II SA/Wa 630/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi T.J. na decyzje Wojewody M. z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oddala skargę.

Wojewoda [...] (dalej: "Wojewoda"; "Organ") decyzją z dnia [...] marca 2022 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1100 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. J. (dalej także: "Strona"; "Skarżący") utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] (dalej: "Prezydent") z dnia [...] marca 2022 r. znak: [...] orzekającą o odmowie uznania Strony za osobę bezrobotną od dnia [...] marca 2022 r. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że w dniu [...] marca 2022 r. Strona przesłała za pośrednictwem portalu [...] wniosek o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/poszukujący pracy. Prezydent decyzją z dnia [...] marca 2022 r. orzekł o odmowie uznania T. J. osobę bezrobotną od dnia [...] marca 2022 r. W odwołaniu od powyższej decyzji Strona poinformowała, że od dnia rejestracji spółki [...] Sp. z o.o., której jest członkiem zarządu tj. od dnia [...].02.2022 r. do dnia [...].03.2022 r. spółka nie posiada żadnych zleceń, nie wykonuje żadnych usług/prac zarobkowych i nie uzyskała żadnego przychodu. Strona wyraziła gotowość i chęć do podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Wojewoda po rozpatrzeniu ww. odwołania wydał powołaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu prawnym stwierdził, że warunkiem uznania Strony będącej członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako osoby bezrobotnej jest wykazanie "gotowości do podjęcia pracy". Warunek ten musi być przy tym spełniony zarówno w dniu rejestracji w charakterze bezrobotnego, jak i przez cały czas korzystania z omawianego statusu. Wojewoda wyjaśnił, że chodzi przy tym o możliwość podjęcia nie jakiejkolwiek działalności zarobkowej lecz gotowość, co do zasady, do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Zauważył przy tym, że ustawa o promocji zatrudnienia nie wyjaśnia wprost pojęcia "gotowości do pracy". Nie można jednak takiego wymogu utożsamiać wyłącznie z samą potencjalną chęcią podjęcia przez zainteresowanego pracy, choć niewątpliwie taka deklaracja także jest niezbędna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że osoba chcąca uzyskać statusu bezrobotnego w chwili rejestracji musi wprost oraz w konkretnej formie, poprzez złożenie odpowiednich oświadczeń, uzewnętrznić wolę świadczenia pracy. Gotowości do pracy nie można sprowadzać wyłącznie do czynników subiektywnych istniejących po stronie zainteresowanego i musi być oceniana również w kategoriach obiektywnych. Powyższa przesłanka jest istotnym elementem definicji bezrobotnego, a z definicją tą związane jest nabycie określonych praw podmiotowych do świadczeń publicznoprawnych. Dlatego gotowość do podjęcia pracy musi oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy. Wojewoda wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] lutego 2022 r., aktualnego na dzień [...] marca 2022 r. wynika, że Strona jest zarówno wspólnikiem, jak i członkiem zarządu spółki "[...]" Sp. z o.o. Zarząd spółki jest dwuosobowy, a do reprezentowania spółki wymagane jest współdziałanie łącznie dwóch członków zarządu. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, że należy ustalić zakres "koniecznego zaangażowania" Strony w działalność spółki w oparciu o odpowiednie przepisy. Analizując powyższe wskazał, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako spółka prawa handlowego w zakresie tworzenia, organizacji, funkcjonowania, rozwiązywania, łączenia, podziału i przekształcania podlega pod przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526, ze zm., dalej: "k.s.h."). W myśl art. 201 § 1 k.s.h. zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Zarząd jest organem obligatoryjnym w spółce z o.o., jego powołanie jest jednym z wymogów powstania spółki z o.o. (art. 163 pkt 3 k.s.h.) i jest to organ zajmujący się bieżącą działalnością spółki we wszelkich jej aspektach. Prowadzenie spraw spółki obejmuje zarówno realizację stosunków wewnętrznych, które ogranicza się, co do zasady, do czynności faktycznych, organizacyjnych, jak i reprezentowanie spółki, które polega na składaniu i przyjmowaniu w jej imieniu oświadczeń woli w ramach tzw. reprezentacji czynnej np. składanie oświadczeń na zewnątrz, jak i tzw. reprezentacji biernej np. przyjmowanie oświadczeń oraz odbiór pism, skierowanych do spółki. Jednocześnie Organ wskazał, że przepis art. 299 § 1 k.s.h. ustanawia odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania spółki z o.o., których nie można zaspokoić z majątku spółki. Odpowiedzialność ta obejmuje zatem różnicę pomiędzy zobowiązaniami spółki z o.o. a tą ich częścią, która została już zaspokojona z majątku spółki. Przepis ten reguluje odpowiedzialność członków zarządu wobec wierzycieli spółki, którymi mogą być zarówno podmiot trzeci, jak i