II SA/Wa 395/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej do rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę.

M. W. pismem z dnia [...] lutego 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej do rozpatrzenia wniosku o wynajęcie lokalu na czas nieoznaczony z mieszkaniowego zasobu W. na terenie Dzielnicy [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia. Natomiast zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie do podpisania skargi oraz odpis zarządzenia z dnia 19 marca 2018 r. zostały doręczone skarżącej w dniu 27 marca 2018 r. Termin do wykonania zarządzenia z dnia 19 marca 2018 r. oraz do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 3 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania i nie podpisała skargi. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie podpisała skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Wobec tego, że skarżąca nie wykonała wezwania i skargi nie podpisała, stwierdzić należało, że jest ona niedopuszczalna. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Odpis zarządzenia z dnia 19 marca 2018 r. został doręczony w dniu 27 marca 2018 r. Skarżąca obowiązana była uiścić należny wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. do dnia 3 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu. Skarga pozostała zatem nieopłacona. Skoro w zakreślonym terminie skarżąca nie podpisała skargi i nie uiściła wpisu, skarga podlegała odrzuceniu. Wobec tego, że skarga nie została opłacona i podpisana, oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi pozostaje bez znaczenia w niniejszej sprawie. Sąd nie ma bowiem podstaw do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy skarga zawiera braki formalne i jest nieopłacona (v. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz orzekł, jak w postanowieniu.