II SA/Wa 276/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora [...] Akademii [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić P. T. kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Zaskarżoną decyzją organ odmówił przyznania P. T. (dalej: "skarżący") stypendium doktoranckiego w związku z uzyskanym przedłużeniem okresu odbywania I roku studiów doktoranckich o okres jednego roku. Skarżący pismem z [...] września 2018 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie pismem opatrzonym tą samą datą wniósł on skargę do Sądu, w której wskazał na niejasność w kwestii czy jest to decyzja w sprawie, czy też ponowna decyzja w sprawie – wydana po wniesieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wskazał także, że złożył równocześnie skargę do Sądu oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję z [...] sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli zaś stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że w przypadku wydania decyzji, od której stronie służy prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona ma możliwość wyboru środka zaskarżenia. Strona może bowiem złożyć od takiej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że w przypadku, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie jest dopuszczalnie zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Na mocy art. 52 § 3 P.p.s.a. wniesienie skargi jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (z wnioskowania a contrario). Jeżeli zatem strona wystąpi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to traci możliwość wniesienia skargi do sądu. W przypadku zaś złożenia obydwu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne jest bowiem, aby ta sama decyzja była przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący skorzystał zarówno z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (data wpływu do organu – [...] wrzesień 2018 r.), a także wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem organu ( data wpływu do organu – [...] wrzesień 2018 r.). Sąd uznał więc, że skarżący wniósł skargę równocześnie ze złożeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie oczekując na rozstrzygnięcie drugoinstancyjne. W tym stanie faktycznym wniesiona skarga jest niedopuszczalna na gruncie art. 52 § 3 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogłaby być jedynie decyzja wydana w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na gruncie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, zaś na podstawie § 3 tego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto w pkt 2 w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota 200 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.