II SA/Wa 2700/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant specjalista Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu oddala skargę.

M.K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę nr [...] z dnia [...] września 2019 r., którą Zarząd Dzielnicy [...] na podstawie § 24 ust. 1 w związku z § 4 pkt 2 i § 5 ust. 2 pkt 3 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz.Urz. Woj. Maz. z 2009 r. nr 132, poz. 3937 ze zm.), odmówił zakwalifikowania i umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...], ponieważ uznał, że nie spełnia ona określonych prawem wymagań do zawarcia umowy najmu takiego lokalu. Zaskarżona uchwała została wydana po rozpoznaniu wniosku M.K. z 8 sierpnia 2019 r. o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony, w którym wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego i mieszka wraz z małoletnim synem K.K. oraz matką w jej mieszkaniu (spółdzielczym) o powierzchni użytkowej 27,40 m2., przy ul. [...] w [...]. M.K. wyjaśniła, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, jej ponad 70-letnia matka przeszła zabieg wstawienia protezy biodra i ma problemy z poruszaniem się. Skarżąca dołączyła do wniosku zaświadczenie pracodawcy (z 8 sierpnia 2019 r.) o wysokości uzyskanego dochodu w okresie od lutego do lipca 2019 r. (29 074,32 zł.)‬ W dniu 29 sierpnia 2019 r. skarżąca złożyła do akt sprawy deklarację o wysokości dochodów, w której oświadczyła, pod groźbą odpowiedzialności karnej (art. 233 § 1 k.k.), że oprócz dochodu z umowy o pracę (w okresie sześciu miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku (29.074,32 zł) otrzymuje alimenty na syna w wysokości 500 zł. miesięcznie (3.000). Dochód jej dwuosobowego gospodarstwa domowego wyniósł w okresie sześciu miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku 32.074,32 zł. tj. 2.672,96 zł. miesięcznie na jednego członka rodziny. W zaskarżonej uchwale organ podał, że w przypadku skarżącej nie ma zastosowania, na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...), wymóg "pozostawania w trudnych warunkach mieszkaniowych" (kryterium metrażowe), o którym mowa w § 4 pkt 1 uchwały. Zatem okoliczność, że w lokalu zamieszkiwanym przez skarżącą na jedną osobę przypada więcej niż 6 m2 (6,40 m2), nie stanowi przeszkody do pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku o zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta. W ocenie Zarządu Dzielnicy [...], M.K. nie spełnia natomiast warunku (przesłanki) o której mowa w § 4 pkt 2 uchwały, ponieważ średni miesięczny dochód (wynagrodzenie za pracę i alimenty) na jednego członka gospodarstwa domowego przekracza minimum dochodowe (dla gospodarstwa osoby samotnie wychowującej dziecko - 2.420 zł.). Z tego powodu nie ma podstaw do umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. M.K. w skardze z 5 listopada 2019 r. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2019 r. wniosła o jej "uchylenie". Skarżąca zarzuciła, że organ nie wziął pod uwagę, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Skarżąca podniosła, że od dwóch lat jest zameldowana wraz z synem w mieszkaniu matki (na pobyt tymczasowy), nie ma prawa do żadnej nieruchomości i "może z czystym sumieniem nazwać się osobą bezdomną". M.K. dodała, że nie posiada żadnych oszczędności oraz majątku (ruchomego, nieruchomego). Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 3400 zł. netto miesięcznie, alimentów w wysokości 700 zł, świadczenia "Rodzina 500+" w kwocie 500 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 184 zł. Zdaniem skarżącej organ niezasadnie przyjął, że średni miesięczny dochód w jej gospodarstwie domowym przekracza minimum dochodowe. Zarząd Dzielnicy [...] nie wziął pod uwagę, że wynagrodzenie, które uzyskała w okresie sześciu miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku (od lutego do lipca 2019 r.) "zostało zawyżone o wyrównanie wynagrodzenia za 7 miesięcy (podwyżki w sferze budżetowej) oraz o dwie nagrody uznaniowe. Skarżąca dodała, że organ nie odliczył do dochodu kwoty 300 zł, potrącanej z jej wynagrodzenia. Skarżąca podniosła również, że "przestrzeń mieszkalna", zajmowana przez nią oraz syna K.K. wynosi mniej niż 12 m2. Jest to pomieszczenie klaustrofobiczne, nienadające się do wspólnego zamieszkiwania przez matkę i dorastające dziecko. Zarząd Dzielnicy [...] odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Organ podniósł, że podstawą odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej było przekroczenie przez nią minimum dochodowego określonego w § 4 pkt 2 uchwały. Zarząd Dzielnicy [...] dodał, że wziął pod uwagę, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną i na podstawie okoliczności sprawy stwierdził, że pozostaje w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej, obejmującej w szczególności niepełnosprawność (§ 5 ust. 2 pkt 3 uchwały). Z tego powodu nie było wymagane spełnienie przez nią przesłanek z § 4 pkt 1 uchwały. W związku z tym zarzuty dotyczące nieuwzględnienia jej stanu zdrowia oraz nieprawidłowego ustalenia powierzchni mieszkalnej zajmowanego lokalu nie są uzasadnione. W piśmie z 9 kwietnia 2020 r. stanowiącym uzupełnienie skargi, aplikant radcowski A.P., działająca z upoważnienia radcy prawnego M.K., która została ustanowiona przez Sąd pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r.) zarzuciła, że organ nie rozpatrzył wyczerpująco materiału dowodowego sprawy dotyczącego wysokości dochodów uzyskiwanych przez skarżącą w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie lokalu komunalnego i w ten sposób naruszył § 22 ust. 2 w związku z § 22 ust.5 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...) w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Z powołanego przepisu uchwały wynika, że informacje uzyskane przez organ w toku analizy sprawy mogą, ale nie muszą stanowić podstawy do odmowy zakwalifikowania wnioskodawcy na listę osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu. Każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie, po rozważeniu przez organ wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Pełnomocnik zarzuciła ponadto, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem § 4 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...) w związku z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Organ niezasadnie wliczył do dochodu skarżącej (z okresu sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku) kwotę alimentów. Alimenty na niepełnoletnie dziecko (w kwocie 700 zł.) zostały zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z [...] czerwca 2019 r., który uprawomocnił się w dniu [...] lipca 2019 r. Zatem dopiero od lipca "ewentualnie zasadne" byłoby doliczenie alimentów do dochodu skarżącej. We wcześniejszych miesiącach (luty-czerwiec 2019 r.) okoliczność otrzymywania przez skarżącą alimentów "nie wynikała z żadnego dokumentu", bowiem wówczas tych alimentów prawomocnie nie zasądzono. Pełnomocnik dodała, że pomimo uprawomocnienia się wyroku rozwodowego, skarżąca "faktycznie takich alimentów nigdy nie dostała i do dnia dzisiejszego nie dostaje". Z tych powodów nie było podstaw do wyliczenia do jej dochodu z okresu sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego, alimentów w wysokości 3.000 zł. Nigdy nie stanowiły one jej realnego dochodu (przysporzenia majątkowego). Co prawda, skarżąca złożyła oświadczenie o wysokości kwoty alimentów, niemiej "nie miała świadomości, że wyrok rozwodowy nie jest jeszcze prawomocny i nie zdawała sobie sprawy do końca jaką wysokość należy podać i czy w ogóle na moment złożenia wniosku, jakąś kwotę powinna wykazać". Złożenie oświadczenia przez skarżącą "omyłkowo w nieprawidłowej wysokości", nie zwalnia jednak organu z obowiązku wszechstronnego i rzetelnego zbadania okoliczności sprawy i poprawnego wyliczenia dochodu skarżącej, szczególnie że treść wyroku rozwodowego w chwili złożenia przez skarżącą wniosku o wpis na listę oczekujących na najem lokalu na czas nieoznaczony, była organowi wiadoma. Zarząd Dzielnicy [...] nieprawidłowo wliczył do dochodu skarżącej z ostatnich sześciu miesięcy, "pełne" wynagrodzenie za lipiec 2019 r. 8.971,22 zł. brutto). Wypłacone wówczas wynagrodzenie obejmowało "wyrównanie" od stycznia 2019 r. (690,09 zł. brutto miesięcznie). Sprzeczne z logiką i celowościową wykładnią uchwały nr LVIII/1751/2009 wydaje się wliczenie do dochodu skarżącej wynagrodzenia, które zostało "wyrównane" za miesiąc, który w ogóle nie był brany pod uwagę przy obliczaniu dochodu (styczeń 2019 r.) Organ ponadto nie odliczył od wyliczonego dochodu skarżącej z sześciu miesięcy (luty-lipiec 2019r.) kwoty 600 zł, która nie stanowiła "faktycznego dochodu skarżącej" ponieważ została potrącona przez komornika na spłatę zobowiązań. Rada Dzielnicy [...] nie uzasadniła w sposób wystarczający dlaczego stwierdziła, że dochód M.K. przekracza minimum dochodowe. Organ nie wskazał żadnych wyliczeń w tym zakresie i w ten sposób naruszył art. 8 (zasadę zaufania obywateli do organów państwa) i art. 11 k.p.a. