II SA/Wa 1980/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP", "organ II instancji") z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] utrzymujące w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "k.p.a.", postanowienie Komendanta [...] Policji (dalej: "K[...]P", "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez P. J. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący") służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej za okres od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia KGP przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Wnioskiem z dnia [...] października 2019 r. P. J. zwrócił się do K[...]P "o wydanie zaświadczenia stwierdzającego iż w latach 1998-2017 r. wykonywał co najmniej 6 razy w roku czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje, w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia". Jako podstawę żądania wskazał m.in. § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 ze zm.), dalej: rozporządzenie RM z dnia 4 maja 2005 r. Pismami z dnia [...] października 2019 r. organ I instancji zwrócił się do: Naczelnika Wydziału Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum K[...]P, Komendanta Komisariatu Policji [...] , Naczelnika Wydziału ds. Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców K[...]P, Naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P o przeprowadzenie kwerendy i analizy materiałów pozostających w dyspozycji ww. jednostek organizacyjnych w celu ich oceny pod kątem spełnienia przez wnioskodawcę warunków określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Naczelnik Wydziału ds. Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców K[...]P przekazał notatkę służbową sporządzoną w tej samej dacie, z której wynika, że w toku przeprowadzonej kwerendy ocenie zostały poddane materiały archiwalne w postaci akt kontrolnych spraw: [...] "[...]" – [...], [...] "[...]" – [...] (7 tomów), [...] "[...]" – [...] (2 tomy), [...] "[...]" – [...] (5 tomów), [...] "[...]" – [...] (2 tomy), [...] "[...]" – [...] (4 tomy), [...] "[...]" – [...] (1 tom), [...] "[...]" – [...](1 tom), [...] "[...]" – [...] (1 tom). W analizowanych materiałach nie stwierdzono wykonywania przez wnioskodawcę żadnej czynności określonej w § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. w okresie pełnienia służby w ww. Wydziale od dnia [...] listopada 2010 r. do dnia [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Naczelnik Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P przekazał notatkę służbową z ww. daty, z której wynika, iż w toku czynności związanych z kwerendą zapoznano się z materiałami zarchiwizowanych spraw, wytypowanymi i przygotowanymi przez Wydział Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum K[...]P, których sygnatury (71 spraw) podano w treści ww. notatki. Analiza spraw pozwala na stwierdzenie, że wnioskodawca nie podejmował czynności służbowych zgodnie z § 4 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r., o czym świadczą zarchiwizowane dokumenty, w tym samodzielnie sporządzone notatki, raporty, teczki spraw operacyjnych, plany kombinacji oraz notatki i raporty sporządzone przez innych funkcjonariuszy. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji [...] pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. przekazał 5 notatek służbowych sporządzonych w toku kwerendy. W ww. piśmie poinformował, że w świetle dostępnej dokumentacji, wskazanej w ww. notatkach służbowych, P. J. w okresie od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] czerwca 2005 r., w ramach służby, wykonywał czynności prewencyjne i administracyjno-porządkowe, dochodzeniowo-śledcze i operacyjno-rozpoznawcze, jednakże analizowane materiały nie zawierają informacji o podejmowaniu przez wymienionego co najmniej 6 razy w ciągu roku czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia. Ponadto wskazał, że w żadnym z przypadków nie doszło do czynnej napaści na przeprowadzającego interwencję wnioskodawcę lub naruszenia jego nietykalności. W dostępnej dokumentacji brak również zapisów świadczących o tym, aby wnioskodawca przeprowadzał interwencję wobec osoby posługującej się bronią palną lub niebezpiecznym narzędziem. Dostępna dokumentacja nie zawiera również innych informacji, z których wynikałoby, że wnioskodawca wykonywał czynności w warunkach szczególnie zagrażających jego życiu lub zdrowiu. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. wnioskodawca wystąpił do organu I instancji o objęcie weryfikacją i kwerendą materiałów ze spraw, które były nie tylko w jego bezpośrednim prowadzeniu, ale również tych spraw, w których był osobą uczestniczącą w czynnościach służbowych jako funkcjonariusz asystujący lub wykonujący działania wynikające z funkcji nadzoru i zajmowanego stanowiska służbowego. W następstwie rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego K[...]P postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256) w związku z § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. oraz art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r., poz. 288 ze zm.), dalej: "ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym (...)", odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego przez P. J. pełnienie służby w okresie od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. w warunkach określonych w § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia. Pismem z dnia [...] marca 2020 r. P. J. wniósł zażalenie do KGP na powyższe postanowienie, w którym wystąpił o ponowną weryfikację "konkretnych czynności służbowych za okres służby w Komisariacie Policji [...] oraz ponowną, kompleksową kwerendę w Wydziale Wywiadu Kryminalnego", a także "o ponowne rozpatrzenie sprawy związanej z odmową wydania mi zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby za okres od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r.". W uzasadnieniu skarżący powołał dokumentację oraz wymienił zdarzenia i okoliczności mające miejsce z jego udziałem, które - w jego ocenie - mogą mieć wpływ na wydanie zaświadczenia uprawniającego do podwyższenia emerytury o 0,5% za każdy rok służby pełnionej w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu. KGP, działając w trybie art. 136 § 1 k.p.a., pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. zwrócił się do K[...]P o szczegółowe odniesienie się do wszystkich podniesionych przez wnioskodawcę zarzutów, w szczególności dotyczących powołanych przez niego konkretnych czynności służbowych oraz wskazywanej dokumentacji, która może zawierać informacje istotne dla przedmiotowej sprawy. K[...]P pismem z dnia [...] lipca 2020 r. przekazał materiały z dodatkowej kwerendy przeprowadzonej przez Zastępcę Komendanta Komisariatu Policji [...]oraz Naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P. Zastępca Komendanta KP [...] pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. poinformował, że po przeprowadzeniu ponownej analizy dostępnych materiałów należy podtrzymać wcześniejsze stanowisko wyrażone przez Komendanta [...], iż dostępna w tej jednostce Policji dokumentacja nie pozwala na wskazanie wykonywania przez[...]. ([...].) P. J. w czasie pełnienia służby w Komisariacie Policji [...] od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. czynności w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu. Naczelnik Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P pismem z dnia [...] lipca 2020r. przekazał notatkę służbową z dnia [...] lipca 2020 r., z której wynika, iż "na podstawie rejestrów prowadzonych w Wydziale Wywiadu Kryminalnego K[...]P ustalono wszystkie sprawy i materiały będące w prowadzeniu przez funkcjonariuszy Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P w okresie pełnienia służby w tymże Wydziale przez [...]. P.J., tj. za okres od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. (...) i dokonano przeglądu 865 spraw zawierających się w 1055 tomach akt. (...) Analiza ww. spraw, w których uczestniczył [...]. P. J. pozwala na stwierdzenie, iż nie podejmował czynności służbowych zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z maja 2005 r. w warunkach szczególnego zagrożenia życia i zdrowia, o czym świadczą zarchiwizowane dokumenty tego dotyczące, w tym samodzielnie sporządzone notatki, raporty, teczki spraw operacyjnych, plany kombinacji oraz notatki i raporty sporządzone przez innych funkcjonariuszy (...)". Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powołał art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...)", § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 7 grudnia 2018 r.". Dalej organ II instancji wskazał, że na podstawie art, 218 § 1 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosownie natomiast do art. 218 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W myśl § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. (w brzmieniu wynikającym z treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt U 12/13) emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia. KGP podkreślił, że w świetle ww. przepisów podstawa do wydania zaświadczenia o okresach służby pełnionej w szczególnych warunkach, uzasadniających podwyższenie emerytury, zachodzi wtedy, gdy pozostająca w dyspozycji organu dokumentacja potwierdza w sposób niebudzący wątpliwości konkretne, rzeczywiste sytuacje zagrożenia z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego określone okoliczności stwarzały niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Istnieje bowiem oczywista różnica między potencjalnym niebezpieczeństwem, jakie może nieść za sobą służba w Policji dla każdego funkcjonariusza, a realnym niebezpieczeństwem utraty życia lub zdrowia występującym przy podejmowaniu konkretnej czynności, udziale w konkretnym zdarzeniu bądź w oznaczonej akcji - i to w wymiarze czasowym określonym w § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia. Tymczasem zarówno z akt osobowych P. J., jak i z dostępnej dokumentacji będącej w posiadaniu K[...]P nie wynika, aby wnioskodawca w latach 1998 - 2017 wykonywał czynności w