II SA/Wa 21/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K. z dnia 26 lutego 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: 1. przyznać radcy prawnemu A. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % stawkę podatku od towarów i usług, 2. zwrócić radcy prawnemu A. K. kwotę 77,70 zł tytułem poniesionych, niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W dniu 10 marca 2014 r. radca prawny A. K., pełnomocnik z urzędu J. P., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik wystąpiła także o zwrot wydatków w postaci uiszczonych opłat pocztowych za dwie przesyłki skierowane do WSA w Warszawie i do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz zwrot kosztów przejazdów tam i z powrotem z miejsca siedziby do WSA w Warszawie i NSA (pismo z dnia 26 lutego 2014 r. z zał. – w aktach). Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części. Dodatkowo pełnomocnik załączyła potwierdzenia nadania przesyłek i oryginały biletów kolejowych. W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa. Z akt sprawy wynika, że wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Warszawie, jako pełnomocnik z urzędu J. P., radca prawny sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku oraz brała w dniu 25 lutego 2014 r. udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a tym samym dokonała czynności, której koszt ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Otóż w myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "a" ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 240 zł, bowiem wyżej opisanych czynności dokonała radca prawny, która nie występowała uprzednio w sprawie przed Sądem I instancji. Jednocześnie, w oparciu o przepis § 2 ust. 1 i § 15 ust. 1 przywołanego rozporządzenia, uznano, że wynagrodzenie w ww. stawce minimalnej podlega podwyższeniu do wysokości 150 % tej stawki z uwagi na niezbędny nakład pracy pełnomocnika i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 360 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia. Udokumentowany wydatek radcy prawnego na opłaty pocztowe i koszty przejazdu zwrócono w oparciu o art. 250 ppsa i § 15 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.