II SA/Wa 2096/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego A. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

W dniu [...] października 2023 r. R. K., będąca przedstawicielem ustawowym małoletniego syna – A. K., złożyła w imieniu dziecka skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "Prezes ZUS", "organ") z [...] września 2023 r. nr [...] o odmowie przyznania jej synowi renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłym ojcu – J. K.. Przedstawiciel ustawowy, wnosząc ww. skargę za pośrednictwem organu, nie zastosował się do pouczenia zawartego w ww. decyzji i błędnie skierował skargę do Sądu Okręgowego w [...], Wydziału [...], ale Prezes ZUS przekazał ją do właściwego sądu, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z 12 stycznia 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwano przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie nr PESEL dziecka - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odbiór powyższej korespondencji przedstawiciel ustawowy osobiście pokwitował 19 stycznia 2024 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 13 akt sądowych sprawy), lecz dotychczas nie nadesłał nr PESEL małoletniego syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, które jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać nr PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest małoletni A. K., którego reprezentuje przedstawiciel ustawowy – matka, tj. R. K.. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei według art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu podnieść należy, że w dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 następującą uchwałę: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd" (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść tej uchwały potwierdza obowiązek sądu wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie nr PESEL, nawet wówczas, gdy nr PESEL strony widnieje w aktach administracyjnych sprawy, lecz nie zawarto go w skardze. W przedmiotowej sprawie – jak już wyżej wskazano – wezwanie Sądu do podania nr PESEL małoletniego skarżącego zostało osobiście doręczone jego przedstawicielowi ustawowemu 19 stycznia 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi bezskutecznie upłynął 26 stycznia 2024 r. Wobec niewykonania wezwania do nadesłania nr PESEL małoletniego skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.