wskazał, że żądane przez skarżącą informacje dotyczą kilkudziesięciu postępowań administracyjnych na przestrzeni kilku lat, dotyczących renty planistycznej. W przewarzającej mierze akta tych postępowań zostały zarchiwizowane w archiwum zakładowym. Natomiast w Urzędzie Gminy [...] nie ma stosownych statystyk, zestawień ani sporządzonej bazy danych, z której można byłoby zebrać żądane dane. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem strony wiąże się z koniecznością wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania urzędu. Wykonanie tych czynności nie wchodzi w zakres codziennego wykonywania obowiązków służbowych na zajmowanych stanowiskach pracy. Podjęcie czynności zmierzających do przygotowania danych i w sposób wskazany we wniosku strony, wymagałoby podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe. Z tych też względów informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną przetworzoną. Z treści wniosku o uzyskanie informacji publicznej wynika, że żądane informacje mają być wykorzystane w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do złożenia skargi kasacyjnej. W ocenie organu, złożenie skargi kasacyjnej przez stronę w jej indywidualnej sprawie, nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sama zaś strona nie wykazała, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Decyzją z dnia [...] września 2021 r., Nr [...] Kolegium uchyliło w całości decyzję Wójta z dnia [...] listopada 2019 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że pismo organu I instancji z dnia [...] października 2019 r. zostało skierowane do J. J. Kancelaria Radcy Prawnego, a nie do strony postępowania E. J. reprezentowanej przez J. J. - radcę prawnego. Kolegium podzieliło również zarzut odwołania, że organ błędnie objął wezwaniem wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego informacji publicznej, której już udzielił. Pismem z dnia [...] października 2021 r. organ I instancji wezwał skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika r.pr. J. J. do wykazania w terminie 14 dni, iż uzyskanie informacji publicznej, o której mowa w punkcie 2 i 3 wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W piśmie organ wyjaśnił również, iż żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, co uzasadnia przedmiotowe wezwanie. Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, iż w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, bowiem ustalenie tych informacji wymaga zwykłych czynności techniczno-kancelaryjnych. Ponadto, zwrócił uwagę na błędy formalne wezwania z dnia [...] października 2021 r. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. Wójt poinformował pełnomocnika skarżącej o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do całości zgromadzonych dokumentów. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] Wójt Gminy [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła naruszenie przepisów: art. 54 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 u.d.i.p., art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2 u.d.i.p., art. 13 st. 1 i ust. 2 u.d.i.p., art. 14 u.d.i.p., art. 8 §1, art. 9 i art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a. oraz 138 § 2 K.p.a. Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wójtowi ze wskazaniem okoliczności, jakie powinny być wzięte pod uwagę przez ten organ. W uzasadnieniu wskazała, iż rozważania zawarte w zaskarżonej decyzji, stanowią powtórzenie z poprzednich decyzji organu I instancji. Wynika z tego, że Wójt nie wykonał zaleceń Kolegium zawartych w decyzji z dnia [...] września 2021 r. Nr [...]. Skarżąca zwróciła uwagę, że brak określenia w decyzji dokładnej liczby rzeczoznawców majątkowych oraz ilości postępowań w których sporządzali operaty szacunkowe - które to informacje zostały już wcześniej jej udzielone - wskazuje, że organ I instancji nie wie jaka jest skala podstawowego zbioru informacji. Stąd też nie może twierdzić, że wszystkie żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną. Ponadto skarżąca zarzuciła uchybienia w prawidłowym wezwaniu do wykazania istotności żądanej informacji publicznej dla interesu publicznego. Bowiem wezwanie z dnia [...] października 2021 r. winno zostać skierowane bezpośrednio do niej, nie zaś do jej pełnomocnika. Kolegium, po rozpoznaniu odwołania wydało powołaną na wstępie decyzję. Organ II instancji wskazał, że wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej dotyczył wskazania: 1) ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010r. położonych w miejscowościach [...] i [...]; 2) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy; 3) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy; 4) ilości spraw, w których złożone zostały odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Organ II instancji zwrócił uwagę, że w dniu [...] listopada 2017 r. Wójt udzielił skarżącej informacji, iż w objętym zapytaniem okresie przed Wójtem toczyło się 58 spraw administracyjnych w przedmiocie ustalenia i naliczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości: tzw. renty planistycznej. W przypadku 16 postępowań administracyjnych były złożone odwołania od decyzji do Kolegium. W większości postępowań decyzje Wójta zostały utrzymane w mocy przez Kolegium. Jedynie w dwóch przypadkach zostały złożone skargi do WSA na decyzje Kolegium. Procedura w toku. Kolegium stwierdziło, iż informacje publiczne żądane w punktach 1 oraz 4 wniosku zostały już przez organ udzielone, co potwierdził również pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Dlatego też, przedmiotem postępowania pozostał wniosek dotyczący udostępnienia: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. W ocenie Kolegium, wniosek skarżącej, w zakresie ustalenia danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, jak również zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy, bez wątpienia stanowi informację publiczną przetworzoną. Kolegium podkreśliło, że organ I instancji wskazał, iż nie dysponuje informacjami dotyczącymi wskazanych wyżej kwestii, według kryteriów podanych przez skarżącą. Zwrócił uwagę, że w Urzędzie Gminy [...] brak jest stosownych statystyk, zestawień lub bazy danych, z których można byłoby zebrać żądane dane. Dlatego przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem związane jest się z koniecznością wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników. W istocie zatem, uczynienie zadość żądaniu skarżącej wymaga dokonania przez organ I instancji analizy akt wszystkich postępowań w przedmiocie ustalenia opłaty jednorazowej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. położonych w miejscowościach [...] i [...] oraz ustalenia rzeczoznawców sporządzających operaty szacunkowe w każdej z tych spraw oraz zastosowanych przez tych rzeczoznawców podejść i metod wyceny nieruchomości, a także ustalenie czy operaty były sporządzane w trybie ponownego rozpoznania sprawy. Kolegium wskazał, że organ I instancji nie dysponuje tego rodzaju analizą, dlatego też, musiałby ją sporządzić specjalnie na potrzeby skarżącej, poprzez przejrzenie akt każdej ze spraw. Zdaniem organu II instancji powyższe oznacza, że w ten sposób powstałaby całkiem nowa informacja, co odpowiada definicji informacji przetworzonej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wójt w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej: "u.d.i.p."). skierował do pełnomocnika skarżącej pismo z dnia [...] października 2021 r., którym wezwał do wykazania w terminie 14 dni, iż uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Kolegium pismo powyższe zostało sporządzone w sposób prawidłowy. Zawiera ono jasno sformułowane wezwanie wraz z terminem do jego spełnienia, jak również wskazuje przyczynę skierowania przedmiotowego wezwania do strony. Zdaniem organu II instancji bezpodstawny jest również zarzut odnoszący się do okoliczności, iż pismo powyższe skierowane zostało do pełnomocnika skarżącej, a nie do samej skarżącej. W niniejszej sprawie, ustanawiając pełnomocnika skarżąca wnioskowała o doręczanie wszelkich skierowanych do niej pism na adres pełnomocnika i tak też wysłane zostało pismo z dnia [...] października 2021 r. Ponadto, cała dotychczasowa korespondencja w sprawie kierowana była na adres pełnomocnika i fakt ten nie był kwestionowany. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca nie przywołała żadnych okoliczności wskazujących na to, iż uzyskanie żądanych w punktach 2 i 3 wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jedynie pismem z dnia [...] listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, iż w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, iż skarżąca nie tylko nie wykazała interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji, ale nawet nie powołała się na żadne okoliczności mogące stanowić taki interes. Organ I instancji słusznie odmówił więc udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy, oraz 2) zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 21.09.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy. E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Kolegium zarzucając naruszenie: 1) art. 24 § 3 K.p.a, 2) art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. 