II SA/Wa 312/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Głównego Geodety Kraju ze stycznia 2026 r. (brak daty dziennej) nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącego M. D. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Główny Geodeta Kraju; zwany dalej "GGK" decyzją z [...] stycznia 2026 r. nr [...], na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902); zwanej dalej "u.d.i.p." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691); zwanej dalej "K.p.a.", po rozpoznaniu wniosku z [...] lutego 2025 r. uzupełnionego [...] stycznia 2026 r., odmówił M. D. udostępnienia informacji publicznej. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. M. D. wnioskiem z [...] lutego 2025 r., złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, zażądał udostępnienia informacji publicznej w postaci treści pytań egzaminacyjnych wykorzystanych w ramach egzaminów ustnych części sprawdzających postępowań kwalifikacyjnych, o których mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, na uprawnienia zawodowe w zakresie 4, o którym mowa w art. 43 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 276, 284, 782 i 1086), które odbyły się w 2024 r. Główny Geodeta Kraju decyzją z [...] marca 2025 r. nr [...] odmówił wnioskodawcy udostępnienia powyższej informacji publicznej podając, że zasady udostępniania wykazu aktów prawnych, które stanowią podstawę opracowywania pytań egzaminacyjnych przez GGK określa § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2020 r. poz. 1321, z późn. zm.), zgodnie z którym w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie urzędu obsługującego GGK zamieszcza się w terminie do dnia 31 stycznia wykaz tytułów aktów prawnych stanowiących podstawę przygotowania pytań na egzamin pisemny i ustny. Przepis ten nie nakłada na Głównego Geodetę Kraju obowiązku publikacji treści pytań z przeprowadzonych egzaminów ustnych, również tych przeprowadzonych w 2024 r., wskazując wyłącznie na wykaz aktów prawnych. GGK wyjaśnił, że wykaz tytułów aktów prawnych stanowiących podstawę przygotowania pytań na egzamin ustny i pisemny stanowić ma wskazówkę, na jakie zagadnienia i tematy ubiegający się o nadanie uprawnień powinien zwrócić uwagę przygotowując się do egzaminu. Podkreślił, że upublicznienie treści pytań nie pozwalałoby na wiarygodne zweryfikowanie posiadanej przez ubiegających się o nadanie uprawnień w dziedzinie geodezji i kartografii wiedzy, a egzamin miałby charakter wyłącznie fikcyjny. Pismem z [...] marca 2025 r. M. D. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GGK z [...] marca 2025 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej zarzucając rażące naruszenie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p., poprzez samowolne zakwalifikowanie informacji dotyczącej działań własnych organu w zakresie realizacji zadań publicznych jako informacji niejawnej ustawowo chronionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 października 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 500/25 uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz strony kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania stwierdzając, że okoliczności i motywy decyzji GGK o odmowie udostępnienia informacji publicznej z [...] marce 2025 r. powinny wynikać z uzasadnienia tej decyzji, a w rozpoznawanej sprawie stwierdzono braki w tym zakresie, które stanowią o naruszeniu zarówno art. 16 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 u.d.i.p., jak i art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 2 K.p.a. W ocenie Sądu odmawiając M. D. udzielenia żądanej informacji publicznej organ, odwołując się zarówno do regulacji u.d.i.p., jak i przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, ograniczył się w do hasłowego przywołania okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają odmowne rozpatrzenie wniosku w tym zakresie. Organ nie wykazał w jakikolwiek sposób, że powoływane w powyższym zakresie akty prawne należy kwalifikować do przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, o których mowa w art. 5 ust. 1 u.d.i.p., co uzasadniałoby ograniczenie w udzieleniu skarżącemu żądanej informacji publicznej. W związku z powyższym wyrokiem organ poinformował wnioskodawcę pismem z [...] grudnia 2025 r., że GGK nie posiada zebranych treści pytań egzaminacyjnych wykorzystanych w ramach egzaminów ustnych w postępowaniach kwalifikacyjnych dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 4, które odbyły się w 2024 r., co oznacza, iż wnioskowana informacja posiada charakter informacji publicznej przetworzonej, określonej w treści przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zwrócono się do M. D. z prośbą o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego jej udostępnienie w żądanym zakresie, w terminie do [...] stycznia 2026 r. Wnioskodawca pismem z [...] stycznia 2026 r. wskazał, że "nie domagał się w nim wcale sporządzenia na tę okoliczność ekskluzywnego "zestawu" pytań ani tym bardziej – o zgrozo - "ręcznego przepisywania" przez Głównego Geodetę Kraju zawartości protokołów postępowań kwalifikacyjnych." W wyniku ponownego rozpoznania sprawy GGK decyzją z [...] stycznia 2026 r. nr [...] odmówił M. D. udostępnienia informacji publicznej wskazując, że nie wykazał szczególnego interesu publicznego, czyli koniecznej przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Wyjaśnił, że informacja przetworzona (w odróżnieniu od informacji prostej, podlegającej bezwarunkowemu udostępnieniu) jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Informacją taką jest zatem informacja publiczna opracowana przez organ przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Z tego też względu informację przetworzoną będzie stanowić także rozbudowany, wyselekcjonowany zbiór tzw. informacji prostych, których zebranie i skomponowanie zgodnie z wolą wnioskodawcy wymaga dodatkowego nakładu pracy ze strony pracowników organu. W związku z powyższym, zgodnie z at. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., informacja przetworzona jest udostępniania wnioskodawcom tylko wtedy, kiedy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca dąży do uzyskania treści pytań egzaminacyjnych wykorzystanych w ramach egzaminów ustnych stanowiących część czynności sprawdzających przeprowadzanych w ramach postępowań kwalifikacyjnych dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 4 w 2024 r. Na podstawie § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w trakcie egzaminu ustnego osobie zainteresowanej zadaje się 3 pytania. Pytania formułuje się w sposób zwięzły i jasny, z uwzględnieniem tematyki związanej z zakresem uprawnień zawodowych, o których uzyskanie ubiega się osoba zainteresowana - § 19 ust. 3. Pytania przygotowuje i zadaje wyznaczony przez Przewodniczącego zespołu kwalifikacyjnego członek zespołu, a odpowiedzi oceniają wszyscy członkowie w trybie określonym w § 19 ust. 6. Treść pytań z części ustnej egzaminu jest odnotowywana w protokole postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 20 ust. 1 - § 19 ust. 4, stanowiących akta poszczególnych spraw prowadzonych wobec osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych. Organ zwrócił uwagę, że w 2024 r. przeprowadzono postępowania kwalifikacyjne wobec 55 osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie 4, z czego dla 25 osób przeprowadzono egzamin ustny. W przypadku analogicznego wniosku, ale dotyczącego uprawnień zawodowych w zakresie 1 lub 2, udostępnienie informacji dotyczyłoby odpowiednio 277 i 200 przeprowadzonych postępowań kwalifikacyjnych, z czego w przypadku odpowiednio dla 148 i 104 osób przeprowadzono egzamin ustny. GGK nie zbiera treści pytań zadawanych podczas egzaminów ustnych z poszczególnych lat. W tej sytuacji udostępnienie informacji, o którą wnioskuje M. D. wymagałoby przejrzenia wszystkich protokołów kwalifikacyjnych z 2024 r. dotyczących postępowań na zakres 4 i ręcznego przepisania wszystkich pytań zadanych podczas egzaminów ustnych w 2024 r. w zakresie 4, o którym mowa w art. 43 pkt 4 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wprost z ww. protokołów, bądź skanowania każdego protokołu i odpowiedniego zanonimizowania każdego pojedynczego protokołu co do pozostałych treści. Niezależnie od przyjętej formy zebrania dla wnioskodawcy treści pytań ustnych, urząd zostałby zobligowany do zebrania przedmiotu wniosku oraz jego odpowiedniego przetworzenia. Oznacza to, że na dzień wydania powyższej decyzji informacja publiczna w zakresie w jakim o jej udostępnienie wnioskuje M. D. nie istnieje i dopiero w wyniku przetworzenia informacji zostałaby stworzona. Ze względu, że treść pytań zadawanych na egzaminach ustnych stanowi informację przetworzoną zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., udostępniana jest ona w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (np. dla poprawy funkcjonowania administracji, wpływu na sprawy publiczne, a nie tylko zwykłego zainteresowania). Zdaniem organu żądane przez wnioskodawcę informacje mają charakter informacji przetworzonej, stąd organ miał obowiązek pozytywnego rozpatrzenia wniosku wyłącznie w sytuacji, w której spełniona zostałaby przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego. Biorąc pod uwagę argumenty przytoczone przez wnioskodawcę, a także okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należało stwierdzić, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi. Pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, które odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa i innych podmiotów publicznych jako prawnej całości - zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Szczególny interes publiczny należy w tym kontekście utożsamiać z interesem ogółu jako relacji między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jakie on przynosi lub może przynieść ogółowi. Jeżeli podmiot żądający informacji przetworzonej nie jest w stanie wykorzystać jej dla poprawy funkcjonowania danego organu państwa, to nie występuje interes publiczny uzasadniający udostępnienie tej informacji. Żądając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, wnioskodawca powinien więc wykazać, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla poprawy funkcjonowania organu i lepszej ochrony interesu publicznego. Wobec powyższego, skoro wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie żądanej informacji we wskazanym we wniosku zakresie, to zasadnym było wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z [...] stycznia 2026 r. M. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję GGK z [...] stycznia 2026 r. nr [...] wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił rażące naruszenie art. 5 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 u.d..i.p., poprzez samowolne zakwalifikowanie informacji dotyczącej działań własnych organu w zakresie realizacji zadań publicznych, jako informacji niejawnej ustawowo chronionej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że pismem z [...] grudnia 2025 r. nr [...] organ poinformował go, że nie posiada zebranych treści pytań egzaminacyjnych i na tej podstawie zażądał wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Z kolei w zaskarżonej decyzji GGK stwierdza, że treść pytań egzaminacyjnych posiada, a na kolejnych stronach uzasadnienia szczegółowo wylicza w jakim zakresie, w jakiej formie i postaci oraz w którym miejscu ma je zebrane, a także podaje przepisy prawa, na mocy których te czynności wykonał. W jego ocenie żądanie wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, która zdaniem organu "wymagałaby ręcznego przepisania wszystkich pytań z egzaminów ustnych wprost z ww. protokołów" "bądź skanowania każdego protokołu i odpowiedniego zanonimizowania każdego pojedynczego protokołu co do pozostałych treści" wskazuje, że rzekoma konieczność "przetworzenia" informacji w ogóle nie stanowi przedmiotu wniosku, a zatem stanowi poświadczenie nieprawdy. Skarżący podkreślił, że skład osobowy komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii jest jawny i stanowi załącznik do publikowanych w BIP zarządzeń w sprawie jej powołania. Ponadto, szczegółowe składy komisji prowadzących poszczególne postępowania w 2024 r. zostały mu udostępnione przez GGK w trybie dostępu do informacji publicznej pismem z [...] września 2024 r., uzupełnionym [...] grudnia 2024 r. Wykaz osób, które uzyskały uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii jest również rejestrem jawnym, opublikowanym w BIP, a jego prowadzenie jest ustawowym obowiązkiem GGK, określonym w art. 7a ust. 1 pkt 10 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Udziału osób trzecich w prowadzonych egzaminach przepisy prawa wprost zabraniają. W związku z powyższym teza organu zawarta w zaskarżonej decyzji, że żądanie wnioskowanej informacji publicznej wymaga "opracowania przez organ jakościowo nowej informacji przy użyciu dodatkowych sił i środków" jest nieuprawnione, bowiem są to działania, które należą do zwykłych elementów rozpatrywania wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Pismem z [...] marca 2026 r. skarżący podtrzymał skargę i wniósł o jej uchylenie, jako wydanej bez żadnego uzasadnienia faktycznego, stwierdzenie, że organ nie zastosował się do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 500/25 i zasądzenie kosztów postępowania według obowiązujących w tym zakresie norm. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według powyższego kryterium wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swoich kompetencji. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są podmioty wymienione w art. 4 u.d.i.p. Katalog uprawnień przysługujących zainteresowanemu dostępem do informacji publicznej został skonkretyzowany w art. 3 ust. 1 u.d.i.p., w myśl którego prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2) oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3). W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że Główny Geodeta Kraju jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązanym do udostępnienia informacji znajdującej się w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Ponadto, żądane przez skarżącego pytania egzaminacyjne wykorzystywane w postępowaniach kwalifikacyjnych na uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, z uwagi na ich doniosłość dla sfery publicznej i wyraźne określenie w przepisach obowiązującego prawa, stanowią informację