II SA/Wa 1879/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie braku stwierdzenia bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia - odrzucić skargę -

Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. nr [...], na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257); zwanej dalej K.p.a., po rozpatrzeniu ponaglenia J.K. z dnia [...] sierpnia 2017 r. o podjęcie czynności służbowych celem wyjaśnienia powodów niedoręczenia rozkazu personalnego o wygaśnięciu prawa do uposażenia w związku ze zwolnieniem ze służby rozkazem personalnym Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], nie stwierdził dopuszczenia się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania. Pismem z dnia 27 października 2017 r. J.K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta Głównego Straży Granicznej, skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Stosownie do treści art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 K.p.a. Przepis ten, jak i żaden inny przepis K.p.a., nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 K.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu dotyczącą bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania, o czym skarżący został poinformowany w pouczeniu zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu stwierdzić zatem należy, że postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2017 r. nr [...] nie jest żadnym z postanowień, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.