II SA/Wa 610/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. C. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowego wykonania rozkazu personalnego postanawia odrzucić skargę.

M. C. (zwany dalej "Skarżący") w dniu [...] kwietnia 2025r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2025r nr [...] odmawiające wstrzymania natychmiastowego wykonania rozkazu personalnego. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z akt sprawy, Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z [...] grudnia 2024r. przeniósł Skarżącego do dalszego pełnienia służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji w K.. Rozkazowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności – art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r., Dz.U.2024.572, dalej "k.p.a"). Skarżący w dniu [...] stycznia 2025 r. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej "Minister") od ww. rozkazu personalnego odwołanie wraz z wnioskiem o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności. W powołanym odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz umorzenie postępowania. Nadto wniósł również o wstrzymanie rygoru natychmiastowego wykonania ww. rozkazu. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] marca 2025r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie natychmiastowego wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...]grudnia 2024r., na podstawie art. 135 w zw. z art. 123 k.p.a. odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania ww. rozkazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2024 poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 135 k.p.a. organ może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Należy zauważyć, że przepis art. 135 k.p.a. nie określa prawnej formy działania organu odwoławczego, jednak należy przyznać, że jest to rozstrzygnięcie wydawane w jego toku, dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nierozstrzygające o istocie sprawy (zob. art. 123 k.p.a.). Na postanowienie to nie służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko wtedy gdy Kodeks tak stanowi. W sytuacji nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegającej natychmiastowemu wykonaniu, organ odwoławczy powinien wydać postanowienie o odmowie wstrzymania natychmiastowej wykonalności (patrz R. Hauser, M. Wierzbowski – Kodeks postępowania administracyjnego, 6. wydanie zmienione i uzupełnione, wyd. CH Beck, Warszawa 2020). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należy wskazać, że w niniejszej sprawie, Minister wydał zgodnie z przytoczonymi powyższej przepisami postanowienie o odmowie wstrzymania natychmiastowej wykonalności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.