II SA/Wa 1881/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę

Decyzją oznaczoną znakiem [...] z dnia [...] sierpnia 2025 Minister Infrastruktury na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm.), dalej jako: k.p.a, w związku z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, z pózn. zm.) dalej: u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej "poprzez przesłanie no adres Kancelarii Radców [...] (ul. [...]) kopii: 1) świadectw homologacji typu wydanych przez ministra właściwego do spraw transportu dla ciągników rolniczych importowanych spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w tym z [...] [w szczególności modele [...]], [...], [...] [w szczególności modele [...]], [...], [...] [w szczególności modele [...]] – w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r.; 2) pozwoleń (zezwoleń) na wprowadzenie do obrotu powyższych ciągników rolniczych zgodnie z programami elastyczności (o których stanowi art. 3a dyrektywy 2000/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie środków stosowanych przeciwko stałym i gazowym zanieczyszczeniom pochodzącym z silników napędzających ciągniki rolnicze lub leśne i zmieniająca dyrektywę Rady 74/150/EWG, zmienionej dyrektywę 2011/72/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 września 2011 r. zmieniająca dyrektywę 2000/25/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących ciągników wprowadzanych do obrotu w ramach programu elastyczności) – wydanych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r.; 3) świadectw dopuszczenia jednostkowego lub indywidualnego wydanych po poddaniu powyższych ciągników rolniczych dodatkowym badaniom technicznym (jednostkowym lub indywidualnym), o których stanowi przepis art. 81 ust. 11 pkt 2) lit. o) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm.) –wystawionych w okresie od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.", odmówił udostępnienia ww. informacji. W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury wskazał, że w dniu 26 czerwca 2025 r. do Ministra Infrastruktury wpłynął wniosek K. B. (Kancelaria Radców Prawnych [...], ul. [...]), o udostępnienie informacji publicznej "poprzez przesłanie no adres Kancelarii Radców Prawnych [...] kopii: 1) świadectw homologacji typu wydanych przez ministra właściwego do spraw transportu dla ciągników rolniczych importowanych spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w tym z [...] [w szczególności modele [...]], [...], [...] [w szczególności modele [...]], [...], [...] [w szczególności modele [...]] – w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r.; 2) pozwoleń (zezwoleń) na wprowadzenie do obrotu powyższych ciągników rolniczych zgodnie z programami elastyczności (o których stanowi art. 3a dyrektywy 2000/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie środków stosowanych przeciwko stałym i gazowym zanieczyszczeniom pochodzącym z silników napędzających ciągniki rolnicze lub leśne i zmieniająca dyrektywę Rady 74/150/EWG, zmienionej dyrektywę 2011/72/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 września 2011 r. zmieniająca dyrektywę 2000/25/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących ciągników wprowadzanych do obrotu w ramach programu elastyczności) – wydanych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r.; 3) świadectw dopuszczenia jednostkowego lub indywidualnego wydanych po poddaniu powyższych ciągników rolniczych dodatkowym badaniom technicznym (jednostkowym lub indywidualnym), o których stanowi przepis art. 81 ust. 11 pkt 2) lit. o) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm.) –wystawionych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r.". Pismem z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] Minister Infrastruktury wezwał stronę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji, wskazując jednocześnie na podstawy uznania żądanej informacji jako informacji przetworzonej. Pismem z dnia 16 lipca 2025 r. strona odpowiedziała na wezwanie z dnia 10 lipca 2025 r., wskazując, że wniosek z dnia [...] czerwca 2025 r. dotyczy informacji publicznej, której uzyskanie przez stronę jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, bowiem ma być ona wykorzystana w celu określenia podstaw i zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego (tj. powiatów i miast na prawach powiatu}, związanej z wprowadzeniem do obrotu (i rejestrowaniem} na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (o tym samym Unii Europejskiej} ciągników rolniczych spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji Szwajcarskiej niespełniających aktualnych w danym czasie unijnych norm emisji spalin na szkodę polskich (unijnych} producentów ciągników rolniczych, a w tym uszczerbku [...] sp. z o.o. z siedziba w [...] i jej wspólników w osobach [...]. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2025 Minister Infrastruktury ustalił, że zgodnie z 2 ust. 1 u.d.i.p każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Stosownie zaś do brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje m. in. uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W tym kontekście organ przytoczył stanowisko NSA w wyroku z dnia 12 grudnia 2024 r. sygn. III OSK 1229/23. W ocenie organu żądane przez stronę informacje są informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ wskazał, że żądanie dotyczy decyzji z lat 2009–2013, a więc okresu, w którym minister właściwy do spraw transportu wydał ponad 12 500 decyzji administracyjnych pod sygnaturą z Jednolitego Rzeczowego Wykazu Akt [...], według której nadawane były numery decyzji administracyjnych dotyczących każdego zakresu spraw wnioskowanych do właściwej w sprawie merytorycznej komórki urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu, w tym dotyczących świadectw homologacji typu, małych serii, końcowych partii produkcji, czy odstępstw od warunków technicznych pojazdów. Oznacza to, że wyodrębnienie żądanych przez stronę rozstrzygnięć spośród wszystkich akt spraw prowadzonych we wskazanym okresie pod sygnaturą [...] Jednolitego Rzeczowego Wykazu Akt, obejmujących ok. 30 tys. dokumentów, wiązałoby się ze znacznymi nakładami ze strony organu. Organ podkreślił, że dokumentacja ta była prowadzona i katalogowana bez użycia instrumentów informatycznych, wobec czego organ nie posiada narzędzi (np. elektronicznej bazy danych) pozwalających na zautomatyzowaną selekcję posiadanych zasobów pod względem chociażby ustalenia, które zbiory zawierają dokumenty, których udostępnienia domaga się strona. Dlatego też wyodrębnienie materiałów będących w zainteresowaniu strony wymagałoby fizycznego przeglądu wszystkich przypisanych do ww. sygnatury spraw z lat: 2009–2013. Organ podniósł, że według wstępnych obliczeń kwerenda materiałów obejmujących ponad 12 500 spraw prowadzonych przez organ w latach: 2009–2013, Celem wyselekcjonowania i zanonimizowania wnioskowanych materiałów, wymagałaby zaangażowania co najmniej dwóch pracowników wydziału właściwego ds. homologacji i warunków technicznych pojazdów na okres ok. 8 tygodni. Przy czym organ wskazał, że na długość tego procesu wpływa nie tylko wolumen spraw, które należy przejrzeć, ale także obszerny zakres żądania, co wymaga dodatkowej analizy, czy konkretna sprawa wchodzi w zakres zainteresowania strony, czy też nie, a także konieczność późniejszego dokonania anonimizacji danych. Działanie takie zakłóciłoby niewątpliwie bieżące funkcjonowanie komórki organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury, właściwej ds. homologacji i warunków technicznych pojazdów. Organ wskazał, że w ww. komórce organizacyjnej obecnie zatrudnionych jest czterech pracowników merytorycznych oraz naczelnik, zaś każdy z pracowników jest zobowiązany do wykonywania wielu bieżących zadań związanych z trwającymi procesami legislacyjnymi i prowadzonymi postępowaniami administracyjnymi, których realizacja wymaga dochowania odpowiednich terminów, w tym także wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Organ zaznaczył również, że w ww. komórce organizacyjnej realizowane jest szerokie spektrum zadań, obejmujących m.in.: 1) prowadzenie spraw dotyczących warunków technicznych pojazdów; 2) prowadzenie spraw dotyczących systemów homologacji; 3) wykonywanie zadań związanych z aktualizacją zestawienia istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska informacji o produktach; 4) prowadzenie spraw z zakresu nadzoru rynku w zakresie silników spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach; 5) prowadzenie spraw nadzoru ministra nad jednostkami podległymi; 6) realizacja zadań wynikających z regulacji określających obowiązki administracji rządowej oraz z niektórych ustalonych w ministerstwie zasad i procedur współdziałania. Na tej podstawie organ ocenił, przytaczając stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 813/24, że żądane przez stronę informacje stanowią informację przetworzoną. Organ ustalił, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej, ale w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem, zdaniem organu, ustawa wprowadziła warunek uzyskania informacji przetworzonej w postaci istnienia nie tylko interesu publicznego, ale wskazuje na dodatkowy kwalifikator oceny – "szczególnie istotny" interes publiczny. W związku z tym organ ocenił, że wnioskodawca musi wykazać, że działa w interesie publicznym, a informacje, które chce uzyskać, mają szczególne znaczenie dla tego interesu publicznego. Organ dodał, że w orzecznictwie wskazuje się, że interes publiczny należy wiązać z funkcjonowaniem struktur państwowych i realną możliwością oddziaływania na nie. W tym kontekście organ przytoczył wyrok NSA z 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15. Organ podniósł, że uzasadniając "szczególną istotność dla interesu publicznego" dla żądania informacji przetworzonej, strona wprost wskazała na to, że ma być ona wykorzystana w celu określenia podstaw i zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego (tj. powiatów i miast na prawach powiatu}, związanej z wprowadzeniem do obrotu (i rejestrowaniem} na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (o tym samym Unii Europejskiej} ciągników rolniczych spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji Szwajcarskiej niespełniających aktualnych w danym czasie unijnych norm emisji spalin na szkodę polskich (unijnych} producentów ciągników rolniczych, a w tym uszczerbku [...] sp. z o.o. z siedziba w [...] i jej wspólników w osobach [...]. Organ wskazał, że jest to interes prywatny strony – w szczególności jest to informacja pozyskiwana na potrzeby wytoczonego przez innego niż strona radcę prawnego, ale z tej samej Kancelarii Radców Prawnych [...], w imieniu ww. osób powództwa przeciwko Skarbowi Państwa i Powiatowi [...] (wskazano, że informacje w tym zakresie Minister Infrastruktury posiada z urzędu). Organ dodał również, że w treści pisma z dnia 16 lipca 2025 r. strona wskazywała, że udzielenie przedmiotowej informacji publicznej będzie stanowiło sposobność do eliminacji wadliwych rejestracji poprzez umożliwienie złożenia wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej lub stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa, a także pozwoli na określenie zakresu odpowiedzialności poszczególnych jednostek publicznych za uszczerbki polskich producentów i dealerów ciągników rolniczych oraz że istnieje realna możliwość rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ono wpływ na określone działania lub sytuację. W ocenie organu strona nie ustaliła, czy żądane informacje w ogóle znajdą zastosowanie, gdyż w oświadczeniu strony jest jedynie mowa o takiej możliwości wykorzystania tych informacji, w ramach działania w imieniu i na rzecz podmiotów, których strona potencjalnie mógłby być pełnomocnikiem. Organ dodał, że takie podejście strony wskazuje, że wniosek ma charakter przede wszystkim prywatny, nie zaś w interesie ogółu, a na pewno nie posiada waloru "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Organ wskazał, że ogólnikowe stwierdzenie przez stronę, iż udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej będzie służyć społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur społecznych, bowiem umożliwi polskim producentom i dealerom ciągników rolniczych dochodzenie odszkodowań za szkodę wywołaną działaniem władzy publicznej, nie wskazuje interesu publicznego, ani tym bardziej "szczególnie istotnego" interesu publicznego, co uzasadniałoby znaczne zaangażowanie zasobów resortu infrastruktury w celu realizacji żądania strony. W ocenie organu żądane informacje nie będą służyły interesom publicznym, lecz mogłyby co najwyżej stanowić dodatkowy materiał w sprawach indywidualnych, który uprawniony podmiot może, lecz nie musi, wziąć pod rozwagę. Organ stwierdził, że szczególnie istotnego Interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można utożsamiać z indywidualnym interesem występującego z żądaniem udostępnienia informacji przetworzonej oraz podmiotów ew. upoważniających go do występowania w ich imieniu. W świetle oświadczeń strony oraz informacji posiadanych z urzędu, w ocenie organu istniało uzasadnione przypuszczenie, iż celem pozyskania przez stronę informacji jest potencjalne wykorzystanie ich w innym celu niż dobro publiczne, a mianowicie na potrzeby przede wszystkim dochodzenia roszczeń klientów reprezentowanej przez stronę Kancelarii oraz ew. potencjalnych