3) art. 54 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP, 4) art 1 ust. 1 u.d.i.p., 5) art. 3 ust. 1 pkt. u.d.i.p., 6) art. 3 ust. 2 u.d.i.p.; 7) art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., 8) art. 14 u.d.i.p., 9) art. 138 § 2 K.p.a., 10) art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a., 11) art. 8 § 1 K.p.a. 12) art. 9 K.p.a. Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta w całości i przekazanie sprawy Kolegium do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie kosztów postępowania i rozpoznanie sprawy na rozprawie. Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, że w związku ze zmianą art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 – zwanej dalej jako: "ustawa covidowa"), wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Stosownie do wskazanej wyżej regulacji, nin. sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie zdalnej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II (k. 58 akt sądowych). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2022r., poz. 329 - zwaną dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.). Jednocześnie, stosownie do art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy P.p.s.a.). Badając kontrolowany akt w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu albowiem została wydana zarówno z naruszeniem prawa materialnego, jak i przepisów prawa procesowego, mającymi istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie w całości. Istota sporu miedzy stronami sprowadza się do oceny czy wnioskowane przez skarżącą informacje w zakresie danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 21.09.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy - stanowią informację publiczną przetworzoną oraz czy skarżąca była obowiązana wykazać istotność tych informacji dla interesu publicznego. Ponieważ stanowiska stron zostały szczegółowo przedstawione w tzw. części historycznej nin. uzasadnienia, sąd odstępuje od ponownego ich omówienia, wskazując jedynie, że organy zakwalifikowały powyższe informację jako informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w konsekwencji odmówiły jej udostępnienia z powodu niewykazania przez skarżącą przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Zdaniem natomiast skarżącej wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, a zatem wnioskodawca nie był obowiązany do wykazania "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Przy tak zakreślonych granicach sporu oraz zarzutach skargi, Sąd w punkcie wyjścia rozważań wskazuje, że pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje podstawę do odkodowania opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni powołanego wyżej przepisu. I tak: za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, publ. na str.: www. cbois.nsa.gov.pl – podobnie jak pozostałe przywołane w nin. uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11). W judykaturze przyjmuje się również, że informacja publiczna przetworzona to taka, która stanowi wynik ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13 publ. j.w.) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z dnia: 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnica prawnie chronioną) przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Z uzasadnienia ww. decyzji nie wynika bowiem, z jakich konkretnie powodów organy przyjęły, że wniosek skarżącej w części odmawiającej jej udostępnienia informacji publicznej w zakresie danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 21.09.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Organy "ogólnikowo" wskazały jedynie, że "(...) nie dysponują tego rodzaju analizą, dlatego też, musiałyby ją sporządzić specjalnie na potrzeby skarżącej, poprzez przejrzenie akt każdej ze spraw", co oznacza (zdaniem organu II instancji), że w ten sposób powstałaby całkiem nowa informacja, co odpowiada definicji informacji przetworzonej. Tymczasem wyjaśnienie tej kwestii jest szczególnie istotne w sytuacji, w której ustawa nie zawiera definicji ww. pojęcia, a przedstawione powyżej kierunki jego interpretacji z reguły opierają się na kazuistycznym podejściu do konkretnego stanu faktycznego. Tak nieprecyzyjne twierdzenia organu nie poddają się w istocie kontroli Sądu. Nie wynikają z nich jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na to jaki faktycznie nakład pracy konieczny jest do udostępnienia informacji żądanej przez skarżącego. Sama bowiem potrzeba wyszukania ilości spraw, w których rzeczoznawcy majątkowi sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ich ilości, jeśli ilość taka nie jest w ogóle znana, nie przesądza o tym, że mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Analogicznie, nie