II SA/Wa 2128/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 181/25 ze skargi W.R. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie renty w drodze wyjątku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 181/25 oddalił skargę W. R. (dalej: skarżącej) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie renty w drodze wyjątku. Odpis sentencji wyroku został doręczony skarżącej w dniu 6 sierpnia 2025 r. W dniu 17 września 2025 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 181/25, sprecyzowaną pismem z dnia 18 listopada 2025 r. Skarżąca przedstawiła, że nie został uwzględniony jej stan zdrowia, który uniemożliwił jej dotrzymanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania organ, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wezwaniem z dnia 9 grudnia 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie konkretnej podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (wskazanie kiedy – w jakiej dacie – skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia) oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 9 grudnia 2025 r., doręczone skarżącej 17 grudnia 2025 r., skarżąca pismem z dnia 21 grudnia 2025 r. wskazała jako podstawę wznowienia art. 401 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego oraz wskazała na brak możliwości działania z powodu złego stanu zdrowia, skutkujący niezłożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżąca podniosła, że nie potrafi określić daty. Wskazała, że posiada stopień niepełnosprawności, z którego tytułu pobiera zasiłek MGOPS, zasiłek pielęgnacyjny oraz leczy się w Rządowym Programie B36. Podniosła, że nie widzi podstawy uznania jej przez ZUS za zdrową mimo przedstawionych zaświadczeń. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Na podstawie art. 280 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). Z treści art. 280 § 1 p.p.s.a. wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności umożliwiających stwierdzenie dopuszczalności lub zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania stanowi jej podstawowy i konieczny element, którego brak determinuje jej odrzucenie. W art. 280 § 2 p.p.s.a. przewidziano możliwość wezwania skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności, o których mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a.; norma tę stosuje wtedy, gdy skarżący niedostatecznie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia postępowania, natomiast nie w sytuacji, w której skarżący w ogóle nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2005 r., sygn. akt II FSK 795/05, oraz B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2024, pkt 7 komentarza do art. 280 p.p.s.a.; podobnie: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, pkt 7 komentarza do art. 280 p.p.s.a., oraz T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, pkt 4 komentarza do art. 280 p.p.s.a.). W skardze tej skarżąca nie wskazała jednak żadnej z podstaw wznowienia postępowania. Skarżąca nie wskazała ani treści przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi będących podstawą wznowienia postępowania, ani też przedstawione w skardze stwierdzenia nie dały się przyporządkować do jakiejkolwiek podstawy wznowienia postępowania określanej w tych przepisach. W skardze nie były również zawarte żadne informacje, które pozwoliłyby na zbadanie, czy skarga ta została wniesiona w terminie określonym w art. 277 P.p.s.a. Braki te uniemożliwiały merytoryczne rozpoznanie skargi. Pismem z dnia 9 grudnia 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazania ustawowej podstawy wznowienia postępowania; podania uzasadnienie tej podstawy; wskazanie, kiedy dowiedziała się o tej podstawie; wskazanie, czy wnosi o uchylenie czy o zmianę zaskarżonego orzeczenia Sądu. Skarżąca została zobowiązany do wykonania tego wezwania w termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd pouczył jednocześnie skarżącą o treści art. 271-274, art. 277 oraz art. 279 P.p.s.a. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca nadesłała pismo z dnia 21 grudnia 2025 r., które jednak nie stanowiło prawidłowego wykonania wezwania Sądu, albowiem nie zawierało wskazania podstawy wznowienia postępowania, jej uzasadnienia, przytoczenia okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie uzupełniła tym samym braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. W ww. piśmie skarżąca podała natomiast, że była pozbawiona możliwości działania. Poza takim wskazaniem skarżąca nie przytoczyła jednak żadnych okoliczności związanych z postępowaniem, które wskazywałyby na istnienie tej podstawy. W tej sytuacji nie można stwierdzić, że skarga skarżącej opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Ponadto jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też względów skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 279 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.