warunkach, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. w wymiarze określonym w tym przepisie. Brak jest tym samym podstaw do podważania ustaleń dokonanych w tym zakresie przez organ I instancji. W toku postępowania dokonano bowiem szczegółowej analizy całości posiadanej dokumentacji, uwzględniając informacje wynikające z prowadzonych przez organy ewidencji, rejestrów, danych (również archiwalnych) oraz spraw, w których wymieniony brał udział. Na tej podstawie ustalono bezsprzecznie, iż brak jest podstaw do wydania zaświadczenia zgodnego z żądaniem wnioskodawcy. KGP podkreślił przy tym, że przesłanką wydania zaświadczenia może być tylko aktualnie istniejąca dokumentacja. Skoro w treści dostępnej dokumentacji nie zostały zawarte informacje o udziale wnioskodawcy w określonym zdarzeniu, to organ nie jest uprawniony do dowiedzenia przyczyn takiego stanu rzeczy. Samo podejmowanie przez funkcjonariusza czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywracania porządku publicznego, wynikających z zajmowanego stanowiska oraz zakresów obowiązków nie stanowi podstawy do stwierdzenia, iż służba ta pełniona była w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Podejmowanie takich czynności służbowych musi niezbicie wynikać ze zgromadzonego materiału dowodowego. Związane jest to także z faktem, że przepisy ww. rozporządzenia przewidują liczbowe ujęcie wymiaru czynności, a zatem poszczególne czynności, w których brał udział funkcjonariusz, muszą zostać określone precyzyjnie. W niniejszej sprawie organy Policji wyczerpały możliwości dowodowe w zakresie ustalenia dokumentów pozwalających na wydanie wnioskowanego zaświadczenia stosownie do art. 218 § 1 k.p.a., nie stwierdzając ku temu faktycznych i prawnych podstaw. Końcowo KGP stwierdził, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy mają zastosowanie przepisy obowiązujące w dniu zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji, bowiem dopiero od tego dnia materializuje się przesłanka umożliwiająca wydanie przez organ danego zaświadczenia. Na marginesie KGP zauważył, że treść § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 21, poz. 114 ze zm.), dalej: "rozporządzenie z dnia 28 lutego 1995 r.", § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373), dalej: "rozporządzenie z dnia 24 września 2002 r." oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., jest tożsama. Pismem z dnia [...] września 2020 r. P.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie KGP z dnia [...] sierpnia 2020 r. zarzucając naruszenie: - art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, - art. 8 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej, - art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie zasadności przesłanek, jakimi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych poprzez stwierdzenie, że organ wyczerpał możliwości dowodowe w zakresie ustalenia dokumentów pozwalających na wydanie zaświadczenia. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, ewentualnie jego uchylenie; przeprowadzenie przywołanych w treści skargi dowodów; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi skarżący wskazał w szczególności, że organy Policji pominęły materiały z czynności innych niż te, które zostały zlecone do jego bezpośredniej realizacji. Nie uwzględniły działań i czynności służbowych realizowanych w sprawach innych policjantów, w których skarżący brał udział jako np. jako asystujący przy interwencji. Skarżący zaznaczył, że w zażaleniu na postanowienie organ I instancji wskazał konkretne zdarzenia polegające m.in. na "zakłuciu się" przez funkcjonariusza, z którym pełnił w danym dniu służbę strzykawką należącą do osoby będącej uzależnioną od "twardych" środków odurzających i będącą jednocześnie nosicielem wirusa HIV (sytuacja taka miała miejsce dwukrotnie). Ponadto wskazał na udział w realizacjach spraw, w których dokonano zatrzymań członków grup przestępczych, odzyskiwano broń i materiały wybuchowe, przekazywano informacje o organizacjach terrorystycznych czy nawiązywano bezpośredni kontakt z osobami, które swoim zachowaniem mogły sprowadzić bezpośrednie i realne zagrożenie dla życia lub zdrowia. Organ nie ustosunkował się jednak do wskazanych sytuacji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Przyjął natomiast krzywdzącą dla skarżącego interpretację faktów, których nie uzupełnił o oświadczenia świadków oraz materiały źródłowe. Skarżący podał dane sześciu osób, które - jak wskazał – "są w stanie potwierdzić w ramach znanych sobie faktów i okoliczności podejmowanych wspólnie działań i czynności służbowych takie, które uznać należy za realne i rzeczywiste w obszarze zagrożenia mojego życia lub zdrowia". W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2021 r. skarżący wniósł o: 1) uzupełnienie materiału dowodowego o dokumentację źródłową (protokoły, notatki służbowe) dotyczącą badania konkretnych teczek przez podległych K[...]P funkcjonariuszy ujawnionych w ww. dokumentach: - notatce służbowej [...]