II SA/Wa 2617/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2021 r., nr: [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia: odrzucić skargę.

K. J. (dalej "Skarżący") pismem z 27 czerwca 2021 r. wniesionym za pośrednictwem ePUAP skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej "KGP") z [...] maja 2021 r. nr [...], w którym rozpoznano ponaglenie z [...] maja 2021 r. dotyczące sprawy zainicjowanej wnioskiem Skarżącego z [...] kwietnia 2021 r. o wydanie zaświadczenia. W podstawie prawnej KGP powołał art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 735 ze zm. - dalej: "k.p.a."). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na enumeratywnie wymienione w tym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej oraz bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji. W treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wskazano wyraźnie, że chodzi o postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wyjaśnić przy tym należy, że na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie w myśl art. 37 § 1 k.p.a. Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wniesienie ponaglenia stanowi jednocześnie warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (art. 52 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 6 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie. Z art. 141 § 1 k.p.a. wynika, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko w przypadkach, gdy kodeks tak stanowi. Ustawodawca nie przewidział możliwości złożenia zażalenia w przypadku postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 6 k.p.a. Postanowienie to ma ponadto charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Instytucja ponaglenia odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w art. 35 i art. 37 k.p.a., a przewidziane w art. 37 k.p.a. postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej. Nie jest to zatem postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 27 kwietnia 2012 r. sygn. I OSK 872/12, publ. w LEX nr 1145135; 7 lutego 2012 r. sygn. I OSK 2259/10; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w: Krakowie z 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SAB/Kr 25/19; Warszawie z 4 lipca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 538/19 - dostępne w CBOSA). Skoro zaskarżone postanowienie KGP z [...] maja 2021 r. nr [...], wydane zostało na podstawie art. 37 k.p.a., to jako niewymienione w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie podlega właściwości Sądu administracyjnego, a skargę K. J. jako niedopuszczalną – należało odrzucić. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji orzeczenia.