Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Wa 1854/20

II SA/Wa 1854/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-04-20

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
20 kwietnia 2021
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Szef Krajowej Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie stosunku służbowego R. M. z dniem [...] sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej ustawą wprowadzającą KAS, przedstawił R. M. propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. W dniu 9 czerwca 2017 r. R. M. złożył oświadczenie, iż nie przyjmuje ww. propozycji zatrudnienia. Organ wskazał, że wobec powyższego stosunek służbowy funkcjonariusza wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. na mocy art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzającej KAS. Pismem z dnia 11 maja 2018 r. wymieniony wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do wydania decyzji w sprawie zwolnienia ze służby w Służbie Celno-Skarbowej. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. Dyrektor IAS w [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie zwolnienia ze służby. Rozstrzygnięcie organu I instancji zostało utrzymane w mocy przez Szefa KAS postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1395/18 uchylił zaskarżone postanowienie Szefa KAS oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Dyrektora IAS w [...] z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, dotyczącym wykładni art. 170 ust. 3 ustawy wprowadzającej KAS przyjmuje się, że wygaśnięcie stosunku służbowego oznaczające zwolnienie ze służby, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji stwierdzającej to wygaśnięcie. Od ww. wyroku WSA w Warszawie Szef KAS wniósł skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 800/19. Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego R. M. z dniem [...] sierpnia 2017 r. Organ wskazał m.in., że obsada kadrowa Izby Administracji Skarbowej w [...] realizowana była wyłącznie w oparciu o normatywne przesłanki zawarte w treści art. 165 st. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, tj. posiadane kwalifikacje, przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Nadrzędnym celem dyrektorów izb administracji skarbowej była konieczność zagwarantowania realizacji ustawowych zadań i celów Krajowej Administracji Skarbowej na najwyższym poziomie. Organ przywołał pismo Szefa Służby Celnej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], w którym zawarto m.in. wytyczne budowy Służby Celno-Skarbowej. W piśmie tym stwierdzono wprost, że niedopuszczalne jest składanie propozycji dla osób przewidzianych do realizacji zadań z zakresu wsparcia lub orzecznictwa. Wskazano przy tym na dopuszczalność złożenia propozycji służby dla funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy nie będą wykonywać bezpośrednio zadań zarezerwowanych wyłącznie dla formacji mundurowej pod warunkiem, że będą oni stanowić rezerwę kadrową w przypadkach nadzwyczajnych. Organ stwierdził, że nie było podstaw do uwzględnienia deklaracji R. M. dotyczącej gotowości podjęcia służby w każdym miejscu i na każdym stanowisku, wyrażonej we wniosku z dnia [...] marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wyjaśnił, że wymieniony otrzymał propozycję zatrudnienia ze względu na dotychczas realizowane obowiązki służbowe - był wieloletnim funkcjonariuszem komórki zajmującej się sprawami z zakresu [...], posiadającym duże doświadczenie w tym zakresie. W zaproponowanej funkcjonariuszowi komórce miał on wykonywać zadania, które nie zostały określone w art. 2 ust. 2 ustawy o KAS, jako zadania zastrzeżone dla funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Charakter wykonywanych zadań w Dziale [...] i [...], w żaden sposób nie uzasadniał potrzeby realizowania ich w ramach stosunku służbowego. Pozostanie w statusie funkcjonariusza w komórkach, w których zgodnie z założeniami KAS, czynności mieli wykonywać pracownicy cywilni, możliwe było jedynie w przypadku przynależności do Grupy Reagowania Kryzysowego. Organ zwrócił uwagę, że Grupa Reagowania Kryzysowego istniała w Izbie Celnej w [...] od 2011 r., jednak R. M. nie był jej członkiem. Nie deklarował również chęci przystąpienia do niej w 2016 r., czego potwierdzeniem jest pismo Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], w którym poinformowano, że w Urzędzie tym nie odnotowano zgłoszeń na członków GRK. W momencie składania propozycji R. M. nie posiadał zatem doświadczenia, które uzasadniałoby włączenie go do GRK i przedstawienie mu propozycji służby. W tej sytuacji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, że wręczenie wymienionemu propozycji zatrudnienia nie było aktem dyskryminującym, lecz było wyłącznie wynikiem obiektywnie przeprowadzonej analizy jego dotychczasowej służby. Pomimo przedstawienia propozycji, która spełniała przesłanki ustawowe, R. M. nie przyjął jej, w związku z czym jego stosunek służbowy wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej uzasadniając utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora IAS z dnia [...] czerwca 2020 r. wskazał m.in., że rozstrzygnięcia w zakresie stosunku służbowego determinowały względy wynikające ze zmian w organizacji funkcjonowania skarbowości i Służby Celnej, tj. utworzenie Krajowej Administracji Skarbowej. Z dniem 1 marca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej tworząca Krajową Administrację Skarbową, w ramach której została wyodrębniona Służba Celno-Skarbowa. Organ przytoczył treść art. 165 ust. 3, ust. 7 oraz art. 170 ust. 1 ustawy wprowadzającej KAS. Szef KAS wskazał, że R. M. w piśmie z dnia [...] maj a 2017 r. nr [...] otrzymał propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. W oświadczeniu z dnia [...] czerwca 2017 r. odmówił jednak przyjęcia przedłożonej propozycji. Organ wskazał, że w świetle powołanych regulacji ustawy wprowadzającej KAS, stosunek służbowy R. M. wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. Organ wskazał, że decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego jest konsekwencją odmowy przyjęcia przez wymienionego złożonej propozycji zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. Szef KAS wskazał m.in., że założeniem reformy KAS było dostosowanie jej struktur do zadań i celów polityki państwa, co skutkowało koniecznością wprowadzenia szczególnych rozwiązań odnoszących się do kwestii pracowniczych, w tym również związanych z możliwością przedstawienia funkcjonariuszowi propozycji pracy i przekształcenia jego stosunku służbowego w stosunek pracy. Podniósł, że potwierdzeniem powyższego jest stanowisko wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2019 r. sygn. akt I OPS 1/19, gdzie Sąd stwierdził, iż propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia nie stanowi decyzji administracyjnej, lecz jest jedynie ofertą zawarcia stosunku pracy na podstawie umowy o pracę. Jednakże, aby ten skutek nastąpił, konieczne jest przyjęcia przez funkcjonariusza złożonej mu oferty. Umowa taka zostaje zawarta tylko w sytuacji, gdy funkcjonariusz przyjmie propozycję. Do przekształcenia stosunku służbowego w stosunek pracy dochodzi za zgodną wolą stron. Organ wskazał, że z uwagi na to, że odwołujący złożył oświadczenie, iż nie przyjmuje przedstawionej mu propozycji zatrudnienia, nie doszło do przekształcenia jego stosunku służbowego w stosunek pracy, lecz do jego wygaśnięcia w określonej dacie. Szef KAS przedstawił zmiany jakie zaszły w związku z wejściem w życie ustawy o KAS i przepisów ustawy Przepisy wprowadzające KAS. Podniósł, że pracownicy/funkcjonariusze zatrudnieni/pełniący służbę w dotychczasowych jednostkach, tj. izbach skarbowych, urzędach kontroli skarbowej oraz izbach celnych, stali się z mocy prawa pracownikami/funkcjonariuszami zatrudnionymi/pełniącymi służbę w jednostkach organizacyjnych KAS na podstawie dotychczasowych warunków służby/zatrudnienia, do czasu przyjęcia pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia/pełnienia służby, braku takiej propozycji lub odmowy jej przyjęcia - nie dłużej niż do dnia [...] sierpnia 2017 r. Dyrektorzy izb administracji skarbowej składali odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemne propozycje określające nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby. Szef KAS wskazał, że wynika z akt przedmiotowej sprawy, R. M. w okresie służby w Służbie Celnej, realizował obowiązki służbowe w Oddziale Celnym w [...] ([...].05.1997 r. - [...].04.2002 r.), Referacie [...] Celnego Urzędu Celnego w [...] ([...].05.2002 r. - [...].09.2003 r.). Referacie [...]/Referacie [...]Urzędu Celnego w [...] ([...].09.2003 r. - [...].05.2017 r.). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] realizując nałożony na niego ustawą wprowadzającą KAS, obowiązek zapewnienia właściwej obsady kadrowej, doboru pracowników i funkcjonariuszy do realizacji zadań, zgodnie z ich kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej pracy lub służby, podjął decyzję o przedstawieniu R. M. pisemnej propozycji pracy w podległej jednostce na stanowisku eksperta skarbowego w Dziale [...] i [...]Izby Administracji Skarbowej w [...]. Szef KAS wskazał, że wymieniony otrzymał propozycję pracy z uwagi na dotychczas realizowane obowiązki służbowe - był bowiem funkcjonariuszem z wieloletnim doświadczeniem w komórce zajmującej się sprawami z zakresu [...]