II SA/Wa 578/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. z dnia 29 sierpnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: ustanowić dla E. B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

E. B. wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku, uzupełnionego złożonymi na wezwanie Sądu dokumentami źródłowymi, wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnią córką, a wyłącznym źródłem dochodu w tym gospodarstwie jest wynagrodzenie żony za pracę w wysokości ok. 1500 zł brutto. W uzasadnienie wniosku skarżący wskazał, że nie osiąga żadnego dochodu, a powyższe oświadczenie uzupełnił o informację o ciążącym na nim, na mocy wyroku sądu, obowiązku alimentacyjnym w kwocie 300 zł miesięcznie Ponadto podał, że wraz z żoną zawarł umowę kredytu mieszkaniowego na łączną kwotę 78 tys. CHF, a następnie złożył do akt sprawy harmonogram jego spłat wystawiony przez bank - kredytodawcę, z którego wynika z kolei, że miesięczna rata kredytu wynosi nie mniej niż 400,49 CHF. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Zdaniem Sądu, osiągany w gospodarstwie domowym skarżącego dochód, który w rozbiciu na każdą z pozostających w nim osób daje kwotę ok. 500 netto w zestawieniu z wykazaną ratą kredytu wynoszącą co najmniej 1000 zł, nie pozwala poczynić wnioskodawcy niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Tym samym nie jest możliwe poniesienie przez skarżącego wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.