wspólnik spółki z o.o. Ponieważ z KRS-u wynika, że spółka ma reprezentację łączną, oznacza to, że Strona i drugi członek zarządu w równym stopniu muszą się angażować w działalność spółki. W związku z powyższym, mając na względzie charakter funkcji jaką Strona pełni w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, Organ uznał, że T. J. nie może zostać uznany za osobę bezrobotną ponieważ nie jest osobą "zdolną i gotową" do podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Pełnienie przez Stronę funkcji prezesa spółki prawa handlowego powoduje bowiem brak pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, co oznacza, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do uzyskania statusu bezrobotnego. Organ podkreślił także, że w przypadku pełnienia funkcji członka zarządu spółki istotne znaczenie ma nie to, czy takie czynności są wykonywane odpłatnie, lecz to, że na każdej z osób pełniących omawianą funkcję ciążą określone zadania, które muszą one wykonywać, co do zasady osobiście. W przedmiotowej sprawie, w myśl art. 201 § 1 k.s.h., zarząd jako jedyny organ prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę, a zatem uprawnienia tego organu i zarazem obowiązki dotyczą również Strony, jako że został on wybrany do pełnienia funkcji prezesa, nie zrzekł się tej funkcji, nie został zawieszony w swoich prawach, ani też w żaden inny sposób nie wykazał, że ujawniony w rejestrze skład zarządu jest nieaktualny. Odnosząc się do pozostałych argumentów zawartych w odwołaniu Wojewoda stwierdził, że nie mają one wpływu na wynik sprawy. Zdaniem Wojewody wskazanie przez Prezydenta błędnej daty przesłania przez Stronę wniosku o dokonanie rejestracji tj. [...].07.2021 r. zamiast [...].03.2022 r. nie wpłynęło na wynik sprawy, ponieważ z sentencji decyzji oraz akt sprawy wprost wynika, że rozpatrywaniu podlegało uznanie Strony za osobę bezrobotną z dniem [...].03.2022 r. Jednocześnie Organ zwrócił uwagę, że Prezydent postanowieniem znak [...] z dnia [...].03.2022 r. sprostował z urzędu błąd pisarski w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. J. zakwestionował decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta z dnia [...] marca 2022 r. i wniósł o ich uchylenie i przyznanie statusu osoby bezrobotnej. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W uzasadnieniu wskazał, że bycie członkiem zarządu i reprezentowanie spółki nie wymaga zaangażowania w sprawy spółki uniemożliwiającego podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu, w szczególności spółki, która nie osiąga żadnych przychodów, nie posiada żadnych zleceń i w związku z tym nie świadczy żadnych usług, które wymagałyby zaangażowania kogokolwiek do ich wykonywania. Skarżący podał, że na dzień złożenia skargi poza wysyłką przez internet raz w miesiącu deklaracji JPK-VAT w spółce nie ma żadnych innych czynności do wykonywania. Zdaniem Skarżącego reprezentacja spółki na zewnątrz, przy obecnie istniejących technologiach, w szczególności elektronicznego podpisu kwalifikowanego, umożliwia wykonywanie wszelkich czynności bez fizycznej obecności członków zarządu spółki. Skarżący stwierdził, że żadne sprawy związane z reprezentacją spółki nie uniemożliwią mu, jako członkowi zarządu, podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Zwrócił też uwagę, że wolę i gotowość podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy wyraził już 3 krotnie tj. we wniosku z dnia [...]-03-2022 o rejestrację jako osoba bezrobotna, w dodatkowym oświadczeniu do tego wniosku z dnia [...]-03-2022 przesłanym na wniosek Prezydenta oraz w odwołaniu z dnia [...]-03-2022 od decyzji Prezydenta. Skarżący, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2018 r. (sygn. akt III SA/Kr 1493/17) stwierdził, że pojęcia "gotowość do podjęcia zatrudnienia" nie można rozumieć jako braku jakichkolwiek zajęć czy obowiązków. Osoba bezrobotna nie ma bowiem całkowitego zakazu podejmowania innych zajęć. W świetle tak rozumianej gotowości odmowa przyznania statusu osoby bezrobotnej może nastąpić jedynie, jeśli w konkretnym przypadku organ wykaże, że pełnienie funkcji w zarządzie spółki wyklucza możliwość podjęcia zatrudnienia, np. z uwagi na zakres działalności gospodarczej, udziału podmiotu na rynku poprzez wysokość osiągniętego dochodu, czy też wielkość zatrudnienia". W ocenie Skarżącego ani Prezydent, ani Wojewoda takich ustaleń nie poczynili lecz skupili się wyłącznie na literalnym brzmieniu przepisu. Zdaniem Skarżącego organy obu instancji powinny dokonać oceny działalności spółki przynajmniej w dacie złożenia przeze niego wniosku o rejestrację jako osoba bezrobotna tj. w dniu [...] marca 2022 r. Również fakt, że jest wspólnikiem przedmiotowej spółki nie ma żadnego znaczenie dla sprawy, ponieważ z okoliczności tej, poza koniecznością wniesienia do spółki wkładu na pokrycie udziałów obejmowanych w kapitale zakładowym, nie wynikają dla niego żadne inne obowiązki. Skarżący