II SA/Wa 1869/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.M. o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi D. M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji postanawia oddalić wniosek.

D. M.– skarżący w niniejszej spawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji. Sąd wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2019 r., po przeprowadzeniu rozprawy w tym samym dniu, uwzględnił skargę i uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] czerwca 2018 r. Skarżący w dniu 4 kwietnia 2019 r., o godz. 14.50, po zamknięciu rozprawy o godz. 10.40, złożył osobiście w Biurze Podawczym Sądu wniosek o zwrot kosztów podróży na trasie z miejsca zamieszkania do Sądu i z powrotem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się także koszty przejazdów strony do sądu. Nie oznacza to jednak, że zasądzenia zwrotu kosztów można skutecznie domagać się w każdym czasie. Skarżący może bowiem uzyskać zwrot kosztów tylko wtedy, gdy zgłosi wniosek o przyznanie należnych mu kosztów najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Jeśli w tym czasie takiego żądania nie zgłosi traci uprawnienie do zwrotu kosztów postępowania (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten nie ma zastosowania jedynie w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 210 § 2 p.p.s.a.). W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu. Jeśli zatem wniosek o zasądzenie kosztów nie zostanie zgłoszony w wyżej wskazanym terminie, a wyrok zapada po przeprowadzeniu rozprawy, to Sąd nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie wyrok zapadł w dniu 4 kwietnia 2019 r. po przeprowadzeniu rozprawy, która zakończyła się o godz. 10.40 (por. protokół rozprawy w aktach sprawy, karta nr 54 akt). Stąd też Sąd mógł orzekać o kosztach jedynie w przypadku zgłoszenia takiego wniosku przez skarżącego. Jednakże ani w skardze, ani w żadnym innym piśmie, ani też przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia skarżący – obecny na rozprawie – nie zgłosił wniosku o przyznanie mu kosztów podróży. Jedynie pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z 22 lutego 2019 r. wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącego zgodnie z normami przepisanymi w przypadku uwzględnienia skargi. Jak wynika z treści wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r. wydanego w niniejszej sprawie, Sąd uwzględniając skargę zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 497 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wniosek o zwrot kosztów postępowania skarżący złożył w Biurze Podawczym Sądu wprawdzie w tym samym dniu, w którym odbyła się rozprawa, lecz już po jej zakończeniu. Rozprawa zakończyła się bowiem w dniu 4 kwietnia 2019 r. o godz. 10.40, wniosek zaś złożono w tym dniu o godz. 14.50. Wobec powyższego uwzględnienie wniosku skarżącego nie było możliwe. Przepis art. 210 § 1 p.p.s.a. mający zastosowanie w takim przypadku jest jasny i nie pozostawia Sądowi żadnej dowolności (por. postanowienie NSA z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I OZ 757/13). Wobec niezgłoszenia wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego we właściwym czasie, skarżący utracił prawo do ich żądania. W tej sytuacji na podstawie art. 210 § 1 w związku z art. 157 § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.