II SA/Wa 2119/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na odwołanie postanawia: odrzucić skargę.

M. B. pismem z dnia [...] września 2017 r. wniósł do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej odwołanie od decyzji o zwolnieniu ze służby zawartej w wydanym przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] świadectwie służby. Skarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) - dalej "PwKAS" w zw. z art. 7 i art. 8 ust. 2 Konstytucji poprzez niezłożenie odpowiedniej propozycji oraz naruszenie art. 170 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 PwKAS przejawiające się w uznaniu, że jego stosunek służbowy ustał. Pismem z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Dyrektor Departamentu [...] Krajowej Administracji Skarbowej Ministerstwa Finansów poinformował M. B., że brak jest podstaw do rozpatrzenia jego pisma w postępowaniu odwoławczym. Wskazał, że w sprawie świadectwa służby nie jest prowadzone postępowanie administracyjne, w którym . stosuje się przepisy K.p.a., a zapisów świadectwa służby nie można traktować jak decyzji administracyjnej organu rozstrzygającej zasadnicze kwestie w zakresie stosunku służbowego. M. B. pismem z dnia [...] listopada 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania o zwolnieniu ze służby w zawartej w wydanym świadectwie służby. W odpowiedzi na skargę Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie wskazując, że podziela stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] października 2017 r. Świadectwo służby jest bowiem dokumentem potwierdzającym informacje o pełnieniu służby, nie ma ono charakteru jednostronnego, władczego rozstrzygnięcia organu administracji państwowej o wiążących konsekwencjach obowiązujących norm prawa administracyjnego dla indywidualnie określonego podmiotu i w konkretnej sprawie, jakim jest decyzja administracyjna. Wskazane pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369.) - dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga M. B. na pismo z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. Zaskarżone pismo jest odpowiedzią organu na odwołanie skarżącego wniesionego w wyniku otrzymanego świadectwa służby. Pismo to informuje, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują formy decyzji dla świadectwa służby, a co za tym idzie nie przewidują również możliwości zaskarżenia świadectwa służby do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w trybie administracyjnym. Wskazuje, że świadectwo służby jest dokumentem potwierdzającym informacje o pełnieniu służby. Podaje, że nie można domniemywać formy decyzji administracyjnej do załatwienia sprawy, jeśli ustawodawca wyraźnie nie wskazał, iż dana kwestia winna być rozstrzygana w takim trybie. Zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej. Nie rozstrzyga też o uprawnieniu lub obowiązku w sposób władczy, określony przepisami prawa administracyjnego. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.