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, w wyniku powyższych błędów organu, doszło do naruszenia interesu prawego skarżącej. Została ona pozbawiona prawa do lokalu, a więc minimum egzystencji. Za uwzględnieniem wniosku skarżącej (umieszczeniem na liście oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu) przemawia jej słuszny interes, zasady współżycia społecznego oraz "podstawowe prawa człowieka i obywatela zawarte w Konstytucji (...)". Dalej podniesiono, że "nawet gdyby pomiąć wszystkie błędy popełnione przez organ i uznać zasadność przekroczenia przez skarżącą kryterium dochodowego", to Zarząd Dzielnicy [...], kierując się słusznym interesem skarżącej i zasadami współżycia społecznego, powinien "odstąpić" od kryterium dochodowego. Obywatel ma bowiem prawo do zabezpieczenia społecznego w wyjątkowych sytuacjach życiowych. Skarżąca - osoba niepełnosprawna, samotnie wychowująca dziecko i spłacająca długi, "powinna otrzymać pomoc, bez względu na dosłowne brzmienie prawa". W powołanym piśmie pełnomocnik wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów: a) zestawień wynagrodzenia skarżącej (ZUS RMUA) za miesiące luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec 2019 r. na okoliczność wykazania, wysokości wynagrodzenia skarżącej w poszczególnych miesiącach oraz "czasokresu jaki obejmuje wyrównanie wynagrodzenia"; b) potwierdzeń przelewów wynagrodzenia z dnia 12 czerwca 2019 r. oraz z 8 lipca 2019 r. na okoliczność wykazania potrąceń komorniczych z dochodu skarżącej (w czerwcu i w lipcu 2019r.) Pełnomocnik wiosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ewentualnie o stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa (art. 91 ust.4 powołanej ustawy) oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw skarżącej. Zarząd Dzielnicy [...] w piśmie z 8 maja 2020r. podniósł m. in., że stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, do którego stosowania odsyła § 1 pkt 24 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali (...), za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu". W dalszej części przepisu wymienione są świadczenia, jakich nie wlicza się do dochodu (np. świadczenie "Rodzina 500+, dodatek pielęgnacyjny). Wśród nich nie wymieniono alimentów, wyrównania wynagrodzenia, czy potrąceń komorniczych. Organ podkreślił, że ustalił średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego M.K. w okresie ostatnich sześciu miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku, w oparciu o deklarację dochodową złożoną przez skarżącą oraz zaświadczenie o wysokości dochodu wydane przez jej pracodawcę, które M.K. załączyła do wniosku. Ten dokument "nie budził wątpliwości" organu, zwłaszcza że wysokość jej dochodu z tytułu umowy o pracę została potwierdzona przez pracodawcę skarżącej. Zarząd Dzielnicy [...] podniósł, że w deklaracji dochodowej z 29 sierpnia 2019 r. skarżąca oświadczyła, że od lutego do lipca 2019 r. otrzymała alimenty w kwocie 3000 zł (po 500 zł. miesięcznie) i z tego powodu organ uwzględnił ten dochód. Trudno zakładać, zdaniem organu, że oświadczenie to zostało złożone omyłkowo. "Zastanawiające" wydaje się również wyjaśnienie skarżącej, złożone dopiero po negatywnym rozpatrzeniu jej wniosku z powodu przekroczenia kryterium dochodowego, że nie otrzymywała alimentów, w szczególności, że zarzut ten został podniesiony dopiero w uzupełnieniu skargi. Organ dodał, że nie ma przy tym znaczenia, czy otrzymywanie alimentów "zostało udokumentowane"; wystarczy bowiem w tym zakresie samo oświadczenie wnioskodawczyni. Z tego powodu to, że wyrok rozwodowy z [...] czerwca 2019 r. w którym orzeczono o alimentach (700 zł. miesięcznie) uprawomocnił się dopiero [...] lipca 2019 r. nie ma znaczenia dla wyniku postępowania. Odnosząc się do pozostałych zarzutów, Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził, że również nie są uzasadnione. Wbrew oczekiwaniom skarżącej, organ zasadnie wziął pod uwagę całość jej dochodu wypłaconego w okresie od lutego do lipca 2019 r. W świetle art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie ma znaczenia, za jaki okres były to dochody, ważne jest zasiliły jej budżet w okresie sześciu miesięcy poprzedzających wystąpienie z wnioskiem o umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu. Nie było również podstaw prawnych do odliczenia od dochodu M.K. potrącenia komorniczego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej z tytułu