II SA/Wa 2015/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia - odrzucić skargę -

Przedmiotem skargi K.K. jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 7 września 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). K.K. skargę na powyższą decyzję wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie drogą pocztową w dniu 10 października 2018 r. (data nadania stempla pocztowego oraz wydruk ze śledzenia przesyłek – Tracking Pocztex EMS). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. w sprawie. Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, została doręczona skarżącemu w dniu 7 września 2018 r. Termin trzydziestodniowy od tej daty upływał w niedzielę przypadającą w dniu 7 października 2018 r., która jest dniem wolnym od pracy, na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90). W tych okolicznościach za ostatni dzień terminu należało uznać 8 października 2018 r., stosownie do treści art. 83 § 2 P.p.s.a., stanowiącego, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem K.K. mimo prawidłowego pouczenia wniósł skargę w dniu 10 października 2018 r., a zatem z dwudniowym uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 ustawy. Skarga jest zatem spóźniona i jako taka niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.