II SA/Wa 219/25

`Sygn. akt II SA/Wa 219/25 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącemu – T. G. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Następnie, pismem z dnia [...] września 2025 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 powołanej ustawy, a tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji orzeczenia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.