publiczną (tak w wiążącym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 23 października 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 500/25). Podkreślić należy, że przepisy u.d.i.p. nie definiują pojęcia informacji przetworzonej. Natomiast w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że informacja prosta to informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Z kolei informacją przetworzoną jest jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. wyrok NSA z 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14, wyrok NSA z 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14, wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11). Zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest zatem to, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim znaczeniu tego słowa, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością. Czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej. Wszelako wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy akt wielu spraw celem selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem. Suma tzw. informacji prostych może być więc uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z 23 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 315/14, wyrok NSA z 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05). Skoro zaś proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok NSA z 9 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/12). Podkreślić jednak należy, że dla uznania, że żądana informacja ma charakter przetworzony ze względu na nakład sił i środków niezbędnych do jej wytworzenia nie są wystarczające ogólnikowe stwierdzenia. W każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest zatem wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi, etc. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Odmawiając udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej organ powołał się na szeroki zakres żądanej informacji wskazując, że w 2024 r. przeprowadzono postępowania kwalifikacyjne wobec 55 osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie 4, z czego dla 25 osób przeprowadzono egzamin ustny. W tej sytuacji udostępnienie informacji wnioskowanej informacji wymagałoby przejrzenia wszystkich protokołów kwalifikacyjnych z 2024 r. dotyczących postępowań na zakres 4 i ręcznego przepisania wszystkich pytań zadanych podczas egzaminów ustnych w 2024 r. w zakresie 4, bądź skanowania każdego protokołu i odpowiedniego zanonimizowania każdego pojedynczego protokołu co do pozostałych treści. Są to informacje dość ogólne. Nie wskazują choćby ile protokołów wymagałoby przejrzenia. Nie określono też liczby pracowników potrzebnych do przeprowadzenia czynności wyselekcjonowania pytań z treści protokołów, czy też przybliżonej ilości godzin niezbędnych do przygotowania żądanej informacji. Organ nie przedstawił zatem okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter przetworzony, a nie prosty. Sama zaś ujawniona liczba uczestników przedmiotowych egzaminów ustanych (25) i opis czynności (skanowanie i usunięcie zbędnych treści z protokołów, których ilość nie została podana) nie przemawia na przetworzeniem informacji publicznej, lecz jej przygotowaniem. W przypadku zaś stwierdzenia, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, gdyż nie istnieje w chwili złożenia wniosku i niezbędnym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste, to czynności te powinny być wskazane i opisane w uzasadnieniu decyzji odmawiającej udzielenia takiej informacji. Z podanych powodów zaskarżona decyzja nie może się ostać w obrocie prawnym, bowiem narusza art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 K.p.a. Zatem organ musi dokonać ponownej oceny charakteru żądanej informacji jako informacji prostej lub przetworzonej, mając na względzie powyższe wskazania Sądu. Przy czym, w tym stanie rzeczy Sąd, nie może się odnieść do kwestii wykazania, bądź też braku wykazania przez skarżącego istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż wykazanie takiego interesu jest wymagane wyłącznie w przypadku, gdy żądana informacja ma charakter przetworzony. Nie jest natomiast trafny zarzut zawarty w piśmie skarżącego z [...] marca 2026 r., że organ nie zastosował się do oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 23 października 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 500/25. Ocena prawna Sądu w tej sprawie odnosiła się do odmowny udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. (z uwagi na tajemnicę ustawowo chronioną). W sprawie zaś niniejszej organ rozstrzygnął na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, z uwagi na niewykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) orzekł, jak w sentencji wyroku. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).