. P. K. z dnia [...] listopada 2019 r., - piśmie Komendanta KP [...] do Naczelnika Wydziału Kadr K[...]P z dnia [...] czerwca 2020 r., - notatce służbowej [...]. P. K. z dnia [...] lipca 2020 r., 2) przedstawienie przez jednostkę podległą K[...]P właściwą w sprawach Wywiadu Kryminalnego pisemnej informacji na temat: - ilości wszystkich spotkań przeprowadzonych z udziałem skarżącego z osobami udzielającymi pomocy Policji za badany okres z rozbiciem na poszczególne lata; udzielenie informacji, czy faktem jest brak ewidencjonowania podczas kwerendy materiałów występowania w danej teczce lub sprawie "powyżej 6" zdarzeń/spotkań, ponieważ tak wynika z notatki służbowej [...]. P. K. z dnia [...] lipca 2020 r., s. 4: "za punkt odniesienia uznano co najmniej 6 zdarzeń/spotkań, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.", - udzielenie pisemnej informacji na temat ilości spotkań służbowych z udziałem skarżącego z osobami udzielającymi pomocy Policji z rozbiciem na lata, w trakcie których miało miejsce zatrzymanie osób podejrzanych o dokonanie przestępstwa; uzyskanie pisemnego stanowiska ww. komórki organizacyjnej K[...]P w zakresie interpretacji, czy tego typu działanie było integralną częścią czynności realizacyjnych prowadzonych przez jednostki właściwe miejscowo lub rzeczowo, o czym mowa w notatce służbowej [...]. P. K. z dnia [...] lipca 2020 r., s. 4, - udzielenie pisemnej informacji ile spotkań z udziałem skarżącego realizowanych było w ramach Teczki Przedsięwzięcia Werbunkowego, co polegało na bezpośrednim kontakcie z osobą, która w myśl przyjętych kryteriów mogła stwarzać bezpośrednie i realne zagrożenie; czy przyjęta w takim przypadku została metoda prowadzonych działań ujęta w przepisach jako "kombinacja operacyjna", która jest wdrażana m.in. z uwagi na szczególny charakter zagrożenia jakie niosły tego typu kontakty oraz czy powodowało to konieczność zwiększania składu osobowego funkcjonariuszy, co w notatce służbowej [...]. P. K. z dnia [...] lipca 2020 r. zostało zanegowane, - udzielenie pisemnej informacji ile spotkań z udziałem skarżącego realizowanych w ramach kontaktów z osobami udzielającymi pomocy Policji w myśl przyjętych kryteriów mogło stwarzać zagrożenie i czy przyjęta była w takim przypadku metoda prowadzonych działań ujęta w przepisach jako "kombinacja operacyjna", która jest wdrażana m.in. z uwagi na szczególny charakter zagrożenia jakie niosły tego typu kontakty, - zdefiniowanie przez ww. komórkę organizacyjną K[...]P bezpośredniego wpływu przejścia "specjalistycznych badań psychologicznych oraz ukończenia kursu specjalistycznego związanego z werbunkiem OZI", o których mowa w notatce służbowej [...]. P. K. z dnia [...] lipca 2020 r., s. 3, na wystąpienie bezpośredniego i realnego zagrożenia w trakcie realizowanych czynności służbowych, 3) wystąpienie do KGP o wskazanie jednostki właściwej do przedstawienia wiążącego, pisemnego stanowiska w obszarze obsługi przez policjantów osób udzielających pomocy Policji, które będzie odnosiło się do zagrożeń, które realnie i w sposób bezpośredni występują w służbie policjantów komórek właściwych w sprawach werbunków, a w szczególności: - zasad sporządzania dokumentacji służbowej odnoszącej się do warunków i zagrożeń jaki miały miejsce w przypadku obsługi osób: należących do zorganizowanej grupy przestępczej lub organizacji o charakterze terrorystycznym; notowanych za posiadanie lub użycie broni palnej lub materiałów wybuchowych; notowanych za agresywną postawę wobec policjantów, w tym czynną napaść na funkcjonariusza lub najcięższe przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, 4) wystąpienie do KGP o wskazanie jednostki właściwej do przedstawienia wiążącego, pisemnego stanowiska w obszarze obsługi przez policjantów osób udzielających pomocy Policji, które będzie się odnosiło do zasad sporządzania dokumentacji służbowej odnoszącej się do materii uzależnienia lub przebytych chorób, czy nosicielstwa schorzeń zakaźnych przez ww. osoby (czyli tzw. danych wrażliwych), 5) sprostowania niejasności dotyczących określeń i terminologii, na którą powołują się policjanci w dokumentacji znajdującej się w materiałach sprawy, w szczególności: - ustalenie, czy kontakty z osobą udzielającą pomocy Policji o ps. [...], o której mowa w piśmie Komendanta KP [...]do Naczelnika Wydziału Kadr K[...]P z dnia [...] czerwca 2020 r., miały miejsce w trakcie służby skarżącego w WWKP K[...]P, czy KP [...], - ustalenie na podstawie dostępnych źródeł, czy w ramach realizacji sprawy [...] związanej z zatrzymaniem dwóch mężczyzn, o której mowa w piśmie Komendanta KP [...] do Naczelnika Wydziału Kadr K[...]P z dnia [...] czerwca 2020 r. skład patrolu wykonującego czynności był 2-osobowy, 3-osobowy oraz jaka dokumentacja to potwierdza, - dokonanie analizy absencji w służbie [...]