II SA/Wa 3905/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, , Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi B. K. i J. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę

Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], podjętą na podstawie § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), § 35 ust. 1 w związku z § 4, § 7 ust. 1, § 5 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 a także § 32 i § 9 uchwały Nr XXIIl/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836; z 2020 r. poz. 5791), nie zakwalifikował B. i J. K. do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony jako gospodarstwa dwuosobowego. Do wydania ww. uchwały doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. B. i J. K. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2020 r. wystąpili do Zarządu Dzielnicy [...] o pomoc mieszkaniową. We wniosku wskazali, że mieszkają na zasadzie użyczenia w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], składającym się z dwóch pokoi, aneksu kuchennego i łazienki z WC o łącznej powierzchni użytkowej 38,80 m², w tym powierzchni mieszkalnej 26,29 m². Lokal jest wyposażony w podstawowe sprzęty gospodarstwa domowego i wszystkie instalacje techniczne, w budynku jest winda, co potwierdziła przeprowadzona w dniu [...] lipca 2020 r. kontrola lokalu. Z dołączonego do wniosku oświadczenia właściciela lokalu wynikało, że ww. lokal czasowo (od lipca 2019 r. do czerwca 2020 r.) został udostępniony B. i J.K. jako lokal mieszkalny, a także, że zajmują oni cały lokal. Wnioskodawcy zobowiązali się ponosić jedynie koszty czynszu administracyjnego oraz opłat eksploatacyjnych, w szczególności opłat za energię elektryczną, gaz, wodę oraz opłat komunalnych, przekazując należną kwotę właścicielowi mieszkania. Mieli być również obciążeni ewentualnymi kosztami napraw, które okażą się niezbędne w trakcie trwania umowy oraz uzyskali prawo do dokonywania nakładów, które będą zwiększać wartość lokalu, przy czym zmiany te wymagały pisemnej zgody użyczającego. W trakcie postępowania dostarczone zostało kolejne oświadczenie właściciela lokalu z dnia [...] lipca 2020 r. informujące, że wnioskodawcy zajmują wyłącznie część lokalu tj. 1 pokój, kuchnię i łazienkę. Organ ustalił nadto, że J. K. posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe, a B. K. – orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności wydane na stałe. Państwo K. nie poruszają się przy pomocy kul ortopedycznych, wózka czy balkonika - czego też nie potwierdza złożona przez wnioskodawców dokumentacja. W orzeczeniach brak jest prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Zgodnie z dostarczonym zaświadczeniem lekarskim, z uwagi na stan zdrowia J. K., niezbędne są odpowiednie warunki socjalno-bytowe, zwłaszcza mieszkaniowe. Natomiast z zaświadczenia lekarskiego B. K.wynika, że poprawa warunków lokalowych miałaby bezpośrednie przełożenie na zdrowie pacjentki. J. K. w badanym okresie pracował zarobkowo oraz otrzymywał rentę w wysokości około 1100 zł miesięcznie, natomiast B. K. – emeryturę w wysokości 1649,38 zł miesięcznie. Ponadto ze złożonego przez B. K. oświadczenia majątkowego i złożonej dokumentacji wynika, że jest ona właścicielką lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. Przedmiotowy lokal składa się z 3 pokoi, o powierzchni użytkowej 60,17 m² i powierzchni mieszkalnej 38,51 m², a wnioskodawczyni posiada stały meldunek pod ww. adresem. Z wyjaśnień uzyskanych od wnioskodawczyni wynika, że w lokalu tym zamieszkuje jej córka (z pierwszego małżeństwa) z mężem i dwójką dzieci i dlatego, też wnioskodawczyni wspólnie z obecnym mężem nie może w tym lokalu zamieszkiwać. W dniu [...] lipca 2020 r. zmarł ojciec J. K. – J. K. W dniu [...] sierpnia 2020 r. wnioskodawca złożył oświadczenie informujące, że nie ma żadnej wiedzy na temat majątku po zmarłym ojcu, majątek ten przejęła jego najmłodsza siostra i jeżeli pojawią się jakieś okoliczności w tej sprawie (wyrok sądu, czy ujawnienie majątku) zobowiązał się powiadomić o tym organ. Natomiast w toku prowadzonego postępowania organ ustalił, że lokal w którym zmarły ojciec J. K. był zameldowany do chwili śmierci został za życia J. K. przekazany siostrze wnioskodawcy. W oparciu o informacje przekazane przez Wydział [...] dla Dzielnicy [...] ustalono, że ojciec wnioskodawcy J. K. był jeszcze właścicielem lokali nr [...] i [...] w budynku przy ul. [...]. W lokalu nr [...] (1 pokój i kuchnia o powierzchni użytkowej 33,71 m² i powierzchni mieszkalnej 20,15 m²) pobyt stały posiada wnioskodawca J. K. Z wyjaśnień uzyskanych od wnioskodawcy wynika, że ojciec zameldował go w tym lokalu, jednak on nigdy nie widział tego lokalu. Ponadto, ojciec obiecał mu lokal nr [...] jednak się z tego wycofał, a w 2015 r. lokal nr [...] sprzedał. Jak ustalono J. K. zbył jeszcze lokal nr [...] w ww. budynku i lokal nr [...], który darował. W dniu [...] października 2020 r. J. K. złożył do akt sprawy informacje wskazujące, że w dniu [...] października 2020 r. wystąpił z wnioskiem do sądu o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym ojcu. Komisja Mieszkaniowa w dniu [...] grudnia 2020 r. negatywnie zaopiniowała wniosek B. i J. K. Zarząd Dzielnicy, biorąc pod uwagę wyżej przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz obowiązujące zapisy § 4, § 7, § 9, § 32 ust 1 pkt 4, 6 i ust. 8 uchwały Nr XXIIl/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. stwierdził, że wniosek B. i J. K. nie spełnia warunków do zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej ze względu na niespełnione kryterium metrażowe w zajmowanym lokalu, o którym mowa w § 7 ust. 1 ww. uchwały, jat też ze względu na prawo własności B. K. do lokalu mieszkalnego, a także możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie z uwagi na toczące się postępowanie sądowe o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym ojcu J. K., w wyniku którego wnioskodawca może nabyć majątek po śmierci ojca oraz z powodu odmowy złożenia pełnych informacji o warunkach mieszkaniowych wstępnych oraz zstępnych B. K. Organ wyjaśnił, że posiadanie przez B. K. prawa własności do lokalu mieszkalnego, który został użyczony osobom trzecim, stanowi podstawę odmowy pomocy mieszkaniowej (§ 9 ust. 1 uchwały). Przekroczone zostało również kryterium metrażowe, uregulowane w § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIIl/669/2019, wynoszące 13,00 m², ponieważ powierzchnia mieszkalna zajmowanego przez wnioskodawców pokoju w użyczonym lokalu wynosi 16,94 m² i zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 4 uchwały najmowej posiadają oni inny tytuł prawny tj. użyczenie do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Nadto w złożonej dokumentacji brak jest wypowiedzenia użyczenia lub wezwania wnioskodawców do opuszczenia zajmowanego lokalu, nie wykazano też zadłużenia wynikającego z używania lokalu. Organ zaznaczył jednocześnie, że średni miesięczny dochód brutto dwuosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawców wynosi 2859,11 zł - a więc nie przekracza wskazanego w § 5 ust. 2 pkt 2 w związku z ust. 3 uchwały Nr XXIIl/669/2019 kryterium dochodowego uprawniającego do najmu lokalu na czas nieoznaczony, które w tej sprawie wynosi 4902,64 zł. Organ zaznaczył ponadto, że w wyniku postępowania spadkowego po ojcu J. K. może nabyć majątek, który pozwoli mu na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Organ podniósł też, że B. K. wezwana w toku postępowania do wykazania warunków mieszkaniowych wstępnych i zstępnych złożyła oświadczenia informującego, że w związku z epidemią CO\/ID-19 i ustawą o ochronie danych osobowych prosi o zaniechanie przeprowadzenia wywiadów środowiskowych dotyczących sprawdzania warunków mieszkaniowych rodziny. Wnioskodawczyni poinformowała, że nie poda danych osobowych i adresowych rodziny by chronić ich zdrowie i nie narażać na niepotrzebne stresy. Wobec powyższego, powołując treść § 32 ust. 8 uchwały Nr XXIIl/669/2019 organ stwierdził, że niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających analizę warunków mieszkaniowych wstępnych oraz zstępnych, może stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W skardze na powyższą uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. i J. K., zarzucili: – przedstawienie przez organ nieprawdziwych informacji dotyczących metrażu i istnienia lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...], w którym J. K. jest zameldowany, – brak ze strony pracownika organu wezwania skarżących do dostarczenia oświadczenia o przedłużeniu użyczenie mieszkania przy ul. [...] w [...], – nieuwzględnienie przez organ informacji przedstawionych w oświadczeniu złożonym przez B. K.w toku postepowania, w którym opisała szczegółowo sytuację mieszkaniową wstępnych oraz zstępnych wyjaśniając, że nie ma możliwości wspólnego zamieszkania z nimi wraz z obecnym mężem J. K. Uzasadniając powyższe zarzuty J. K. podniósł, że nigdy nie widział lokalu nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...], a z wizji lokalnej przeprowadzonej w ww. budynku w dniu [...] lutego 2021 r. wynika, że lokal nr [...] nie istnieje (dokument z wizji lokalnej załączony został do skargi). Poinformował też, że został w testamencie wydziedziczony przez ojca, a cały majątek otrzymała jedna z jego sióstr. B. K. podkreśliła natomiast, że nie użyczyła ani też nie wynajęła lokalu mieszkalnego, którego jest właścicielką, osobom trzecim. W lokalu tym mieszka bowiem jej córka z pierwszego małżeństwa wraz z rodziną. Zatem nie ma możliwości, by w lokalu tym zamieszkała wraz z obecnym mężem. Skarżący podnieśli nadto, że ich sytuacja mieszkaniowa i zdrowotna jest trudna. Nie posiadają środków na zakup mieszkania. Nie mają też możliwości zaciągnięcia kredytu na zakup mieszkania, gdyż ich emerytury są zbyt niskie. W użyczonym mieszkaniu nie będą natomiast mogli zamieszkiwać w nieskończoność. Wobec powyższego wnieśli o uwzględnienie ich skargi by mogli godnie żyć. Zarząd Dzielnicy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do sformułowanego przez skarżących zarzutu, że przy rozpatrywaniu sprawy przedstawione zostały nieprawdziwe informacje dotyczące metrażu i faktycznego istnienia lokalu [...] przy ulicy [...] organ wyjaśnił, że pod ww. adresem skarżący jest zameldowany (posiada stały pobyt) od [...] stycznia 2010 r. i brak daty wymeldowania, co też sam wskazał w złożonym wniosku o pomoc mieszkaniową. Ponadto, informacje te zostały potwierdzone w systemie meldunkowym [...]- w systemie [...], a także przez Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] w piśmie z dnia [...] maja 2020 r. W kolejnym piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] podał, że lokal nr [...] przy ulicy [...] był własnością wstępnego skarżącego – J. K., który zameldował skarżącego w ww. lokalu. Lokal ten ma składać się z 1 pokoju i kuchni o powierzchni użytkowej 33,71 m² i powierzchni mieszkalnej 20,15 m². Organ nie posiadał natomiast dotychczas potwierdzonej wiedzy o nieistnieniu ww. lokalu, na co wskazuje raport z wizji lokalowej, który skarżący dołączył dopiero do skargi. Odnosząc się do zarzutu skarżących o braku informacji ze strony organu o potrzebie dostarczenia oświadczenia o przedłużeniu użyczenie mieszkania organ zauważył, że dołączone do skargi oświadczenie o przedłużeniu użyczenia lokalu nie posiada daty zawarcia, czy też podpisania dokumentu, wskazany został jedynie okres od czerwca 2020 r. do grudnia 2021 r. W trakcie wizji lokalowej w dniu [...] lipca 2020 r. w zajmowanym przez skarżących lokalu J. K. oświadczył natomiast, że nie wie jak długo wspólnie z żoną mogą jeszcze zamieszkiwać w tym lokalu, ponieważ właściciel mieszkania nosi się zamiarem jego sprzedaży. Organ zaznaczył, że w dniu kontroli lokalu skarżący przekazał jedynie kopię oświadczenia właściciela o czasowym udostępnianiu części lokalu skarżącym - skarżący nie poinformował zaś, że posiada inny dokument lub, że takie oświadczenie przez właściciela zostało lub będzie podpisane. Zarząd Dzielnicy [...] podkreślił jednocześnie, że skarżący byli wielokrotnie informowani o zasadach, na jakich pomoc mieszkaniowa jest udzielana, jak również o zasadach rozpatrywania wniosków o taką pomoc, nadto pracownik Wydziału udzielał oczekiwanych odpowiedzi, o czym świadczą liczne notatki służbowe z przeprowadzanych rozmów telefonicznych ze skarżącymi. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego bezpodstawnego wezwania do wyrażenia zgody na ujawnienie danych osobowych matki i brata skarżącej organ wyjaśnił, że skarżąca została wezwana do złożenia informacji wyłącznie w sprawie swoich wstępnych oraz zstępnych, nie żądano udostępnienia danych jej brata. Jednocześnie organ podkreślił, że wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie w zakresie warunków mieszkaniowych wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwości zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach, natomiast niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Odnośnie natomiast lokalu mieszkalnego w [...], którego B. K. jest właścicielką, organ przytaczając treść § 9 ust. 1 uchwały Nr XXIIl/669/2019 ponownie podkreślił, że stanowisko skarżącej o braku możliwości zamieszkania w tym lokalu jest jej subiektywnym przeświadczeniem będącym wynikiem jej celowego działania jako właściciela tj. użyczenia lokalu osobom trzecim. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2022 r., J. K. poinformował, że w dniach od [...] sierpnia 2022 r. do [...] września 2022 r. będzie przebywał w sanatorium, wnosząc jednocześnie o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. W myśl zaś art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 (publ. CBOSA) wskazał, że uchwała Zarządu Dzielnicy [...] odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu gminy, jest innym niż prawo miejscowe aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. NSA stwierdził ponadto, że jest to rozstrzygnięcie indywidualne, gdyż rozstrzyga, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W przepisie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 611 ze zm.) ustawodawca określił kategorie osób, które posiadają prawo do najmu lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu, a osobami takimi są jak wskazuje powyższy przepis, osoby nie mające zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, mieszkające na terenie gminy, posiadające niskie dochody. Jeśli chodzi o zasady oraz tryb wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym sposób postępowania przy rozpatrywaniu i załatwianiu wniosków o najem lokali, ustawodawca w art. 21 ww. ustawy powierzył te kwestie radzie gminy. Podstawę wydania zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy § 35 ust. 1 w związku z § 4, § 7 ust. 1, § 5 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, a także § 32 i § 9 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, która została wydana na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ww. ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że choć w sprawie niniejszej nie mają zastosowania przepisy K.p.a., to postępowanie z zakresu uzyskania pomocy gminy w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych powinno być prowadzone z uwzględnieniem m.in. zasady prawdy obiektywnej oraz właściwego wyważenia interesu społecznego i indywidualnego jednostki. Zasady te mają zastosowanie do wszelkiego działania organów państwa w sferze stosunków publicznoprawnych i mogą być wywiedzione wprost z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika obowiązek działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (v. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 2025/15 (publ. CBOSA). Obowiązkiem organu jest zatem uwzględnienie i wszechstronne rozważenie przy rozpatrywaniu sprawy wszystkich okoliczności, które mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie. W sprawie niniejszej organ obowiązek ten należycie wypełnił. Dokonał pełnych ustaleń stanu faktycznego i wszechstronnie rozważył cały materiał dowodowy, niezbędny do podjęcia uchwały w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej. Nie doszło także do naruszenia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. Zgodnie z § 4 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 oraz w § 7 z zastrzeżeniem § 8 i § 9. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący spełniają kryterium dochodowe, o którym mowa w § 5 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy. Prawidłowe, w ocenie Sądu, są natomiast ustalenia organu, że skarżący nie spełniają kryterium metrażowego o którym mowa w § 7 ust. 1 ww. uchwały (które w tym wypadku wynosi 13 m²), ponieważ powierzchnia mieszkalna zajmowanego przez nich pokoju w użyczonym lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], wynosi 16,94 m², a jednocześnie w myśl przepisu § 32 ust. 1 pkt 4 tej uchwały posiadają oni inny tytuł prawny tj. użyczenie do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Nadto w złożonej dokumentacji brak jest wypowiedzenia użyczenia lub wezwania skarżących do opuszczenia zajmowanego lokalu. W sprawie zaszły też przesłanki do odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej w oparciu o § 9 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy, gdyż B. K. jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...], który składa się z 3 pokoi, o powierzchni użytkowej 60,17 m² i powierzchni mieszkalnej 38,51 m², gdzie jest na stałe zameldowane. W świetle § 9 ust. 1 ww. uchwały Nr XXIIl/669/2019 nie budzi wątpliwości, że organ nie jest uprawniony do udzielenia pomocy mieszkaniowej w sytuacji, gdy wnioskodawca ma możliwość zamieszkania w lokalu, którego on lub jego małżonek jest właścicielem. Podkreślenia przy tym wymaga, że B. K., ani w postępowaniu przed Zarządem Dzielnicy, ani w skardze, nie przywołała takich okoliczności faktycznych lub zdarzeń, które pozwalałyby przyjąć, że rzeczywiście nie ma możliwości zamieszkania wraz z mężem w przedmiotowym lokalu. Z faktu, że skarżąca użyczyła przedmiotowy lokal swojej córce, która zamieszkuje tam wraz z mężem i dwójką dzieci nie można wywieść, że z przyczyn obiektywnych nie może ona wraz z mężem zamieszkać w tym lokalu. Użyczenie lokalu córce jest jej dobrowolną decyzją. Skarżąca jako właścicielka lokalu może nim dowolnie rozporządzać. Małżonkom K. nie przysługuje jednak w takiej sytuacji prawo do przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobu miasta stołecznego Warszawy. Zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy, wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach. Zgodnie z kolei z § 32 ust. 8 tej uchwały, niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zatem odmowa udostępnienia przez B. K. informacji umożliwiających analizę warunków mieszkaniowych jej wstępnych oraz zstępnych, w świetle § 32 ust. 8 uchwały Nr XXIII/669/2019, mogła stanowić dodatkową przesłankę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W świetle powyższych ustaleń, poczynione przez organ rozważania dotyczę ewentualnej możliwości uzyskania przez J. K.majątku w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu, który pozwoliłby mu na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, nie miały wpływu na prawidłowość wydanej uchwały. Zarząd Dzielnicy [...]dokonał prawidłowej oceny sytuacji przedstawionej przez skarżących, mając przy tym na względzie stosowne przepisy uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. Organ wydając zaskarżoną uchwałę, zasadnie stwierdził, że skarżący nie spełnili tzw. kryterium metrażowego, o którym mowa w § 7 ust. 1ww. uchwały, jak też zaszła przesłanka negatywna określona w § 9 ust. 1 tej uchwały, ze względu na prawo własności B. K. do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. Organ dochował zasad prawidłowego działania, albowiem należycie przeprowadził postępowanie wyjaśniające, zgromadził w sposób kompletny materiał dowodowy, a następnie poddał go szczegółowej analizie, z której wyprowadził logiczne i poprawne wnioski. Sąd dostrzega sytuację życiową i materialną skarżących, jednakże rozstrzygając niniejszą sprawę, zobowiązany był uwzględnić fakt, iż najem lokali pochodzących z zasobu mieszkaniowego miasta stołecznego Warszawy jest ściśle reglamentowany i ogranicza się wyłącznie do osób, które spełniają kwalifikacje do udzielenia pomocy mieszkaniowej, o których mowa w stosownych przepisach uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.