II SA/Wa 1995/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 marca 2021 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [....] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję

Przedmiotem rozpoznania jest skarga K. B. dalej: ("wnioskodawczyni", "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w P. (dalej: "Kolegium", "organ II instancji") z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. (data wpływu do organu) K. B. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. (dalej: "MOPS") o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Wskazała, że zajmuje lokal mieszkalny przy ul. S. [...] o powierzchni użytkowej 40 m2, w którym prowadzi 2-osobowe gospodarstwo domowe. Wniosek ten nie został potwierdzony przez zarządcę domu M. R. Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. MOPS wystąpił do zarządcy o udzielenie informacji dotyczącej tytułu prawnego do lokalu zajmowanego przez wnioskodawczynię. Pismem z dnia [...] czerwca 2002 r. Zarządca M. R. wskazała, że wraz z mężem są właścicielami nieruchomości położonej w S. przy ul. S. [...]. W dniu [...] stycznia 2011 r. zawarła z K. B. i R. J. umowę najmu tego lokalu na czas określony (bez wskazania terminu z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia). Pismem z dnia [...] października 2019 r. wypowiedziała tę umowę i zażądała, aby po okresie wypowiedzenia trwającym do dnia [...] stycznia 2020 r. lokal został opróżniony i wydany. Wypowiedzenie ponowiła pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. K. B. i zamieszkałe z nią osoby lokalu tego jednak nie opuściły, co zmusza ją do wystąpienia z pozwem o eksmisję. Osoby te bowiem od dnia [...] lutego 2020 r. zajmują lokal bez tytułu prawnego. Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. wnioskodawczyni potwierdziła, iż otrzymała wypowiedzenie umowy najmu. Wskazała jednocześnie, że: "(...) wypowiedzenie umowy najmu jakie dostałam w dniu [...] października 2019 r. jest nieskuteczne, ponieważ zgodnie z treścią art. 674 k.c. stosunek najmu uległ przedłużeniu na czas nieoznaczony (...)." Burmistrz Miasta S. decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2133 ze zm.), odmówił wnioskodawczyni przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych (...), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom posiadającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, a także osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Jak wynika z poczynionych ustaleń wnioskodawczyni zajmuje lokal mieszkalny przy ul. S. [...] w S. bez zgody właściciela, ponieważ wynajmująca wypowiedziała umowę najmu. Tym samym wnioskodawczyni nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego i nie należy do osób oczekujących na przysługujący jej lokal zamienny albo socjalny. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. K. B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołanie od powyższej decyzji zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż nie została spełniona przesłanka posiadania przez nią tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazała, że od dnia [...] listopada 2011 r. nieprzerwanie zajmuje lokal mieszkalny położony przy ul. S. [...] w S. Objęła go w posiadanie na podstawie umowy zawartej z właścicielem na okres 1 roku. Po upływie tego czasu, wnioskodawczyni nadal zajmowała przedmiotowy lokal za wiedzą i zgodą właściciela, uiszczając comiesięczny czynsz, który był przez właściciela przyjmowany. Jednocześnie pobierała dodatek mieszkaniowy przyznawany cyklicznie przez Burmistrza Miasta S. który przekazywany był do rąk właściciela. W świetle art. 674 Kodeksu cywilnego po [...] listopada 2012 r. ww. umowa najmu przekształciła się w umowę zawartą na czas nieoznaczony i taki stan rzeczy był akceptowany przez właściciela. W październiku 2019 r. wnioskodawczyni otrzymała pismo datowane na [...] października 2019 r., z którego wynikało, że właściciel lokalu wypowiada umowę najmu. Jako przyczynę wskazano potrzebę remontu budynku oraz zwłokę z zapłatą czynszu. Wypowiedzenie to nie wywołało zamierzonych w nim skutków prawnych, gdyż nie było dokonane w sposób skuteczny i prawidłowy. Zdaniem wnioskodawczyni, podlega ona ochronie przewidzianej w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1182), jednak nie otrzymała propozycji przeniesienia się do innego lokalu na czas remontu zajmowanego mieszkania, nie udzielono jej żadnego dodatkowego terminu do zapłaty czynszu najmu, co i tak byłoby bezprzedmiotowe, gdyż zwłoka w tym zakresie nie miała miejsca. Wnioskodawczyni dokonuje wpłat na poczet czynszu, są to wpłaty nieregularne, lecz periodyczne. Właściciel odmówił potwierdzenia faktu zajmowania lokalu przez wnioskodawczynię powołując się na wypowiedzenie umowy najmu i brak zgody na jego dalsze zajmowanie mimo, że nie dokonał skutecznego wypowiedzenia. Twierdzenia właściciela nie zostały zweryfikowane w procesie sądowym o eksmisję. W tym stanie rzeczy, spełniając kryterium dochodowe, wnioskodawczyni jest uprawniona do dodatku mieszkaniowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. W świetle ustalonego stanu faktycznego strona nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu przy ul. S. [...] w S. Z treści pisma właściciela nieruchomości z dnia [...] czerwca 2020 r. wynika, że K. B. zajmuje lokal mieszkalny wbrew jej woli. Wskazała, że pismem z dnia [...] października 2019 r. wypowiedziała jej umowę najmu lokalu i zażądała, aby po okresie wypowiedzenia trwającym do dnia [...] stycznia 2020 r. lokal został opróżniony i wydany. Wypowiedzenie ponowiła pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. jednak najemca lokalu nie opuścił. Zatem od dnia [...] lutego 2020 r. lokal zajmuje bez tytułu prawnego. Z kolei w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. K. B. wskazała, że wypowiedzenie umowy najmu jakie otrzymała w dniu [...] października 2019 r. jest nieskuteczne, bowiem zgodnie z art. 674 k.c. stosunek najmu uległ przedłużeniu na czas nieoznaczony. Z powyższego wynika, że wypowiedzenie umowy najmu lokalu dotarło do wiadomości strony już w październiku 2019 r., co oznacza, że organ miał podstawę, aby przyjąć, że składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w dniu [...] czerwca 2020 r., strona nie posiadała tytułu prawnego do ww. lokalu. Przesądzenie zasadności lub skuteczności wypowiedzenia umowy najmu z określoną datą należy do sądu powszechnego, a nie do organu administracyjnego. Organy administracji nie są uprawnione do oceny prawidłowości dokonanego wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego, bowiem opierają się na dokumentach zgromadzonych w trakcie postępowania administracyjnego. Strona kwestionuje fakt skuteczności prawnej wypowiedzenia jej ww. umowy najmu z dnia [...] listopada 2011 r., jednak nie wskazała okoliczności, które w sposób skuteczny mogłyby ustalenie to podważać. Powyższe zagadnienie może aktualnie badać jedynie sąd powszechny. Umowa najmu jest bowiem umową prawa cywilnego i wszelkie kwestie z nią związane stanowią zagadnienia cywilne, które są przedmiotem spraw cywilnych. Kolegium podkreśliło, iż podziela pogląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 22 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 3005/14 (publ. LEX nr 2081172), że przyznanie dodatku mieszkaniowego jest generalnie uzależnione od posiadania tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. W sytuacji zatem, gdy umowa najmu lokalu została wypowiedziana prawidłowo przyjmuje się, że w tym przypadku wniosek nie może zostać uwzględniony. Dodatkowo Kolegium zaznaczyło, że zgodnie z art. 674 k.c. do przedłużenia umowy najmu po upływie terminu oznaczonego w wypowiedzeniu nie wystarczy samo używanie przez najemcę przedmiotu najmu, lecz niezbędne jest, by to korzystanie odbywało się "za zgodą wynajmującego". W sytuacji, gdy najem ustał, a wynajmujący - mający swobodę dysponowania lokalem - domaga się opuszczenia go lub pozwala tylko wyjątkowo zamieszkiwać jeszcze przez jakiś czas, to ww. przepis nie znajdzie zastosowania ani wtedy, ani nigdy później. W świetle powyższego, zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo zinterpretował art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych uznając, iż strona jest osobą zajmującą lokal mieszkalny bez tytułu prawnego i nie oczekuje na przysługujący jej lokal zamienny lub socjalny, co skutkowało odmową przyznania wnioskowanego świadczenia. Pismem z dnia [...] września 2020 r. K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2020 r. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji polegający na uznaniu, iż nie została spełniona przesłanka posiadania przez skarżącą tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie dodatku mieszkaniowego. W motywach skargi skarżąca podniosła argumenty zbieżne z przedstawionymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nadto wskazała, że w lipcu 2020 r. właścicielka wniosła do Sądu Rejonowego w S. pozew o rozwiązanie umowy najmu lokalu przy ulicy S. [...] w S. Tym samym potwierdza, że skarżąca jest najemcą lokalu na podstawie umowy z dnia [...] listopada 2011 r., bowiem nie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu. Skoro zatem skarżąca nadal zajmuje lokal, jest jego najemcą, gdyż umowa nie została skutecznie wypowiedziana i spełnia kryterium dochodowe, to jest uprawniona do dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu podtrzymał dotychczasowe wnioski i twierdzenia skarżącej i wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, - rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym, - zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym kwoty 5,90 zł tytułem zwrotu kosztów nadania niniejszego pisma przesyłką poleconą, - przeprowadzenie dowodu z załączonej do pisma kopii pierwszej strony pozwu o rozwiązanie najmu i opróżnienie lokalu oraz postanowienia w sprawie zawisłej przed Sądem Rejonowym w S. (sygn. akt [...]), w którym wynajmująca przyznaje, że stosunek prawny wynikający z umowy zawartej ze skarżącą w dniu [...] listopada 2011 r. trwa nieprzerwanie, a więc skarżąca posiada tytuł prawny do lokalu, w związku z czym spełnione zostały przesłanki do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie: - art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało niewyjaśnieniem wszystkich okoliczności leżących u podstaw zaskarżonej decyzji i przyjęcia, że skarżąca nie spełniła przesłanek koniecznych do otrzymania dodatku mieszkaniowego, - art. 8 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, a właściwie poprzez z góry przyjęty zamiar uznania waloru dowodowego jakiegokolwiek dowodu przedłożonego przez stronę, - art. 104 w związku z art. 107 k.p.a. poprzez wydanie decyzji niezawierających wszystkich elementów koniecznych, a w szczególności poprzez brak odniesienia się do konkretnie sformułowanych zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących faktu, że skarżąca nadal jest najemcą lokalu, - art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania poprzez brak dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy, a jedynie ograniczenie się do rozpoznania prawidłowości rozstrzygnięcia przez organ I instancji, bez odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, - art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych poprzez odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego, mimo że skarżąca spełnia kryterium podmiotowe do jego uzyskania. Pełnomocnik wskazał, że skarżąca posiada nieprzerwanie status najemcy od dnia [...] listopada 2011 r. (pozew o rozwiązanie najmu z dnia [...] lipca 2020 r. oraz postanowienie w sprawie sygn. akt [...]). Wbrew twierdzeniom organu, wypowiedzenie złożone skarżącej w października 2019 r. było nieskuteczne. Wynajmująca w pozwie, który skierowała do Sądu Rejonowego w S. twierdzi, że stosunek najmu ze skarżącą cały czas trwa. Toteż skarżąca jest cały czas najemcą lokalu położonego w S. przy ul. S. [...] i spełnia kryteria do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów, uzupełniona pismem procesowym z dnia [...] stycznia 2021 r., zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]utrzymująca w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącej K. B. dodatku mieszkaniowego, została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kolegium przedwcześnie bowiem uznało, że brak jest podstaw do przyznania skarżącej K. B. dodatku mieszkaniowego w sytuacji, gdy okoliczności faktyczne sprawy, istniejące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie zostały w sposób wyczerpujący ustalone. Mianowicie, organ nie wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości, czy skarżąca jest osobą zajmującą lokal mieszkalny przy ul. S. [...] w S. bez tytułu prawnego, a ta właśnie przesłanka, określona w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2133 ze zm.), legła u podstaw podjętego rozstrzygnięcia. Jak stanowi art. 2 ust. 1 ww. ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem (pkt 4), a także zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal mieszkalny albo socjalny (pkt 5). W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z regułami postępowania administracyjnego organ jest zobligowany do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ustalenie okoliczności faktycznych jest bowiem zawsze zagadnieniem kluczowym i pierwszoplanowym, a także niezbędnym elementem zastosowania normy prawa materialnego. Prowadząc postępowanie administracyjne organ winien zatem realizować zasadę dochodzenia do prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), a związku z tym winien wyczerpująco zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.) oraz należycie uzasadnić podjęte rozstrzygnięcie zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Obowiązki te spoczywają również na organie odwoławczym, który nie jest związany ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ I instancji, co wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 k.p.a. Organ odwoławczy jest więc obowiązany ponownie rozpatrzyć sprawę administracyjną w jej całokształcie, a ponadto uwzględnić zmiany w stanie faktycznym i prawnym jakie zaistniały po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie organ odwoławczy powinien dysponować całym, zaktualizowanym materiałem dowodowym istniejącym w chwili orzekania, a nie tylko w chwili wydania decyzji organu I instancji. Obowiązkiem organu jest również zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu zgodnie z dyspozycją art. 10 § 1 k.p.a. Zasada ta obowiązuje w każdym stadium postępowania i obejmuje wszystkie jego instancje. Zasada ta znajduje odzwierciedlenie m.in. w uprawnieniu strony do wypowiedzenia się co do całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawie, a obowiązek umożliwienia stronie skorzystania z tego prawa spoczywa na organie. Powyższa zasada ma fundamentalne znaczenie w toku postępowania, bowiem okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, mogłaby stanowić podstawę wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika, aby Kolegium dopełniło obowiązku wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez poinformowanie skarżącej o możliwości wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań. W konsekwencji skarżąca nie wskazała w toku postępowania odwoławczego żadnych nowych okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, nie złożyła również żadnych wniosków dowodowych. Z tego względu dopiero na etapie postępowania sądowego skarżąca podniosła, iż w lipcu właścicielka lokalu wniosła do Sądu powszechnego pozew o rozwiązanie umowy najmu, a pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu - kopii pierwszej strony pozwu o rozwiązanie najmu i opróżnienie lokalu oraz postanowienia w sprawie zawisłej przed Sądem Rejonowym w S. (sygn. akt [...]), z których to dokumentów wywodzi, że skarżąca nadal posiada tytuł prawny do lokalu przy ul. S. [...] w S. Sąd, korzystając z uprawnienia przysługującego mu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., przeprowadził dowód uzupełniający z ww. dokumentów, a w konsekwencji stwierdził podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uznał bowiem, że złożenie przez właścicielkę (zarządcę) nieruchomości pozwu do Sądu powszechnego "o rozwiązanie najmu i opróżnienie lokalu" w sytuacji uprzedniego złożenia wypowiedzenia umowy najmu lokalu z dnia [...] listopada 2011 r. może stanowić okoliczność mającą znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jednak jednoznaczne wyjaśnienie tej kwestii w oparciu o ww. dokument winno nastąpić w toku postępowania przed organem administracyjnym. To organ bowiem jest właściwy do czynienia ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Zaznaczyć przy tym należy, że ww. pozew oraz postanowienie Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie zwolnienia pozwanej od kosztów sądowych (sygn. akt [...]), datowane są odpowiednio na [...] lipca 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r., a więc pochodzą sprzed daty wydania zaskarżonej decyzji. Z tego względu powinny podlegać ocenie organu na etapie postępowania odwoławczego zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Rozpatrując sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uwzględni dokonaną ocenę prawną. Zwróci się do skarżącej o nadesłanie pełnej treści ww. pozwu z dnia [...] lipca 2020 r. oraz wszelkich innych dokumentów mogących mieć znaczenie dla oceny wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Rozważy również uzupełnienie materiału dowodowego o wypowiedzenie umowy najmu datowane na [...] października 2019 r., bowiem dokument ten nie został złożony do akt administracyjnych sprawy. Rozważy następnie, czy ww. dokumenty mają znaczenie dla oceny przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, tj. zajmowania przez skarżącą lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego. Końcowo Sąd zauważa, że podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że zagadnienia cywilne wynikające z umów najmu lokali, są przedmiotem spraw cywilnych, które to sprawy - po myśli art. 2 § 1 k.p.c. - są rozpoznawane przez sądy cywilne. Jednak w niniejszej sprawie mamy do czynienia z kwestią procesową, dotyczącą poczynienia przez organ wyczerpujących ustaleń faktycznych w sprawie administracyjnej zainicjowanej wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.