II SA/Wa 397/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr. [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę.

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Każde pismo strony (w tym również i skarga) powinno zawierać, między innymi, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.). Nadto, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg (art. 57 § 3 P.p.s.a.). Z uwagi na to, że . Z. w jednej skardze zaskarżyła trzy decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku na rzecz jej pełnoletniego syna, na rzecz jej małoletnich synów oraz na jej rzecz, zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził rozdzielenie skarg. Natomiast w związku z tym, że E. Z. do skargi na decyzję odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku na rzecz jej pełnoletniego syna P. Z. nie dołączyła pełnomocnictwa, a więc skarga zawierała brak formalny, który może być uzupełniony na wezwanie wojewódzkiego sądu administracyjnego, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z 14 marca 2017 r. wezwał E. Z. do usunięcia, w terminie 7 dni, ww. braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącego został nadto pouczony o konsekwencjach niewykonania wezwania Sądu w terminie. Następnie, z uwagi na brak złożenia żądanego pełnomocnictwa zarządzeniem z 21 czerwca 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. W terminie otwartym do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący poinformował Sąd, że nie posiada kserokopii skargi i prosi o jej przesłanie celem podpisania. Z uwagi na powyższe oświadczenie oraz w wykonaniu zarządzenia z dnia 7 lipca 2017 r. Sąd przesłał skarżącemu kserokopię skargi wraz z wezwaniem do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podpisanie przesłanej przez Sąd kserokopii. Jednocześnie skarżący został pouczony o konsekwencjach niewykonania wezwania Sądu w terminie. Pismo stanowiące wykonanie ww. zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu 10 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.