II SA/Wa 335/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. z dnia 7 maja 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla E. G, radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.

E. G. wnioskiem z dnia 7 maja 2009 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z treści wniosku, uzupełnionego dodatkowym oświadczeniem oraz dokumentem źródłowym, wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jej utrzymania jest zasądzone na jej rzecz świadczenie alimentacyjne w kwocie 200 zł (kopia wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. akt [...]). Ponadto, w rubryce 5 formularza wniosku - jego uzasadnieniu – skarżąca podała, że nigdy nie pracowała, a co za tym idzie nie nabyła jakichkolwiek uprawnień emerytalnych lub rentowych. Z kolei, w myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazana zaś przez skarżącą sytuacja materialna w zestawieniu z treścią powołanego przepisu dowodzi, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bowiem kwota osiąganego dochodu nie pozwala jej na pokrycie choćby podstawowych kosztów utrzymania. Oczywistym zatem jest, że skarżąca nie posiada środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych i opłacenie pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.