II SA/Wa 1944/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z. J. 13 kwietnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 30 marca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku. Skarżący wskazał, że nie był w stanie uczestniczyć w rozprawie w dniu 30 marca 2017 r., ponieważ jest osobą niezdolną do samodzielnego odbycia podróży (wymaga pomocy osoby towarzyszącej) na dowód czego załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 24 lipca 2015 r., a jego żona z uwagi na zawansowaną ciążę nie mogła mu towarzyszyć w podróży do Warszawy. Skarżący podał również, że choruje m.in na znaczne i postępujące organiczne zaburzenia osobowości, które oddziałują niekorzystnie na szereg aspektów społecznego funkcjonowania. Dodał, że z uwagi na stan zdrowia wymaga opieki drugiej osoby z powodu stwierdzonej niemożności do samodzielnej egzystencji. Skarżący dodał, że oczekiwał na przesłanie mu przez Sąd wyroku i dopiero z rozmowy telefonicznej odbytej 10 kwietnia 2017 r. z pracownikiem Sądu dowiedział się, że powinien złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia z urzędu odpisu sentencji. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, zawartej w treści art. 87 § 2 p.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Podkreślenia wymaga, że zarówno o skutkach niestawiennictwa stron na rozprawie, jak też o konsekwencjach oddalenia skargi i konieczności wniesienia w terminie 7 dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia, strony działające bez adwokata lub radcy prawnego są informowane w piśmie zawiadamiającym o terminie rozprawy, co również miało miejsce w odniesieniu do skarżącego. Jakkolwiek choroba może stanowić przeszkodę uniemożliwiającą zachowanie terminu do dokonania prawem przewidzianej czynności, to należy każdą sprawę rozpatrywać indywidualnie. W ocenie Sądu podana przez skarżącego przyczyna – zły ogólny stan zdrowia, niemożność uczestniczenia w rozprawie, jak też konieczność opieki drugiej osoby ze względu na niemożność samodzielnej egzystencji, nie udaremniła wniesienia wniosku, tym bardziej, że wniosek taki może być złożony w urzędzie pocztowym, z którego to rozwiązania skarżący zresztą skorzystał w dniu 13 kwietnia 2017 r. Sam wniosek może być przygotowany w dowolnym miejscu, odręcznie bądź z pomocą odpowiedniego urządzenia, natomiast nadanie wniosku w urzędzie pocztowym nie wymaga bynajmniej osobistej wizyty w urzędzie. W ocenie Sądu, skarżący dochował siedmiodniowego terminu do wniesienie wniosku o przywrócenie terminu od czasu ustania przyczyny jego uchybienia, gdyż, jak sam wskazał, o wyniku postępowania sądowego dowiedział się z rozmowy telefonicznej odbytej 10 kwietnia 2017 r. z pracownikiem Sądu, natomiast przedmiotowy wniosek oddał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w dniu 13 kwietnia 2017 r., co jest równoznaczne z wniesieniem do Sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, stąd też, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.