zawartej ugody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W zaskarżonej przez M.K. uchwale z dnia [...] września 2019 r. Zarząd Dzielnicy [...] odmówił zakwalifikowania i umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...], ponieważ uznał, że nie spełnia ona określonego w § 4 pkt 2 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy wymagania do zawarcia umowy najmu takiego lokalu. Z oświadczenia skarżącej wynika, że średni miesięczny dochód przypadający na jednego członka jej dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi 2.672,96 zł., a więc przekracza minimum dochodowe, o którym mowa w powołanym przepisie (dla gospodarstwa osoby samotnie wychowującej dziecko - 2.420 zł). Sąd uznaje to stanowisko organu za prawidłowe. Przepis § 1 pkt 24 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy odsyła na potrzeby niniejszej uchwały do definicji dochodu zawartej w art. 3 ust. 3 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Powołany przepis stanowi, że za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń, zasiłków, dodatków, zapomóg szczegółowo wymienionych w przepisie. W myśl § 1 pkt 25 powołanej uchwały, przez dochód gospodarstwa domowego należy rozumieć dochody wnioskodawcy i osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu, wykazane ze wszystkich źródeł ich uzyskiwania i udokumentowane w szczególności przez: pracodawcę, ośrodek pomocy społecznej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wojewódzki urząd pracy, urząd skarbowy. Minimum dochodowe to z kolei, według § 1 pkt 25 uchwały, średni miesięczny dochód, o którym mowa w pkt 24, na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o najem lokalu lub datę wystąpienia przez zarząd dzielnicy/burmistrza dzielnicy z żądaniem przedstawienia przez wnioskodawcę aktualnej informacji o dochodach, nieprzekraczający 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym i 220% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), obowiązujący w dniu złożenia wniosku lub w dniu wystąpienia przez zarząd dzielnicy/burmistrza dzielnicy z żądaniem przedstawienia przez wnioskodawcę aktualnej informacji o dochodach. Zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił średni miesięczny dochód, o którym mowa w pkt 24 § 1 uchwały, na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających datę złożenia przez skarżącą wniosku o najem lokalu (luty - lipiec 2019 r.) Przede wszystkim Zarząd Dzielnicy [...] zasadnie uznał za decydującą w tej sprawie deklarację o wysokości dochodów, złożoną przez M.K. w dniu 29 sierpnia 2019 r. Należy przypomnieć, że skarżąca oświadczyła w tym dokumencie, że w okresie sześciu miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o najem lokalu, dochód jej dwuosobowego gospodarstwa domowego wyniósł 32.074,32 zł. M.K. jako źródła tego dochodu wskazała wynagrodzenie za pracę (29,074,32 zł.) oraz alimenty na dziecko (3.000 zł.). Wbrew zapatrywaniu strony skarżącej, organ miał dostateczne podstawy aby uznać to oświadczenie, złożone przez skarżącą pod groźbą odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, za wiarygodne. Trzeba dodać, że M.K. w skardze do Sądu z dnia 5 listopada 2019 r. (a więc już po wydaniu przez Sąd Okręgowy w [...] wyroku rozwiązującego jej związek małżeński z P.K.) stwierdziła, że na jej dochód składa się m. in. "świadczenie alimentacyjne" w kwocie 700 zł. Nie sposób więc uznać za przekonującą argumentację pełnomocnika skarżącej, że M.K. "nie miała świadomości (jako laik)", że wyrok rozwodowy z [...] czerwca 2019 r. w którym zasądzono alimenty nie jest jeszcze prawomocny i że "nie zdawała sobie sprawy do końca, jaką wysokość alimentów należy podać i czy w ogóle na moment złożenia wniosku, jakąś kwotę powinna wykazać", a tym bardziej, że nigdy tych alimentów nie otrzymywała i nie otrzymuje. W przepisie art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest mowa o faktycznie otrzymanych przysporzeniach i dlatego nie ma podstaw do tego, aby przyjąć, że "doliczeniu" do dochodu skarżącej mogłyby podlegać co najwyżej alimenty. które jej przysługiwały po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego, a więc od lipca 2019 r. Skarżąca oświadczyła, że od lutego otrzymywała alimenty na dziecko. Sąd nie uznaje za uzasadniony zarzut naruszenia przez organ § 4 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...) w związku z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, poprzez uwzględnienie w dochodzie skarżącej z ostatnich sześciu