II SA/Wa 1924/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2015 r.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] marca 2015 r. orzekającą o utracie przez M. B. statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie zainicjował wniosek strony z maja 2015 r., w którym M. B. wnosił o przywrócenie mu świadczeń lekarskich. Organ I instancji chcąc upewnić się co do intencji wnioskodawcy, pismem z [...] czerwca 2015 r. wezwał stronę do sprecyzowania żądania, pouczając, że w razie braku sprecyzowania żądania w oznaczonym terminie zostanie ono potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] marca 2015 r. orzekającą o utracie przez M. B. statusu osoby bezrobotnej. Powyższe pismo zostało przesłane na adres strony znajdujący się w W.. Ponieważ strona nie zareagowała na powyższe wezwanie, organ rozpoznał wniosek strony zgodnie z przywołanym pouczeniem. Przeanalizował decyzję z [...] marca 2015 r. pod kątem istnienia przesłanek wznowieniowych, nie dopatrując się ich. Organ zwrócił też uwagę na fakt, że sama strona nie powołała żadnych okoliczności jakie mogłyby stanowić podstawę do wznowienia spornego postępowania. Od powyższego postanowienia skargę do tutejszego Sądu wywiódł M. B.. Podniósł m.in., iż nie otrzymał nigdy pisma organu z dnia [...] czerwca 2015 r. wzywającego go do sprecyzowania żądania wniosku. Wyjaśnił, że od dłuższego czasu mieszka [...], o czym informował organ. Dodatkowo w skardze zawarł wyjaśnienia powodów, dla których nie stawił się w urzędzie pracy, a co w efekcie skutkowało pozbawieniem go statusu osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując twierdzenia zawarte w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego jako wadliwe. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ w sposób prawidłowy wyjaśnił intencję strony, jaka przyświecała jej przy składaniu wniosku z maja 2015 r. inicjującego postępowanie w niniejszej sprawie. W ocenie tutejszego Sądu, co do zasady organ postąpił prawidłowo starając się wyjaśnić wolę strony wyrażoną w ww. wniosku. Jest to bowiem podstawowy obowiązek organu administracji, który zanim przystąpi do merytorycznego rozpoznawania sprawy, musi ustalić przede wszystkim, wszczęcie jakiego postępowania jest celem strony. Z treści omawianego wniosku nie wynikała zaś w sposób jasny oczywista intencja strony w tym zakresie. Analiza akt postępowania prowadziła jednak do wniosku, że organ nie wyjaśnił woli strony w sposób skuteczny. Pismo z dnia [...] czerwca 2015 r. wzywające stronę do sprecyzowania wniosku przesłał bowiem na nieaktualny adres strony w [...], mimo, iż wnioskodawca na pierwszej stronie swojego wniosku w sposób wyraźny określił adres do korespondencji znajdujący się w P. W sytuacji gdy strona w piśmie inicjującym postępowanie wskazała adres do korespondencji inny od dotychczas znanych organowi, organ był zobowiązany do tego, aby od momentu uzyskania wiedzy o nowym adresie do korespondencji, wszelką korespondencję kierować na ten właśnie nowy adres. Pisma kierowane na adres uprzednio znany, jeśli nie zostały odebrane osobiście przez stronę, nie mogły zostać zaś uznane, przy zastosowaniu fikcji prawnej doręczenia, za skutecznie dostarczone do adresata. W związku z powyższym, wszelkie dalsze kroki i działania podejmowane przez organ po przesłaniu stronie pisma z [...] czerwca 2015 r. jawiły się jako przedwczesne. Skoro bowiem organ nie ustalił intencji strony w złożeniu wniosku inicjującego niniejsze postępowanie, gdyż stosownego wezwania nie skierował na oznaczony przez stronę adres do korespondencji, to stosując się do własnego pouczenia wskazanego w piśmie z [...] czerwca 2015 r. i taktując wniosek z maja 2015 r. jako wniosek o wznowienie postępowania, postępował w sposób nieuprawniony. Nie ustalił bowiem uprzednio, w sposób skuteczny, woli strony, wyrażonej we wniosku inicjującym postępowanie. W związku z powyższym, uznając, że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Ponownie rozpoznając sprawę, organ będzie zobligowany do tego, aby ustalić w sposób skuteczny wolę strony ujawnioną we wniosku z maja 2015 r. inicjującym niniejsze postępowanie. Dopiero bowiem znając rzeczywistą intencję strony, organ będzie posiadał podstawę faktyczną do rozpoznania tego wniosku.