podniósł, że od dnia rejestracji spółki, której jestem członkiem zarządu tj. od dnia [...] lutego 2022 r. do dnia złożenia skargi spółka nie posiada żadnych zleceń, nie wykonuje żadnych usług/prac zarobkowych, nie uzyskała żadnego przychodu i dochodu. Ponownie oświadczył też, że w związku z faktem bycia członkiem jej zarządu nie wykonuje żadnych czynności, które uniemożliwiałby mu podjęcie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Podkreślił także, że nie uzyskuje ze spółki żadnych przychodów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – zwaną dalej "P.p.s.a.").. Zgodnie z przywołanym art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. złożył zarówno Organ, jak i Skarżąca (k. 21 akt sądowych) Zgodnie z art. 120 P.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd wskazuje, że na podstawie art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia). Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Sprawując kontrolę w oparciu o powołane kryterium zgodności z prawem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy administracyjnej, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania ocenianej decyzji, nie uwzględniając okoliczności, które zaistniały w okresie późniejszym. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt II FSK 1665/06, opublikowany - podobnie jak pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w nin. sprawie nie ma zastosowania). Badając legalność zaskarżonej decyzji w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Istota sporu miedzy stronami sprowadza się do kwestii czy pełnienie przez Skarżącego funkcji Prezesa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w okolicznościach sprawy stanowi przeszkodę do uznania go za osobę bezrobotną, jak twierdzi organ, czy też - jak wywodzi strona skarżąca - skoro nie wykonuje jako członek zarządu żadnych czynności, które uniemożliwiałby mu podjęcie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, to tym samym Organ bezpodstawnie odmówił mu nadania statusu bezrobotnego, gdyż spełnia przesłankę "gotowości do podjęcia pracy", stanowiącą jeden z istotnych elementów definicji legalnej osoby bezrobotnej. Niespornym jest w natomiast w sprawie okoliczność, że Skarżący w chwili złożenia wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/poszukujący pracy był zarówno wspólnikiem, jak i członkiem zarządu spółki "[...]" Sp. z o.o. oraz, że Zarząd spółki jest dwuosobowy, zaś do reprezentowania spółki wymagane jest współdziałanie łącznie dwóch członków zarządu, co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] lutego 2022 r. (aktualnego na dzień [...] marca 2022 r). Przy tak zakreślonych granicach sporu Sąd w punkcie wyjścia rozważań stwierdza, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o promocji, który zawiera legalną definicję osoby bezrobotnej, bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, i, j, l oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o ile spełnia wymogi wskazane w punktach a – m. Bezrobotnym może być zatem jedynie osoba niepozostająca w stosunku pracy, czy stosunku służbowym oraz niewykonująca innej pracy zarobkowej i to niezależnie od wysokości uzyskiwanego z tego tytułu dochodu. Przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego nie stanowi jedynie wykonywanie, na zasadach określonych w art. 2 ust.2 ustawy, świadczeń przez wolontariuszy i odbywanie praktyki absolwenckiej. Dalej, Sąd wyjaśnia, że – jak słusznie zauważa Organ w zaskarżonej decyzji - zakres obowiązków i praw członków zarządu spółki wynika wprost z art. 201 § 1 k.s.h., zgodnie z którym "zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę". Przez prowadzenie spraw w doktrynie rozumie się proces polegający na wydawaniu decyzji, podejmowaniu uchwał, opinii, organizowaniu działalności przedsiębiorcy oraz – w pewnych sytuacjach – osobistej realizacji czynności wykonawczych w ten sposób, aby były one zgodne z przedmiotem działania danego podmiotu, w celu realizacji jego zadań i osiągnięcia jak najlepszych wyników gospodarczych (por. A. Kidyba, Prawo handlowe, s. 121). Z kolei reprezentacja spółki to sfera jej funkcjonowania na zewnątrz, relacji z osobami trzecimi (zob. A. Kidyba, Prawo handlowe, s. 129). Obejmuje ona przede wszystkim czynności prawne dokonywane przez spółkę w obrocie cywilnoprawnym. Do sfery tej należy również zaliczyć występowanie spółki jako osoby prawnej przed organami administracyjnymi i sądami (M. Dumkiewicz Małgorzata, Kodeks spółek handlowych. Komentarz do art. 201 k.s.h., LEX). Ponadto, ustawodawca nakłada na członka zarządu, przy wykonywaniu swych obowiązków, powinność dołożenia staranności wynikającej z zawodowego charakteru swej działalności (art. 293 § 2 ksh; A. Kidyba, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wolters Kluwer 2010, s. 1234-1235, 1239-1240, uw. 1, 6; A. Szajkowski, M. Tarska w: Kodeks spółek handlowych. Komentarz C.H. Beck 2014 t. II