II SA/Wa 421/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

P. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek stwierdziła, że "jest to jedyna metoda, aby organ pierwszego stopnia, jak i organ odwoławczy respektowali prawo, a w szczególności suspensywność odwołania", nadto, że "nie będzie mogła ukończyć studiów bez ponoszenia opłat". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpoznawanej sprawie, decyzją Rektora Uniwersytetu [...] utrzymano w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2016 r. o skreśleniu skarżącej z listy studentów. Decyzja ta wydana została z powodu nieuzyskania zaliczenia przez stronę piątego roku studiów. Jak wynika z powołanego przepisu, to przede wszystkim skarżący powinien wywieść zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazuje, że skarżąca nie zgadza się ze skreśleniem jej z listy studentów i w tym zakresie domaga się udzielenia ochrony tymczasowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że objęcie ochroną, przewidzianą w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 powołanej ustawy (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 27/14 i I OZ 28/14, dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 451/12; dnia 6 września 2011 r., sygn. akt I OZ 625/11, dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 410/10 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://cbois.nsa.gov.pl). Zaskarżoną decyzją skreślono skarżącą z listy studentów Wydziału [...] Uniwersytetu [...]. Oznacza to, że tylko ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji może spowodować przywrócenie skarżącej statusu sprzed wydania zaskarżonej decyzji. Skutki już wykonanej decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącej orzeczenie Sądu uwzględniające jej skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 896/08 – dostępne jw.). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.