II SA/Wa 227/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 227/18 zapadłego w sprawie ze skargi I. i J. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2018r., sygn. akt II SA/Wa 227/18.

Wyrokiem z dnia 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. i J. W. niniejszej sprawie. Wyrok zapadł po przeprowadzeniu w tym samym dniu rozprawy. Na rozprawie nikt się nie stawił, pełnomocnicy stron postępowania o terminie rozprawy zawiadomieni prawidłowo. W dniu 21 listopada 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że 20 listopada 2018 r. dowiedział się, iż niniejsza sprawa została zakończona wydaniem wyroku. Ponadto zaznaczył, że w każdym piśmie składanym do Sądu podawał swój adres zamieszkania i zameldowania wraz z telefonem komórkowym. Dalej wskazał, że wnosił do Sądu o powiadamianiu o każdej mającej się odbyć rozprawie sądowej, ponieważ jest stroną w tej sprawie. Zarządzeniem z 27 listopada 2018 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie ww. wniosku skarżącego poprzez nadesłanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 grudnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy). W dniu 11 grudnia 2018 r. skarżący nadesłał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący zachował wymogi formalne do złożenia wniosku. Zachował bowiem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 ust 1 P.p.s.a., ponieważ o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2018 r. dowiedział w dniu 20 listopada 2018 r., a w dniu 21 listopada 2018 r. wniósł przedmiotowy wniosek. Równocześnie skarżący dokonał czynności, której nie dokonał w terminie. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, iż kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Jeżeli natomiast przy dokonywaniu określonych czynności procesowych strona korzystała z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, to przy tej ocenie również należy ocenić obiektywny miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności, uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim należy podkreślić, że w niniejszym postępowaniu strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi, strona winna liczyć się z tym, iż wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2010 r. sygn. akt. II OZ 254/10). Wobec tego to do pełnomocnika skarżącego Sąd skierował zawiadomienie o rozprawie. Zawiadomienie pełnomocnik skarżącego odebrał 19 września 2018 r. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego nie stawił się. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż powyższe uchybienie terminu wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku świadczy o tym, iż wyznaczony pełnomocnik skarżącego nie wykazał należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Jednak jego zaniechanie obciąża również skarżącego, jako stronę, w imieniu której działał pełnomocnik. Zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik Skarżącego nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenia wraz z uzasadnieniem wyroku z dnia 30 października 2018 r. o sygn. akt II SA/Wa 227/18, oddalającego skargę strony skarżącej. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu opiera na argumentacji, iż w toczącym się postępowaniu nie doręczono mu żadnej korespondencji. Ponadto zaznaczył, że w każdym piśmie składanym do Sądu podawał swój adres zamieszkania i zameldowania wraz z telefonem komórkowym. Dalej wskazał, że wnosił do Sądu o powiadamianiu o każdej mającej się odbyć rozprawie sądowej, ponieważ jest stroną w tej sprawie. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie dopełniono należytej staranności. Ponadto należy zwrócić uwagę, że skoro skarżący korzystał z usług profesjonalnego pełnomocnika, to należało jemu doręczać wszelką korespondencję, stosownie do treści przepisu art. 67 § 5 P.p.s.a. Należy podkreślić jeszcze raz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności w żaden sposób nie wskazują na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Wnioskodawca nie wykazał również, aby niedopełnienie obowiązku zachowania terminu było spowodowane nadzwyczajnymi przeszkodami. Reasumując, należy podkreślić, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji