II SA/Wa 1872/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

A. D. pismem z dnia [...] marca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (sygn. akt II SA/Wa 1872/21) na postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wszczęte zostało również postępowanie zainicjowane skargą A. B. (II SA/Wa 1849/21) na to samo postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W dniu 1 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. B. II SA/Wa 1849/21 oraz uchylił postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Od wskazanego orzeczenia organ wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) dalej jako: P.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (pro. NSA w wyroku z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, NSA w postanowieniu z dnia 14 lutego 2014 r., II GSK 177/14, WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2006 r., II SA/Wa 191/06). Zdaniem Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1872/21 zaszła bezprzedmiotowość postępowania. Postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] zostało bowiem uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1849/21. Fakt, iż od tego wyroku wniesiona została skarga kasacyjna nie ma wpływu na bezprzedmiotowość sprawy II SA/Wa 1872/21. Rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie się bowiem odnosiło do przedmiotu zaskarżenia w sprawie II SA/Wa 1872/21 czyli do postanowienia Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]. A. D. – skarżąca w sprawie II SA/Wa 1872/21 była uczestnikiem postępowania w sprawie II SA/Wa 1849/21 i jest nim w dalszym ciągu w sprawie wszczętej skargą kasacyjną przed NSA. Wskazana powyżej okoliczność powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Wa 1872/21. Nie jest bowiem prawnie dopuszczalne ponowne badanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie legalności postanowienia Ministra Edukacji i Nauki co do którego WSA w Warszawie wydał już wyrok kończący postępowanie. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.