miesięcy, "pełnego" jej wynagrodzenia za lipiec 2019 r., mimo że obejmowało ono "wyrównanie" także za styczeń 2019 r. (690,09 zł. brutto miesięcznie), a więc miesiąc który nie był brany pod uwagę przy obliczaniu dochodu skarżącej z ostatnich sześciu miesięcy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że określenie w ustawie o dodatkach mieszkaniowych dochodu jako "wszelkich przychodów" oznacza, że zaliczone są do niego wszystkie przysporzenia majątkowe (poza wyjątkami wskazanymi w ustawie), uzyskane faktycznie w okresie przyjmowanym do wyliczenia średniego dochodu rodziny. Bez znaczenia pozostaje przy tym, za jaki okres przysługiwały przychody faktycznie uzyskane (wypłacone) w sześciu miesiącach poprzedzających złożenie wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu, jak również czy były to przychody uzyskiwane regularnie, czy incydentalnie. Przychód to wyłącznie korzyść zewnętrzna w stosunku do wnioskodawcy, czyli korzyć pochodząca z innego źródła, kwota otrzymana lub pozostawiona do jego dyspozycji (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 242/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Go 346/07, wyrok WSA w Gliwicach z 28 września 2016 r., sygn. IV SA/Gl 208/16; WSA w Rzeszowie z 19 maja 2005 r., sygn. akt. SA/Rz 1890/03, WSA w Bydgoszczy z 29 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 125/12 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Nie jest również uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ § 4 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...) w związku z art. 3 ust. 3 ustawy dodatkach mieszkaniowych poprzez nieodliczenie od dochodu skarżącej potrąceń komorniczych. Odliczeniu od dochodu mogą podlegać tylko i wyłącznie świadczenia wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Stosowanie wykładni rozszerzającej tego przepisu stanowiłoby nadużycie prawa. Sąd, odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wyjaśnia, że w postępowaniu w sprawie wpisania na listę osób oczekujących na najem lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy (miasta) przepisów k.p.a. nie stosuje się. Nie zwalnia to jednak organu przy rozstrzyganiu takiej sprawy od dokładnego, wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Takie dostateczne ustalenia organ poczynił w niniejszej sprawie. Trzeba dodać, że z przepisu § 22 ust. 1 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (...), wynika, że osoba ubiegająca się o zawarcie umowy najmu lokalu jest obowiązana dołączyć do wniosku o zawarcie takiej umowy oświadczenie dotyczące stanu majątkowego oraz dokumentację potwierdzającą posiadane tytuły prawne do lokali. Wnioski w sprawach, w których wymagane jest weryfikowanie kryterium dochodowego, składane są wraz z oświadczeniami i dokumentami wydanymi przez podmioty wymienione w § 1 pkt 25, potwierdzającymi wysokość dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone we wniosku do wspólnego zamieszkiwania. Według § 22 pkt 2 uchwały organ jest obowiązany dokonać wnikliwej analizy okoliczności w tym przepisie wymienionych (dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, zamieszkiwanie w lokalu za zgodą właściciela, posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do lokalu, czy rozporządzenie takim prawem do lokalu). Według pkt 5 § 22 uchwały odmowa złożenia wyjaśnień i dokumentów, o których mowa w ust. 1, potwierdzenie w nich nieprawdy, odmowa złożenia wyjaśnień bądź dokumentów umożliwiających przeprowadzenie analizy, o której mowa w ust. 2, jak również informacje uzyskane w toku tej analizy, mogą stanowić podstawę do odmowy zakwalifikowania wniosku. Z tego wynika, że dokumenty wskazujące na dochód wnioskodawcy nie podlegają analizie, o której mowa w ust. 2 § 22 uchwały, natomiast odmowa ich złożenia lub potwierdzenie w nich nieprawdy, może stanowić podstawę do odmowy zakwalifikowania wniosku. Na zakończenie Sąd stwierdza, że organ nie miał podstaw prawnych do tego, aby odstąpić od przewidzianych prawem wymogów zakwalifikowania na listę osób oczekujących na najem lokalu z zasobu mieszkaniowego, z uwagi na słuszny interes skarżącej i zasady współżycia społecznego. Słuszny interes strony, to nie jakikolwiek interes strony (rozstrzygnięcie zgodne z wolą strony), ale przede wszystkim taki, który ma społeczne uzasadnienie i nie narusza prawa. Z tych wszystkich względów skarga jest nieuzasadniona i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2020 r. poz. 2025 ze zm.), Sąd orzekł o jej oddaleniu.