II SA/Wa 200/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 200/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B.P. (skarżąca) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczenia Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Wyrok doręczono skarżącej w dniu 7 lipca 2014 r. Wnioskiem z dnia 30 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się wydaniem przez referendarza sądowego w dniu 7 lipca 2014 r. postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła w dniu 18 lipca 2014 r. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie radcę prawnego M.T. W dniu 5 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożyła w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od ww. wyroku. We wniosku wskazała, że w dniu 6 sierpnia 2014 r. dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem skarżącej z urzędu. Podniosła, że następnego dnia zapoznała się z uzasadnieniem wyroku, natomiast z uwagi na miejsce zamieszkania skarżącej i konieczność konsultacji z nią, złożenie skargi kasacyjnej stało się możliwe dopiero w dniu 5 września 2014 r. Powyższe nastąpiło jednak nie później niż w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia jej o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Powołała się również na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższego przepisu wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest okolicznością, która może uprawdopodobniać brak winy w uchybieniu terminu. Wystąpienie przez stronę do Sądu o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie wstrzymuje bowiem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który przeważnie upływa bezskutecznie zanim postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy zostanie pozytywnie dla strony zakończone. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Pełnomocnik z urzędu został bowiem ustanowiony postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., a wyznaczenie pełnomocnika przez Okręgową Izbę Radców Prawnych nastąpiło w dniu 18 lipca 2014 r., o czym pełnomocnik skarżącej dowiedział się w dniu 6 sierpnia 2014 r., czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wniesienie skargi kasacyjnej do Sądu w dniu 5 września 2014 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, jednakże został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Kluczowym dla wyjaśnienia niniejszej sprawy jest ustalenie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi, co pozwoli na rozstrzygnięcie czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268 oraz postanowienia NSA z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II GZ 243/11, z dnia 8 czerwca 2005 r. sygn. akt I FZ 198/06, czy z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12, publ. cbois). W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został wniesiony w terminie. Pełnomocnik został bowiem zawiadomiony o wyznaczeniu do występowania w sprawie w dniu 6 sierpnia 2014 r., natomiast wniosek wraz ze skargą kasacyjną wniósł w dniu 5 września 2014 r. Tym samym zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do dokonania czynności, w tym wypadku wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.