II SA/Wa 2034/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący J. S. pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie swojego nr PESEL, a także uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300,- złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W skierowanym do skarżącego wezwaniu wskazano również, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu bądź na wskazany w wezwaniu rachunek bankowy Sądu, a także przesłano skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę i dokonano wynikających z przepisów prawa pouczeń skarżącego, w tym o treści art. 46 i 47, art. 70 § 1 i § 2 oraz art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.); zwanej dalej p.p.s.a. Przesyłka sądowa zawierająca w/wym. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana na wynikający z akt administracyjnych adres skarżącego w [...] ([...]) przy ul. [...], a następnie zwrócona do nadawcy po podwójnej awiacji doręczającego z adnotacją poczty "zwrot, nie podjęto w terminie". Z akt administracyjnych wynika, iż organ w toku postępowania administracyjnego dokonywał skutecznych doręczeń na powyższy adres skarżącego, w tym ostatnie doręczenie dokonane zostało w dniu 08 sierpnia 2023 r. i dotyczyło korespondencji organu z dnia 01 sierpnia 2023 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 stycznia 2024 r. postanowiono o ponownym doręczeniu przedmiotowej przesyłki skarżącemu na adres wskazany w skardze, tj. ul. [...]. Powyższa przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz stosowne pouczenia po raz kolejny została zwrócona do nadawcy - Sądu z adnotacją poczty o podwójnej awizacji oraz jej zwrocie z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata w terminie. Przesyłka ta została uznana za doręczoną w dniu 05 lutego 2024 r. na podstawie art. 73 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymienione elementy pisma stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie jednak z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie w myśl art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, od dnia pierwszego awizowania. Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 p.p.s.a., jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Przy czym zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, również pierwsza korespondencja do strony skarżącej, w tym pouczenie o treści art. 70 § 1-2 p.p.s.a. może zostać dokonane także w piśmie, które zostało doręczone w trybie zastępczym (patrz (por. wyrok NSA z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1452/15; postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1376/15; postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 855/11; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2009 r. sygn. akt II FSK 1910/07; postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt II FSK 592/07). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpowiedź na skargę oraz stosowne pouczenia nadano do skarżącego pierwotnie na adres wynikający z akt administracyjnych, zaś następnie na adres wskazany w skardze. Każda z tych przesyłek była dwukrotnie awizowana (k. 28 i k. 34) i została zwrócona do Sądu z adnotacją doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie". Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a informację o umieszczeniu tego zawiadomienia o przesyłce dla adresata pozostawiono w pierwszym przypadku w drzwiach adresata, zaś w drugim w oddawczej skrzynce pocztowej. W ocenie Sądu z uwagi na fakt, że skarżący w toku postępowania nie zmienił adresu, ani nie wskazał innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki każdorazowo przeprowadzono prawidłowo, przesyłka stanowiąca realizację zarządzenia z dnia 12 stycznia 2024 r. została ona uznana za doręczoną w dniu 05 lutego 2024 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. W związku z powyższym skoro wezwanie do nadesłania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 05 lutego 2024 r. to termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął 12 lutego 2024 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.