s. 929-930 nb 3-8). Wyżej wskazane uprawnienia i obowiązki dotyczą Skarżącego, gdyż – jak wskazano na wstępie nin. rozważań - nie jest sporne w rozpoznawanej sprawie, że Skarżący w chwili złożenia wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/poszukujący pracy był zarówno wspólnikiem, jak i członkiem zarządu spółki "[...]" Sp. z o.o. oraz, że Zarząd tejże spółki jest dwuosobowy, zaś do reprezentowania spółki wymagane jest współdziałanie łącznie dwóch członków zarządu. Nie jest natomiast istotne, jak wywodzi w skardze Skarżący, że spółka od dnia [...] lutego 2022 r. do dnia złożenia skargi, praktycznie biorąc, nie wykonywała żadnych usług/prac zarobkowych oraz nie uzyskała żadnego przychodu i dochodu, podobnie jak okoliczność, że nie uzyskiwał ze spółki żadnych przychodów ani jako członek zarządu, ani jako wspólnik spółki, a więc czy czynności związane z pełnieniem funkcji wykonywał odpłatnie (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 619/15). Z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji wynika również, że bezrobotnym może być tylko osoba "gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy". Warunek ten musi spełniony zarówno w dniu rejestracji w charakterze bezrobotnego, jak i przez cały czas korzystania z omawianego statusu. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się, gotowość do podjęcia pracy musi oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy ponieważ z tą kwestią wiąże się nabycie określonych praw podmiotowych do świadczeń publicznoprawnych (por. dla przykładu: wyrok NSA z 1 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 3204/15, CBOSA). Gotowość do podjęcia zatrudnienia oznacza, że dana osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę (zob. wyrok NSA z 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK1008/10, wyrok NSA z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 338/11, CBOSA). Sąd w składzie orzekającym podziela w całości pogląd zawarty m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 28 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 338/11; z 9 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 619/15; z 16 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2666/17 i z 14 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 4159/18 (CBOSA), że gotowości do pracy nie można sprowadzać wyłącznie do czynników subiektywnych, istniejących po stronie zainteresowanego. Nie można bowiem oczekiwać od organów orzekających w sprawach objętych zakresem ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, że będą one badać zakres dyspozycyjności osoby ubiegającej się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, jako prawidłowe uznać trzeba stanowisko organów wyrażone w zaskarżonych decyzjach, że pełnienie przez Skarżącego funkcji prezesa spółki prawa handlowego, powoduje brak pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, a zatem Skarżący nie spełniała przesłanek do uzyskania statusu bezrobotnego. Po raz kolejny podkreślić bowiem trzeba, że w przypadku pełnienia funkcji członka zarządu spółki istotne znaczenie ma nie to, czy takie czynności są wykonywane odpłatnie, czy też czy spółka wynagradza członka zarządu, lecz to, że z mocy k.s.h., a konkretnie przytoczonego wcześniej art. 201 § 1 k.s.h., na członkach zarządu ciążą określone zadania, które muszą wykonywać, co do zasady osobiście. W myśl zarząd jako jedyny organ prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. W rozstrzyganej sprawie te uprawnienia i zarazem obowiązki dotyczą również Skarżącego, jako że został on wybrany do pełnienia funkcji prezesa zarządu, nie zrzekł się tej funkcji, nie został zawieszony w swoich prawach, ani też w żaden inny sposób nie wykazał, że ujawniony w rejestrze skład zarządu jest nieaktualny. Natomiast okoliczność, że nie pobiera wynagrodzenia, nie wpływa na ocenę, że Skarżący jest osobą prowadzącą działalność spółki. Stanowisko to jest zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych (por. wyroki NSA: z 25 maja 2016 r., sygn. akt: I OSK 1982/14, Lex 2108316 i I OSK 1983/14, Lex 2108317, z 1 marca 2017 r., sygn.. akt I OSK 3283/15). Konsekwencją przyjęcia powyższego rozumienia przesłanki gotowości podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy promocji musi być stanowisko o niezasadności zarzutów skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał – jak wykazano wyżej – że organy nie naruszyły reguł prowadzenia postępowania dowodowego i prawidłowo ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wniosek organu odwoławczego wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów, więc nie stanowi naruszenia prawa. Sąd ocenił także zupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i stwierdził jej zgodność z przepisami prawa. Reasumując dotychczasowe ustalenia i rozważania, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 p.ps.a. orzekł jak w sentencji, oddalając skargę.