II SA/Wa 577/16

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. P. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r., w ten sposób, że zamiast słów "w tym tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych" wpisać słowa "w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych".

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z akt sądowych sprawy i z zestawienia sentencji z uzasadnieniem wynika jednoznacznie, że w postanowieniu starszego referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 577/16 znalazła się oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu wysokości kwoty opłaty zasądzonej z tytułu pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu, którego wniosek w tym zakresie rozpoznawano. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 grudnia 2016 r., wyraźnie wskazano, że zasądzono 50% stawki o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, co stanowi bezspornie kwotę 240 zł. W tym stanie rzeczy sprostowanie oczywistej omyłki w sentencji postanowienia jest zasadne. Mając powyższe na uwadze, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 156 § 2 w związku z art. 166 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji.