II SA/Wa 3716/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W dniu [...] października 2021 r. M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania wobec niego przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723). Natomiast w piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na ww. decyzję, ponieważ skarga stała się bezprzedmiotowa. Skarżący wskazał, że prawomocnym wyrokiem z dnia [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w [...] przyznał mu prawo do emerytury policyjnej w wysokości ustalonej przed dniem [...] października 2017 r. W dniu [...] lipca 2022 r. Minister przekazał do Sądu kopię pisma Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] lipca 2022 r. informującego o ponownym ustaleniu wysokości emerytury policyjnej M. K. zgodnie z ww. wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] oraz wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia [...] marca 2022 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a postanowienie o ww. treści może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi w rozpatrywanej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który byłby dotknięty wadą nieważności, stąd można uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.