II SA/Wa 223/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: 1. przyznać D. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

D. P. w niniejszej sprawie wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że jest osobą chorą, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a utrzymuje się z wynagrodzenia za prace dorywcze w wysokości 500 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie ma majątku ani oszczędności. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył opłaty związane z utrzymaniem mieszkania w kwocie 1.100 zł, opłaty za energię elektryczną - 250 zł, opłaty za telefon - 20 zł, koszty zakupu leków - 30 zł. Podniósł, że zalega z opłatami za czynsz. Do wniosku dołączył kserokopie dokumentacji medycznej, faktur zakupu leków, nakazu upominawczego z dnia [...] marca 2016 r., wydanego przez referendarza sądowego Sądu Rejonowego [...] w [...] Wydziale [...], sygn. akt [...], nakazującego zapłatę na rzecz [...] kwoty 31.268,78 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych kserokopii dokumentów, skarżący nie ma stałej pracy - utrzymuje się z wynagrodzenia za prace dorywcze w wysokości 500 zł miesięcznie. Zalega z opłatami za czynsz na kwotę ponad 30.000 zł. W konsekwencji należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.