II SA/Wa 210/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne postanawia: przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

A. P., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W oświadczeniu, zawartym w formularzu PPF, wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżąca jest osobą niepełnosprawną, obecnie otrzymuje stypendium socjalne w wysokości 400 zł, które stanowi jej jedyny dochód, nie posiada majątku ani oszczędności. W konsekwencji należy uznać, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.