roszczeń innych, indywidualnych podmiotów. Organ przytoczył w tym kontekście wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2023 r. sygn. akt III OSK181/22. Organ dodał także, że strona nie wykazała, że posiada obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych, a więc nie wykazał, że uzyskanie przez niego żądanych informacji przetworzonych jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Organ podniósł także, że w celu ochrony interesu stricte prywatnego wytaczane jest postępowanie z powództwa cywilnego. Oznacza to, że powód występuje z roszczeniem w swoim własnym, indywidualnym interesie, nie zaś w interesie publicznym czy też w interesie innego podmiotu. Organ wskazał, że w jego opinii zachodzi prawdopodobieństwo wykorzystania wnioskowanej informacji z nadużyciem, tj. strona nie jest w stanie zapewnić, iż wnioskowana informacja zostanie realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Dlatego przywołane w piśmie z dnia 16 lipca 2025 r. twierdzenia nie uzasadniają istnienia po jego stronie szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. K. B. reprezentowany przez radcę prawnego pismem z dnia 22 września 2025 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [....] sierpnia 2025 oznaczoną znakiem [...] w całości i wniósł o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy Ministrowi Infrastruktury do ponownego rozpoznania. Wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji niewłaściwe zastosowanie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 tiret pierwsze w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez przyjęcie, iż wnioskowane pismem z dnia 24 czerwca 2025 r. informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy ze względu na brak interesu publicznego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wnioskowane kopie decyzji administracyjnych stanowią dokumenty urzędowe, dotyczą spraw publicznych. Wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą jakiekolwiek okoliczności ograniczające prawo do informacji publicznej. Skarżący przyznał, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jednak zgodnie z powołaną normą prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie skarżącego w piśmie z dnia 16 lipca 2025 r., szczegółowo uzasadnił, iż udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżący wskazał, że udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej może przyczynić się w szczególności także do rozwoju debaty publicznej i systemowej naprawie praktyk organów administracji publicznej w zakresie rejestracji ciągników rolniczych importowanych z państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Skarżący podniósł, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 maja 2021 r., sygn. II SA/Lu 243/21, że dla żądania informacji przetworzonej wystarczające jest, ażeby przyszłe wykorzystanie udzielonej informacji publicznej w interesie publicznym miało jedynie charakter hipotetyczny. Wskazał, że udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej może przyczynić się w szczególności także do rozwoju debaty publicznej i systemowej naprawie praktyk organów administracji publicznej w zakresie rejestracji ciągników rolniczych importowanych z państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Podał, że tematyka wprowadzania do obrotu na rynek polski ciągników rolniczych z państw trzecich jest od lat szeroko opisywana w branżowych czasopismach i portalach internetowych, a także w ogólnopolskich mediach informacyjnych Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę z dnia 9 października 2025 r. wniósł o jej oddalanie. Organ nie żądał przeprowadzenia rozprawy. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz wskazał na niezasadność zarzutów skarżącego. Podniósł, że skarżący nie wykazał, że posiada obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych, a więc nie wykazał, że uzyskanie przez niego żądanych informacji przetworzonych jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Z treści oświadczeń zaś, jak również z całokształtu ustalonych w sprawie okoliczności szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, iż skarżący, żądając ww. informacji przetworzonych, działa w interesie prywatnym, tj. w szczególności indywidualnych podmiotów (klientów Kancelarii reprezentowanej przez skarżącego) na potrzeby zw. z ich powództwem przeciwko m.in. Skarbowi Państwa, jak również potencjalnie w interesie własnym. Jednocześnie organ nie stwierdził istnienia okoliczności, które wykazywałyby, że interes publiczny przemawiałby za realizacją tego żądania, ani tym bardziej, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że uzyskanie przez skarżącego tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W związku z wnioskiem skarżącego i brakiem żądania organu przeprowadzenia rozprawy Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie podlegała uwzględnieniu. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w tym przepisów Konstytucji RP i u.d.i.p., tj.: art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. W sprawie nie zostały naruszone również przepisy prawa procesowego. Wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. W sprawie jest bezsporne, że Minister jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. Nie ma też wątpliwości, że informacje, których udostępnienia odmówiono decyzją, tj. kopie świadectw homologacji wydanych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r., o których jest mowa w punkcie 1 wniosku skarżącego, pozwoleń (zezwoleń) na wprowadzenie do obrotu ciągników rolniczych wydanych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r., o których jest mowa w punkcie 2 wniosku skarżącego, świadectw dopuszczenia jednostkowego lub indywidualnego wystawionych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r., o których jest mowa w punkcie 3 wniosku skarżącego, wskazanych w zaskarżonej decyzji, stanowią informację publiczną. Powyższe nie było kwestionowane przez organ. Niezasadny jest tym samym zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. W sprawie jest bezsporne, że żądanie dotyczy danych publicznych, W ocenie Sądu trafnie organ zakwalifikował żądaną informację publiczną jako informację publiczną przetworzoną, a w związku z tym w sprawie tej zachodziła konieczność wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Odnosząc się do zarzutów skargi i powołania się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym co do rozumienia pojęcia informacji publicznej, raz jeszcze podkreślenia wymaga, że organ nie kwestionował, iż żądane informacje stanowią informacje publiczne. Organ wbrew twierdzeniom skargi nie twierdził, że żądanie nie stanowi informacji publicznej. Organ prawidłowo zastosował w tej sprawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a postępowanie w wyniku którego wydana została zaskarżona decyzja, przeprowadzone zostało z poszanowaniem przepisów procedury administracyjnej. Organ wezwał bowiem prawidłowo wnioskodawcę do wykazania – w wyznaczonym terminie – szczególnej istotności żądanych informacji dla interesu publicznego, wskazując jednocześnie wnioskodawcy, iż w jego ocenie stanowią one informację przetworzoną. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że o informacji przetworzonej można mówić wtedy, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, który negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych elementów i danych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (v. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, LEX nr 1368968; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14), której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (v. wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Organ właściwie zinterpretował pojęcie informacji przetworzonej. W orzecznictwie wskazuje się, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (v. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (v. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Minister Infrastruktury wykazał w zaskarżonej decyzji, że żądane we wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. informacje stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Argumentacja organu przedstawiona w decyzji w zakresie uznania żądanych informacji za informację przetworzoną jest w ocenie Sądu wystarczająca i nie daje podstaw do zakwestionowania zajętego przez organ stanowiska. W ocenie Sądu trafnie organ stwierdził, że w sprawie tej zachodziła konieczność przetworzenia informacji publicznej i w związku z tym wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. W sytuacji, gdy udostępnienie informacji prostych wymaga, tak jak w niniejszej sprawie, analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów i ich przekształcenia, "wydobycia" żądanych informacji, to działanie takie, z uwagi na czasochłonność i w związku z tym zakłócenie normalnego toku pracy, jak wykazano to niniejszej sprawie, stanowi podstawę przyjęcia, że żądana we wniosku informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. W sprawie tej organ wykazał, że realizacja wniosku, która dotyczy udostępnienia kopii świadectw homologacji, pozwoleń (zezwoleń), świadectw dopuszczenia jednostkowego lub indywidualnego wydanych w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2013 r., dotyczy okresu 5 lat , a więc okresu, w którym minister właściwy do spraw transportu wydał ponad 12 500 decyzji administracyjnych pod sygnaturą z Jednolitego Rzeczowego Wykazu Akt [...], według której, jak wskazano, nadawane były numery decyzji administracyjnych dotyczących każdego zakresu spraw wnioskowanych do właściwej w sprawie merytorycznej komórki urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu, w tym dotyczących świadectw homologacji typu, małych serii, końcowych partii produkcji, czy odstępstw od warunków technicznych pojazdów. Organ wskazał, że wyodrębnienie żądanych przez wnioskodawcę dokumentów spośród wszystkich akt spraw prowadzonych we wskazanym okresie pod sygnaturą [....] jednolitego Rzeczowego Wykazu Akt, obejmujących ok. 30 tys. dokumentów, wiązałoby się ze znacznymi nakładami ze strony organu. W sprawie w sposób jednoznaczny wykazano, że udostępnienie żądanych we wniosku informacji wymagałoby dokonania przeglądu około 30 tysięcy dokumentów. Organ wprost wskazał przy tym, że dokumentacja była prowadzona i katalogowana bez użycia instrumentów informatycznych, a zatem nie ma możliwości dokonania zautomatyzowanej selekcji posiadanych zasobów. Organ wykazał, że nie ma możliwości zautomatyzowanego ustalenia nawet tego, które zbiory zawierają dokumenty, których udostępnienia domaga się wnioskodawca. W ocenie Sądu, w tych okolicznościach, dokonanie fizycznego przeglądu całych posiadanych zbiorów dokumentów w celu odszukania i wyselekcjonowania tych dokumentów, których udostępnienia żąda wnioskodawca, bezspornie wiąże się z ogromnym nakładem pracy, który mógłby prowadzić do zakłócenia funkcjonowania organu, co wykazano w decyzji. Organ w sposób wyczerpujący i wystarczający dla dokonania kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie wyjaśnił, że według wstępnych obliczeń kwerenda materiałów obejmowałaby ponad 12 500 spraw prowadzonych przez organ w latach: 2009 - 2013, a zatem w celu wyselekcjonowania i zanonimizowania wnioskowanych dokumentów, konieczne byłoby zaangażowanie co najmniej dwóch pracowników wydziału właściwego ds. homologacji i warunków technicznych pojazdów na okres około 8 tygodni. Zasadnie organ zwrócił przy tym uwagę na niezwykle obszerny zakres wniosku, tj. zakres żądanych informacji publicznych (dokumentów), co wiązałoby się równocześnie z koniecznością analizy, czy konkretna sprawa wchodzi w zakres zainteresowania wnioskodawcy, czy też nie, a także koniecznością późniejszego dokonania anonimizacji danych. W ocenie Sądu organ w sposób wyczerpujący wykazał, że działanie takie zakłóciłoby bieżące funkcjonowanie komórki organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury, właściwej ds. homologacji i warunków technicznych pojazdów, tym bardziej, że w ww. komórce organizacyjnej zatrudnionych jest czterech pracowników merytorycznych oraz naczelnik, zaś każdy z pracowników jest zobowiązany do wykonywania wielu bieżących zadań. Organ wskazał nadto na te zadania, co pozwala przyjąć, że stanowisko organu nie jest dowolne. Decyzja w zakresie wykazania, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną została należycie uzasadniona. Organ wykazał, że nie posiada gotowych danych we wnioskowanej postaci, a ich pozyskanie oraz późniejsze opracowanie byłoby procesem pracochłonnym i czasochłonnym. Brak jest podstaw do podważenia stanowiska organu, że przedstawienie wnioskodawcy informacji, których udostępnienia odmówiono zaskarżona decyzją wymaga od organu podjęcia ponadprzeciętnych działań. Niewątpliwie przygotowanie żądanych informacji byłoby wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy. Sąd podziela twierdzenia organu o przetworzonym charakterze żądanych informacji. Niewątpliwie czynności, które należałoby podjąć w sprawie mogłyby zdezorganizować bieżącą pracę, czy choćby negatywnie wpłynąć na realizację pozostałych działań. Już sama ilość dokumentów wymagająca dokonania przeglądu i analizy wskazuje na konieczność podjęcia ponadstandardowych działań w celu wytworzenia żądanej informacji publicznej. W ocenie Sądu przedstawione w decyzji stanowisko organu co do tego, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną, jest wystarczająco uzasadnione. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia tych ustaleń organu. Za prawidłowe Sąd uznał także ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13). Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Podniesiona w sprawie niniejszej argumentacja skarżącego wskazująca, że żądana informacja ma być ona wykorzystana w celu określenia podstaw i zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego (tj. powiatów i miast na prawach powiatu), związanej z wprowadzeniem do obrotu ciągników rolniczych spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji Szwajcarskiej niespełniających aktualnych w danym czasie unijnych norm emisji spalin na szkodę polskich (unijnych) producentów ciągników rolniczych, w tym uszczerbku Spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] i jej wspólników, nie stanowi wykazania możliwości wykorzystania przez skarżącego żądanej informacji dla poprawy funkcjonowania instytucji Państwa. Trafnie organ stwierdził, że żądanie wniosku opiera się na interesie prywatnym. Wnioskodawca nie wykazał, że uzyskanie żądanych informacji jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Wnioskodawca, żądając ww. informacji przetworzonych, działa w interesie indywidualnych podmiotów w celu osiągnięcia założonych efektów. Niczego w tym zakresie nie zmienia twierdzenie wnioskodawcy, że jego działanie skierowane jest dla szerszej grupy podmiotów. Wskazuje to tylko na ewentualną skalę spraw indywidualnych pozostających w zainteresowaniu wnioskodawcy. Podnoszona jako cel naprawa istniejących struktur społecznych, która ma umożliwić polskim producentom i dealerom ciągników rolniczych dochodzenie odszkodowań za szkodę wywołaną działaniem władzy publicznej, także wskazuje na prowadzenie indywidualnych postępowań. Działania skarżącego, wskazane w piśmie z dnia 31 lipca 2025 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do wykazania szczególnej istotności interesu publicznego, ukierunkowane są na przywrócenie równowagi i uczciwości rynkowej, co ma na celu ochronę przedsiębiorców i konsumentów, a w tym także rolników, potwierdzają indywidualny interes wnioskodawcy w uzyskaniu żądanych informacji publicznych. Skarżący nie wykazał żadnych realnych i konkretnych możliwości wykorzystania wnioskowanej w tej sprawie informacji przetworzonej dla dobra ogółu, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81). Podkreślenia wymaga, że w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem wykazanie, że żądana informacja stwarza konkretną możliwość wykorzystania dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. W sprawie niniejszej skarżący powyższego nie wykazał. Także wskazywana w wyjaśnieniach wnioskodawcy kwestia eliminacji wadliwych rejestracji poprzez umożliwienie złożenia wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej lub stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa, nie stanowi o szczególnej istotności dla interesu publicznego, a potwierdza jedynie interes prywatny, jednostkowy w uzyskaniu żądanych informacji. Także twierdzenie skargi o tym, że tematyka wprowadzania do obrotu na rynek polski ciągników rolniczych z państw trzecich jest od lat szeroko opisywana m.in. w branżowych czasopismach i mediach nie wskazuje na możliwość wykorzystania jej przez wnioskodawcę dla dobra ogółu. Skoro wnioskodawca nie wykazał "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w żądaniu uzyskania informacji objętej wnioskiem, co prawidłowo w zaskarżonej decyzji ocenił i stwierdził organ, zasadnie wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i przekonująco wskazuje, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu wnioskodawcy. Argumentacja skargi, w tym przywołane poglądy judykatury co do rozumienia pojęcia informacji publicznej, informacji publicznej przetworzonej i szczególnej istotności interesu publicznego nie dają podstaw do zakwestionowania stanowiska organu zajętego w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do twierdzenia skargi, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej wystarczające jest, ażeby "przyszłe wykorzystanie udzielonej informacji publicznej w interesie publicznym miało jedynie charakter hipotetyczny", wskazania wymaga, że w sprawie tej nie wykazano nawet hipotetycznie możliwości wykorzystania przez wnioskodawcę żądanych informacji dla dobra ogółu i poprawy funkcjonowania instytucji Państwa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.