II SA/Wa 595/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku N. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. M. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego postanawia: przyznać N. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżąca - N. M., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wystąpiła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzupełnieniu wniosku złożyła urzędowy formularz PPF. Wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnimi synami - [...], ur. w 2000 r. oraz [...], ur. w 2003 r. Podała, że na dochód rodziny składa się wynagrodzenie, które otrzymuje z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.000 zł brutto, zasiłki rodzinne, w łącznej wysokości 248 zł, dodatki do zasiłków rodzinnych z tytułu samotnego wychowywania dzieci, w łącznej wysokości 386 zł, świadczenie z tytułu programu 500+ w łącznej wysokości 1.000 zł oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie 377,46 zł - łącznie 2.011,46 zł miesięcznie. Oświadczyła, że do stałych kosztów utrzymania należą: czynsz za wynajmowany lokal - 1.400 zł, opłaty za energię elektryczną - 312,34 zł i gaz - 38,77 zł, oraz zakup biletu miesięcznego w kwocie 98 zł. Podała, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżąca mieszka w Polsce od 20 lat, nie ma tu nikogo z rodziny, sama wychowuje dwóch małoletnich synów, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stara się o lokal socjalny z zasobów [...]. W celu zabezpieczenia bieżących potrzeb mieszkaniowych rodziny wynajmuje mieszkanie na wolnym rynku za cenę 1.400 zł miesięcznie, ponosi też opłaty za energie elektryczną i gaz, co stanowi znaczną część osiąganych dochodów, które łącznie wynoszą 2.011,46 zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i dzieci, tym bardziej, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.