II SA/Wa 2509/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie.

K. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. cofnął skargę z dnia 4 listopada 2020 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalne. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Odnośnie wniosku o zasądzenie kosztów, wskazać należy, że zgodnie z art. 201 p.p.s.a., w razie umorzenia postępowania skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu tylko w przypadku, gdy umorzenie to nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a więc w przypadku zastosowania trybu autokontroli przez organ oraz w razie przeprowadzenia skutecznej mediacji (art. 118 § 2). Zastosowanie trybu autokontroli powoduje bezprzedmiotowość postępowania, uzasadniającą wydanie postanowienia o umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W razie cofnięcia skargi brak jest natomiast podstawy prawnej do zasądzenia kosztów, poza zwrotem wpisu, który w niniejszej sprawie nie został uiszczony z uwagi na to, że skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a. W tym stanie rzeczy żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro zatem w przypadku umorzenia postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stronie nie przysługuje zwrot kosztów postępowania sądowego, to w orzeczeniu wydanym w tym trybie nie zamieszcza się rozstrzygnięcia w przedmiocie wspomnianych kosztów. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.