II SA/Wa 1881/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Mierzejewska (sprawozdawca) Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Protokolant referent stażysta Katarzyna Skurzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w zakresie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania – oddala skargę –

Pismem z dnia 25 lipca 2012 r. K. C. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. W uzasadnieniu podniósł, że organ nieprawidłowo ustalił, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu, czym rażąco naruszył art. 7, 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie, wskazując, że Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] uwzględnił w całości skargę K. C., uchylając zaskarżone postanowienie i umarzając postępowanie. Postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić w całości skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy. Następnie pismem z dnia 24 września 2012 r. K. C. złożył skargę i wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że zaskarżone postanowienie nie uwzględniło jego skargi w całości, bowiem wnosił o stwierdzenie jego nieważności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W ocenie Sądu, postanowienie Ministra Obrony Narodowej odpowiada prawu. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił i przyznał, że błędnie odczytał datę doręczenia postanowienia Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), nie można ograniczyć się do stwierdzenia, że organ uwzględnia skargę. Nowo wydane rozstrzygnięcie organu powinno odpowiadać rozstrzygnięciu, które byłoby konsekwencją ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu aktu w całości lub części przez sąd administracyjny. Wobec powyższego, innymi słowami mówiąc, oznacza to, że w razie zaskarżenia decyzji wydanej przez organ odwoławczy, rodzaje rozstrzygnięć dopuszczalne w trybie autokontroli należy konstruować, mając na względzie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego regulujące kompetencje organu odwoławczego (art. 138 kpa). W ocenie Sądu, powyższe znalazło wyraz w zaskarżonym przez stronę postanowieniu Ministra Obrony Narodowej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.