przesądza o tym również żądanie co do podania czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości. Jednocześnie Sąd wskazuje na brak konsekwencji w zakresie twierdzeń organu II instancji. Mianowicie organ podkreśla, że w zakresie ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. położonych w miejscowościach [...] i [...] (pkt 1 wniosku) oraz ilości spraw, w których złożone zostały w tej kwestii odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (pkt 4 wniosku) skarżącej udzielono wnioskowanych odpowiedzi. A contrario przyjąć więc należy, że nie stanowiły one informacji publicznej przetworzonej. W przypadku natomiast informacji objętej wnioskiem w zakresie pkt 2) i 3) wniosku – tj. będących przedmiotem decyzji odmownej - organy uznały, że są to informacje o charakterze przetworzonym. Już jednak ocena prima facie uprawnia do wniosku, że nie ma zasadniczych różnic w zakresie konieczności analizy posiadanego zasobu oraz podjęcia niezbędnych czynności "technicznych" do ustalenia danych będących przedmiotem zaskarżenia. Podobnie bowiem jak w przypadku informacji, o których mowa w pkt 1) i pkt 4) wniosku – co do ponownie podkreślić należy organ udzielił stosownej informacji - pracownicy organu muszą dokonać przejrzenia zasobu akt i ustalenia określonych danych, co oczywiście wymaga "zaangażowania pracowników", jak stwierdza organ, ale czynności takie należą do "zwykłych", w ramach obowiązków pracowniczych, a więc charakterystycznych dla kategorii informacji "prostych". Sąd stwierdza również, że organ, akcentując, że "przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem związane jest z koniecznością wydobycia z posiadanego zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników" nie oparł takiej tezy na jakichkolwiek wymiernych danych, gdyż nawet w przybliżeniu nie wskazał, jakie to konkretnie "nakłady i środki" musiałby wdrożyć w celu "przetworzenia" wnioskowanych informacji. Tymczasem decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej, powinna zostać tak skonstruowana, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ powinien zatem wskazać konkretne okoliczności, z których wywodzi swe stanowisko o przetworzonym charakterze informacji publicznej, np. podać dane wskazujące na szacunkowych chociażby nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez skarżącego, podać w przybliżeniu ilość dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, zakres koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji, wskazać na czym polegają podjęte w sprawie czynności intelektualne i techniczne. Dopiero bowiem konkretne okoliczności sprawy mogą doprowadzić do konstatacji, że mamy do czynienia z informacją publiczną o charakterze przetworzonym. Tymczasem, jak stwierdzono wcześniej, tego typu analizy przeprowadzonej przez organy administracji w rozpoznawanej sprawie brak. Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie pozwala na dokonanie oceny, czy wniosek skarżącej w zaskarżonej części rzeczywiście dotyczy informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p., co skutkowało jej uchyleniem. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni dokonaną ocenę prawną. Nadto poczyni niezbędne ustalenia faktyczne w celu wyjaśnienia czy wnioskowana informacja publiczna ma charakter prosty czy przetworzony. Wyjaśni jakie faktycznie czynności i w stosunku do jakiego zasobu danych winien podjąć w celu udostępnienia informacji o treści żądanej przez skarżącego, a także jaki nakład pracy (czasokres) i w jakim składzie osobowym musi zostać wykonany w celu przygotowania tej informacji. Wyjaśni również w oparciu o przekonującą argumentację, czy podjęcie tych wszystkich czynności rzeczywiście może wpłynąć negatywnie na funkcjonowanie organu. W przypadku dalszego twierdzenia, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji z przyczyn określonych w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., organ zobowiązany będzie do rzetelnego, przekonującego wyjaśnienia w jej uzasadnieniu wszystkich wyżej wymienionych okoliczności z uwzględnieniem regulacji art. 107 § 3 k.p.a. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (punkt 2 sentencji wyroku). Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 265) oraz wpis sądowy w wysokości 200 zł. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że nie znalazł podstaw do zasądzania kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości, gdyż wbrew twierdzeniom pełnomocnika, rozstrzygana sprawa nie miała charakteru, o którym mowa w § 15 ust. 3 pkt 1) - 4) przywołanego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych .