II SA/Wa 2256/13

Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P., M. i K. W. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2256/13 w sprawie ze skargi P., M. i K. W. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego P. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 marca 2014 r. oddalił skargę P., M. i K. W. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego P. W. (dalej jako skarżący) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 maja 2014 r. 11 czerwca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 23 czerwca 2014 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Pismem z 4 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała adwokat E. P. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik 5 sierpnia 2014 r. zapoznał się z aktami sądowymi sprawy II SA/Wa 2256/13, a 12 sierpnia 2014 r. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku adw. E. P. wskazała, że została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla P., M. i K. W. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego P. W. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podała, że o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedziała się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, które otrzymała 14 lipca 2014 r., wraz z informacją, że wyrok z 12 marca 2014 r. został doręczony skarżącemu 20 maja 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego podkreśliła, że wraz z wnioskiem dokonała uchybionej czynności poprzez złożenie skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 P.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż adwokat E. P. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego dowiedziała się 14 lipca 2014 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła 12 sierpnia 2014 r. Powyższe oznacza, że pełnomocnik skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w terminie otwartym do jego wniesienia, licząc od daty ustanowienia go pełnomocnikiem. Wniosek ten został uzasadniony, bowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wraz z wnioskiem została złożona skarga kasacyjna, co wyczerpuje wszystkie przesłanki z art. 87 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.