. T. H. KP [...] za lata 1998 - 2002, w celu ustalenia, czy miała miejsce nieobecność związana z leczeniem ww. będącego następstwem wspomnianego zdarzenia, o którym nie ma śladu w dokumentacji służbowej, - udzielenie pisemnej odpowiedzi, czy materiały osoby udzielającej pomocy Policji o ps. "[...]" zawierają jago dane osobo-poznawcze, jeżeli nie, to na jakiej podstawie stwierdzono, że osoba ta nie stwarzała bezpośredniego zagrożenia m.in. z racji jej przeszłości kryminalnej; udzielenie pisemnej odpowiedzi przez KP [...], od kiedy wszedł w życie obowiązek ewidencjonowania tych danych osobo-poznawczych dotyczących identyfikacji tego typu wiedzy, 6) udzielenie pisemnej odpowiedzi przez KP [...], czy w materiałach dotyczących osoby udzielającej pomocy Policji o ps. "[...]" oraz ps. "[...]" znajdują się ich dane osobo-poznawcze, a jeżeli tak, to w jakiej formie dokonano ustaleń, czy osoby te nie mają przeszłości kryminalnej lub nie były nosicielami choroby o wysokim stopniu zakaźności, 7) przekazanie w formie pisemnej charakterystyki zatrzymania R. L. sprawa [...] przez funkcjonariuszy KP [...] na podstawie dostępnej dokumentacji służbowej. Skarżący wniósł o weryfikację stanu faktycznego kompletności materiału dowodowego poddanego kwerendzie zwłaszcza w odniesieniu do notatki służbowej z dnia [...] listopada 2019 r. zatwierdzonej przez Naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P wskazując, że zachodzi wątpliwość, czy orzekające w sprawie organy opierały się na pełnym materiale dowodowym, a zatem czy mogły dokonać właściwej oceny jego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Komendant Główny Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2020 r. w przedmiocie odmowy wydania skarżącemu – P. J. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w okresie od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. w warunkach uprawniających do podwyższenia emerytury. Stosownie do treści art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Przyznając funkcjonariuszom w ww. przepisie ustawy uprawnienie do podwyższenia emerytury, ustawodawca zawarł w art. 15 ust. 6 ustawy delegację do wydania rozporządzenia określającego szczegółowe warunki podwyższania emerytury, o których mowa w ust. 2 i 3. Na podstawie tej delegacji zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 ze zm.). Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 1 czerwca 2005 r. (§ 7) i ma zastosowanie do okresu służby funkcjonariuszy po jego wejściu w życie, nie reguluje - poza wyjątkami określonymi w § 6 i 6a ust. 3 - kwestii jego stosowania do wcześniejszych okresów służby i nabycia uprawnień, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Wcześniejszym rozporządzeniem, regulującym kwestie szczegółowych warunków podwyższania emerytur było rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373), które obowiązywało do dnia 31 maja 2005 r. Jeszcze wcześniejszym rozporządzeniem regulującym odnośne kwestie było rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 21, poz. 114 ze zm.). Rozporządzenie to, stosownie do treści § 7, miało zastosowanie do funkcjonariuszy, którzy nabyli prawo do emerytury po dniu 25 maja 1994 r. Rozporządzenie to obowiązywało do dnia 23 października 2002 r. Działanie organów na podstawie przepisów prawa oznacza rozpoznanie sprawy co do istoty na podstawie obowiązującego prawa, mającego zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym (por. wyrok NSA z dnia 7 września 1994 r., sygn. akt II SA 1111/93, publ. ONSA 1995/3/120). W sytuacjach, gdy ustawodawca nie ustanawia przepisów przejściowych, należy przyjąć, że przepisy nowego rozporządzenia mają zastosowanie do zdarzeń zaistniałych po ich wejściu w życie, jak i do tych, które miały miejsce wcześniej, ale trwały nadal. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek o wydanie zaświadczenia należy odnieść do przepisów obowiązujących we wnioskowanym okresie służby, nie zaś do aktualnie obowiązujących przepisów (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt 376/11, publ. CBOSA). Trafnie jednak organ II instancji zauważył, że treść § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., które stanowią, iż emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych: podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia - jest zasadniczo tożsama względem § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. Jakkolwiek więc organ I instancji powołał w postanowieniu z dnia 27 lutego 2020 r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., to jednak uchybienie to konwalidował organ odwoławczy wskazując na analogiczne brzmienie przesłanek podwyższenia emerytury, określonych w § 4 pkt 1 ww. rozporządzeń. Stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji (...), środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy. Powyższe zaświadczenie, w myśl § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, wydaje się na żądanie funkcjonariusza. Wskazać również należy, że w wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt U 12/13 (publ. Dz. U. z 2014, poz. 736, OTK-A 2014/5/56), Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w zakresie w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, jest niezgodny z art. 15 ust. 6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny podniósł, że słowo "bezpośrednie" z § 4 pkt 1 rozporządzenia z 2005 r. nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...). Zwrot "bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia" dotyczy związku przyczynowo-skutkowego i nakazuje adresatom § 4 pkt 1 rozporządzenia z 2005 r. odwołać się do konkretnej koncepcji związku przy określeniu, czy został spełniony ustawowy warunek emerytury. Natomiast zwrot "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" odnosi się do kwalifikacji zagrożenia per se, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Z perspektywy ustawowej regulacji ważne jest, aby zagrożenie nie było normalnym następstwem służby, ale miało charakter wyjątkowy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005r. wymaga, aby zagrożenie nie tylko miało charakter "szczególny", ale również pozostawało w ściśle określonej ("bezpośredniej") relacji kauzalnej z czynnościami funkcjonariusza. Uprawnienia do takiego dookreślenia ustawowego warunku podwyższania emerytury nie można wywieść z art. 15 ust. 6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...). Trybunał Konstytucyjny uznał w tej sytuacji, że wprowadzenie w rozporządzeniu z 2005 r. kryterium "bezpośredniości" doprowadziło do zawężenia ustawowego wymogu podwyższania emerytury. Podkreślić należy, że organy obu instancji wydały rozstrzygnięcia z uwzględnieniem ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r., co wprost wynika z treści postanowienia K[...]P z dnia [...] lutego 2020 r. oraz utrzymującego go w mocy postanowienia KGP z dnia [...] sierpnia 2020 r. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie zaś do art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające fakty lub stan prawny, wynikający z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Z przywołanych przepisów wynika, iż tryb wydawania zaświadczeń uregulowany w k.p.a. różni się w sposób istotny od pozostałych unormowań w nim zawartych. Wydawanie zaświadczeń oparte jest, co do zasady, na posiadanych przez organ danych. Konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z pozostających w dyspozycji organu ewidencji, rejestrów i innych danych bądź też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca. Ponadto, jak już wyżej wykazano, z przepisu art. 218 § 1 k.p.a. wynika jednoznacznie, że obowiązek wydania zaświadczenia wiąże się z prowadzeniem przez organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wydając zaświadczenie organ działa wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, a w konsekwencji jego działanie uzależnione jest od tego, czy i jakie rejestry, ewidencje lub inne dane znajdują się w jego posiadaniu. Zaświadczenia nie są aktami administracyjnymi, lecz czynnościami faktycznymi, ponieważ nie są oświadczeniami woli, lecz oświadczeniami wiedzy. Zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem istnienia określonego stanu prawnego lub faktów, a przy jego pomocy organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzygając jednak żadnej sprawy (v. Z. Kmieciak: "Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalenia i weryfikacji jego treści", Państwo i Prawo 2004/10/58). Zaświadczenie nie ma charakteru prawotwórczego, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Wprawdzie w doktrynie przyjmuje się, że do postępowania w sprawach zaświadczeń mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a., w tym przepisy o dowodach, to jednak - z uwagi na treść art. 218 § 1 i § 2 k.p.a. - organ nie ma obowiązku wydawania zaświadczeń na podstawie wszystkich dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Postępowanie wyjaśniające w sprawie o wydanie zaświadczenia może być przeprowadzone jedynie w koniecznym zakresie, a taka regulacja modyfikuje zasady postępowania dowodowego ustalone w k.p.a. Występujący w tym przepisie zwrot "w koniecznym zakresie" wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do zakreślonych w art. 75 - 86 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające prowadzone na podstawie art. 218 § 2 k.p.a. polega bowiem na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie usunięcia wątpliwości co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw. Postępowanie wyjaśniające prowadzone zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. musi odnosić się do faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestru, czy zbioru danych innego rodzaju. Innymi słowy, organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów, niedopuszczalne jest natomiast, na przykład w drodze zeznań świadków, tworzenie na potrzeby wydania danego zaświadczenia nowych dokumentów. W rozpoznawanej sprawie organ, odmawiając wydania zaświadczenia, wskazał w sposób wyczerpujący, iż przeprowadzona analiza akt osobowych oraz dokumentacji będącej w dyspozycji właściwych jednostek organizacyjnych K[...]P nie wykazała istnienia dowodów (dokumentów), potwierdzających, że skarżący pełnił służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w wymiarze ilościowym określonym ww. przepisami