II SA/Wa 397/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 397/13 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rolniczej w drodze wyjątku postanawia sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 397/13, w ten sposób, że zamiast słowa "emerytury" wpisać "renty".

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o sprostowanie wyroku tego Sądu z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 397/13, podnosząc, że Sąd, określając świadczenie rolnicze w drodze wyjątku wskazał "emeryturę" zamiast "rentę", chociaż skarga dotyczyła odmowy przyznania stronie przez organ renty rolniczej w drodze wyjątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1 powołanego wyżej artykułu). Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie, sprostowanie wyroku może nastąpić również na wniosek strony. O możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowią wprost dalsze przepisy ustawy, w tym m.in. przepis art. 159 cytowanej ustawy, wskazujący, że "wniosek o sprostowanie" nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia oraz art. 194 § 1 pkt 5 tej ustawy, przewidujący prawo do zażalenia w przedmiocie sprostowania orzeczenia. Oznacza to, iż wniosek o sprostowanie może złożyć każdy uczestnik postępowania na prawach strony (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, str. 335-336). W rozpoznawanej sprawie oczywista omyłka dotyczyła oznaczenia w komparycji wyroku świadczenia rolniczego w drodze wyjątku, którego dotyczyła skarga. Sąd w wyroku z dnia 11 czerwca 2013 r. wskazał, że skarga dotyczy odmowy przyznania J. B. prawa do "emerytury" rolniczej w drodze wyjątku zamiast do "renty" rolniczej w drodze wyjątku, której skarga w istocie dotyczyła. Zgodnie z brzmieniem art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291 ze zm.), Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Należy wskazać, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04). W niniejszej sprawie oznaczenie rodzaju świadczenia rolniczego w drodze wyjątku nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.