II SA/Wa 403/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dnia 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 403/17 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi I. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 403/17, oddalił przedmiotową skargę. W dniu 16 stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej – r. pr. M. M. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 6 lutego 2018 r. Pismem z dnia 5 marca 2018 r. (data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie: 8 marca 2018 r.) skarżąca I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 403/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § oraz art. 220 § 3 ppsa, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast w § 2 ww. artykułu wskazano, że skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będąc stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 ww. art) Ponadto, jak wskazuje § 3 ww. przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona także przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego – w sprawach wolności przemysłowej. Wobec powyższego, niedopuszczalna jest skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 ppsa. Użyte w omawianym przepisie sformułowanie "powinna być sporządzona" w języku prawniczym oznacza obowiązek sporządzenia pisma procesowego zawierającego skargę kasacyjną, tj. napisania i podpisania, przez profesjonalny podmiot – adwokata lub radcę prawnego. Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2004 r., FSK 222/04; niepubl.) Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 ppsa przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04; publ. CBOSA). W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą, nie będącą pełnomocnikiem profesjonalnym ani żadną z osób wymienionych w art. 175 § 2 ppsa, pomimo iż dotychczas w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego. W tym stanie sprawy, z uwagi na to, że skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona osobiście przez I. K. obarczona jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1- 3 ppsa jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie. W myśl bowiem art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.