wykonawczymi w okresie od dnia [...] listopada 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. Organ I instancji wskazał, iż skarżący – P. J. pełniąc służbę w Policji zajmował następujące stanowiska: od dnia [...] listopada 1998 r. - aplikant Kompanii Patrolowo-Interwencyjnej Komisariatu Policji [...]; od dnia [...] czerwca 1999 r. - starszy aplikant Kompanii Patrolowo-Interwencyjnej KP [...]; od dnia [...] lipca 2000 r. - aplikant Ogniwa [...] Referatu Patrolowo-Interwencyjnego KP [...]; od dnia [...] marca 2001 r. - policjant Ogniwa [...] Referatu Patrolowo-Interwencyjnego [...] KP [...]; od dnia [...] listopada 2002 r. - policjant Sekcji Kryminalnej KP [...]; od dnia [...] kwietnia 2003 r. - referent Sekcji Kryminalnej KP [...]; od dnia [...] września 2003 r. - detektyw Sekcji Kryminalnej KP [...]; od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. - powierzono mu pełnienie obowiązków służbowych na stanowisku specjalisty Sekcji do spraw Werbunków Wydziału Wywiadu Kryminalnego Komendy [...] Policji; od [...] lipca 2005 r. - specjalista Sekcji do spraw Rozpoznawania i Werbunków Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P; od dnia [...] września 2006 r. - kierownik Sekcji do spraw Rozpoznawania i Werbunków Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P; od dnia [...] listopada 2010 r. - zastępca naczelnika Wydziału do spraw Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców K[...]P; od dnia [...] marca 2011 r. - zastępca naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P; od dnia [...] lutego 2012 r. - naczelnik Wydziału Wywiadu Kryminalnego K[...]P; z dniem [...] kwietnia 2017 r. - zwolniony ze służby w Policji. Organ I instancji stwierdził, że w toku przeprowadzonej kwerendy materiałów archiwalnych oraz analizy akt osobowych przeprowadzonej w Wydziale Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum K[...]P, Wydziału ds. Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców K[...]P, Komisariacie Policji [...], Wydziale Wywiadu Kryminalnego K[...]P, nie ujawniono materiałów potwierdzających pełnienie przez skarżącego służby we wnioskowanym okresie w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Stanowisko to organ oparł w szczególności na treści: notatki służbowej z dnia [...] listopada 2019 r. przekazanej przez Naczelnika Wydziału ds. Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców K[...]P, w której wskazano akta kontrolne o wymienionych sygnaturach archiwalnych (k. 17 akt admin.); notatki służbowej z dnia [...] listopada 2019 r. przekazanej przez Naczelnika WWK K[...]P, w której wskazano sygnatury zarchiwizowanych spraw (k. 46 i nast. akt admin.), pisma Zastępcy KP [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. informującego o dokonanej kwerendzie materiałów pozostających w dyspozycji tej jednostki organizacyjnej Policji (k. 20 i nast. akt admin) oraz załączonych do niego notatek służbowych z dnia: [...] listopada 2019 r., [...] listopada 2019 r., [...] listopada 2019 r. (dwie notatki), [...] listopada 2019 r. i [...] listopada 2019 r. Notatki te - sporządzone m.in. w oparciu o wymienione teczki akt kontrolnych, teczki rozpoznania operacyjnego, teczki operacyjnego sprawdzenia, teczki meldunków informacyjnych - zawierają szczegółowe informacje z analizy czynności służbowych wykonywanych przez skarżącego o charakterze prewencyjnym, administracyjno-porządkowym, dochodzeniowo-śledczym oraz operacyjno-rozpoznawczym. W toku tych czynności, jak podnoszono, nie doszło do czynnej napaści na skarżącego lub naruszenia jego nietykalności. Nie stwierdzono, aby skarżący przeprowadzał interwencję wobec osoby posługującej się bronią palną lub niebezpiecznym narzędziem. Nie stwierdzono tym samym aby skarżący wykonywał czynności w warunkach szczególnie zagrażających jego życiu lub zdrowiu. Powyższa analiza została dokonana na podstawie materiałów dostępnych, a jak podkreślano, część materiałów dokumentujących przebieg czynności służbowych skarżącego, zawarta np. w notatnikach służbowych funkcjonariuszy, została wybrakowana. Podkreślenia wymaga, że w związku z argumentacją zawartą w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r., K[...]P przeprowadził uzupełniające postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego sporządzone zostało pismo Zastępcy Komendanta KP [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. (k. 91 i nast. akt admin.) oraz pismo zatwierdzone przez Naczelnika WWK K[...]P z dnia [...] lipca 2020 r. (k. 96 i nast. akt admin.) szczegółowo odnoszące się zarzutów podniesionych w zażaleniu. W wyniku analizy dodatkowego materiału dowodowego K[...]P podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, a KGP nie stwierdził podstaw do uchylenia podjętego rozstrzygnięcia o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest przesłanek do podważenia stanowiska orzekających w sprawie organów. Podkreślić należy, ze stanowisko to jest wynikiem przeprowadzenia szerokiej i bardzo szczegółowej kwerendy i analizy dostępnych materiałów, co znajduje odzwierciedlenie w aktach administracyjnych. Wyniki tej analizy doprowadziły organ do trafnego wniosku, że brak jest danych mogących stanowić podstawę wydania wnioskowanego zaświadczenia. Warunkiem sine qua non uznania, że funkcjonariusz uczestniczył w działaniach uprawniających do podwyższenia emerytury jest wystąpienie "warunków szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu". Zagrożenie takie musi być rzeczywiste, obiektywne i konkretne. Chodzi zatem o sytuacje takiego zagrożenia z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego dana osoba swoim zachowaniem stwarzała niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Istnieje bowiem oczywista różnica pomiędzy potencjalnym niebezpieczeństwem z jakim wiązała się służba w Policji na określonym stanowisku, a szczególnym zagrożeniem życia i zdrowia, występującym przy podejmowaniu konkretnej czynności bądź udziale w konkretnym zdarzeniu i to w ściśle wymaganym wymiarze czasowym wskazanym w przepisach ww. rozporządzeń wykonawczych. Dlatego też z samego faktu, że skarżący w toku pełnienia służby wykonywał przypisane mu obowiązki, nie można wywodzić, że w każdym przypadku występowało w czasie ich realizacji szczególne zagrożenie życia lub zdrowia funkcjonariusza. Służba w Policji w sposób oczywisty wiąże się z narażeniem zdrowia, a nawet życia przy wykonywaniu ustawowych zadań. Stąd też możliwość podwyższenia emerytury z tytułu służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu jest swoistym przywilejem i może mieć miejsce tylko w sytuacji, kiedy w sposób nie budzący wątpliwości zostanie wykazane pełnienie służby w takich warunkach. Wydawane w takiej sytuacji zaświadczenie odnosi się do konkretnego, zindywidualizowanego wnioskodawcy i określonych zdarzeń, w których istniało realne zagrożenie życia lub zdrowia. Dopiero w takich przypadkach wypełniają się przesłanki, o których stanowi ww. rozporządzenie. Przesłanki te w przypadku skarżącego nie zostały spełnione. W świetle powyższego nie można uznać, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. W sprawie poddano bowiem analizie materiały dostępne - pozostające w dyspozycji organu. Szczegółowo wskazano jakie dokumenty zostały poddane analizie, jakie wnioski wyprowadzono z tej analizy, a także z jakiego powodu nie można było przeprowadzić analizy części dokumentacji (wybrakowanie). Przy czym brak dokumentów wynikający z ich zniszczenia na skutek upływu czasu nie może skutkować powstaniem po stronie organu obowiązku wnioskowania o istnieniu zdarzeń wypełniających przesłanki warunkujące podwyższenie emerytury. Podstawą zaświadczenia mogą być bowiem tylko dane wynikające z dokumentów, nie zaś dane domniemane na podstawie charakteru służby. Z tych względów zarzut skarżącego, iż dokonana przez organ analiza jest niepełna i w związku z tym nierzetelna - nie jest trafny. W sprawie nie doszło do naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu (art. 8 k.p.a.), ani zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.). Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowodowuje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W ocenie Sądu, w świetle ww. przepisu, brak było podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych zawartych w skardze oraz w piśmie procesowym skarżącego z dnia 1 lutego 2021 r. Po pierwsze, jak wynika z ww. przepisu, Sąd może przeprowadzić dowód uzupełniający wyłącznie z dokumentów, nie ma natomiast uprawnień do stosowania środka dowodowego w postaci przesłuchania świadków. Po drugie, sąd może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe tylko w przypadku łącznego spełnienia dwóch przesłanek (jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowodowuje nadmiernego przedłużenia postępowania), a w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, przesłanki te nie wystąpiły. Sąd nie stwierdził, aby w celu oceny legalności wydanych w sprawie postanowień niezbędne było udzielenie przez organ Policji wyjaśnień i informacji w zakresie wskazanym przez skarżącego. Materiał dowodowy zgromadzony w I instancji i uzupełniony - w trybie art. 136 k.p.a. - w II instancji, był adekwatny do wydania rozstrzygnięcia. W tym kontekście wskazać należy, że wnioski dowodowe wymienione w punktach 6 i 7 pisma procesowego z dnia [...] lutego 2021 r., nie odnoszą się do informacji "które pojawiły się jako nowe i dotychczas nieznane". Teczki informacji "[...]" i "[...]" były bowiem przedmiotem kwerendy przeprowadzonej przez Wydział Wywiadowczo-Patrolowy KP [...], co wynika z notatki służbowej z dnia [...] listopada 2019 r. (k. 28 i 29 kat admin.). Natomiast materiały ze zdarzenia dotyczącego zatrzymania R. L. ([...]) były przedmiotem analizy KP [...], co potwierdza treść pisma Zastępcy Komendanta tej jednostki z dnia [...] czerwca 2020 r. (k. 92 akt admin.). Przeprowadzona kwerenda i analiza dostępnych dokumentów nie dała podstaw do zmiany stanowiska organu i wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zaś argumenty i wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.