. We wskazanej komórce organizacyjnej R. M. miał wykonywać zadania, które nie zostały zastrzeżone dla funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Organ wskazał, że również charakter zadań wykonywanych w Dziale [...] i [...], nie uzasadniał potrzeby ich realizowania w ramach stosunku służbowego. Z uwagi na powyższe R. M. nie otrzymał propozycji służby, lecz propozycję pracy w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. Jak podniósł organ I instancji, pozostanie w statusie funkcjonariusza w komórkach, w których zgodnie z założeniami KAS, czynności mieli wykonywać pracownicy cywilni, możliwe było jedynie w sytuacji przynależności do Grupy Reagowania Kryzysowego. W okresie natomiast funkcjonowania GRK w Izbie Celnej w [...] tj. od 2011 r., odwołujący nie był jej członkiem. Nie deklarował również chęci przystąpienia do niej w 2016 r., co potwierdza pismo Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], z którego wynika, że w Urzędzie Celnym w [...] nie odnotowano zgłoszeń na członków GRK. W momencie składania propozycji służby/pracy w KAS R. M. nie posiadał więc doświadczenia, które uzasadniałoby włączenie go do Grupy Reagowania Kryzysowego, a co za tym idzie, przedstawienie mu propozycji służby. W tej sytuacji za niezasadny należy uznać dotyczący dyskryminacji odwołującego. Organ stwierdził, że wręczenie propozycji zatrudnienia nastąpiło z uwzględnieniem przesłanek zawartych w art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, tj. posiadanych kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby, a także dotychczasowego miejsca zamieszkania. Szef KAS zaznaczył jednocześnie, że Dyrektor IAS w [...] będąc kierownikiem urzędu i realizując politykę kadrową w izbie odpowiada za takie zorganizowanie procesów pracy/służby, aby realizacja nałożonych przez ustawodawcę zadań odbyła się w prawidłowy sposób. Organ wskazał, że z treści art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS nie wynika, iż po stronie organu leży obowiązek złożenia propozycji służby każdemu z dotychczasowych funkcjonariuszy. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji wydając decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego R. M. z dniem [...] sierpnia 2017 r., właściwie ją uzasadnił, wskazując, że nałożony na dyrektora izby administracji skarbowej ustawą wprowadzającą KAS, obowiązek zapewnienia właściwej obsady kadrowej, dotyczył zarówno odpowiedniej liczby pracowników i funkcjonariuszy, jak i doboru pracowników i funkcjonariuszy do realizacji zadań, zgodnie z kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej pracy lub służby. Propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej otrzymały więc osoby, które będą realizować zadania przewidziane dla Służby Celno-Skarbowej, bowiem ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej wprost wskazuje katalog zadań, które mogą wykonywać wyłącznie funkcjonariusze. Szef KAS zaznaczył, że Dyrektor IAS w [...] w trosce o właściwą i terminową realizację zadań ustawowych przez podległą Izbę, podjął decyzję o przedstawieniu R. M. pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia na stanowisku eksperta skarbowego. Z uwagi na odmowę przyjęcia przez funkcjonariusza ww. propozycji pracy, jego stosunek służbowy wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. Decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi R. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Organu I instancji, ewentualnie zobowiązanie Dyrektora IAS w [...] do przedstawienia mu propozycji służby, zarzucił naruszenie: - art. 6, art. 7, art.8 §l oraz art. 107 §1 3 k.p.a. poprzez przyjęcie za legalną decyzji DIAS w [...] opartej na poleceniu Szefa KAS, a nie na przesłankach ustawowych, niewyjaśnienie sprawy w sposób wszechstronny, z uwzględnieniem całego zgromadzonego materiału dowodowego i prowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania do władzy publicznej przez brak bezstronności, nierówne traktowanie, nie uwzględnienie słusznego interesu strony, błędne rozumowanie w zakresie wniosków płynących z materiału dowodowego, brak należytego uzasadnienia wydanej decyzji, - art. 165 ust.6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, poprzez niezachowanie określonego w tym przepisie terminu, - 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, poprzez aprobowanie niedopuszczalnej sytuacji, iż Dyrektor IAS w [...] nie dokonał oceny mojej osoby przez pryzmat wskazanych w tym przepisie przesłanek, kierując się jedynie poleceniem Szefa KAS oraz chęcią osiągnięcia celów zakładanych przez "pseudoreformę KAS", - art. 2, 7, 8, 31 ust.3, 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji RP poprzez fakt, działanie poza granicami prawa (przydawania poleceniom oraz założeniom "pseudoreformy KAS" rangi przepisu prawa), nierównego traktowania, stosowanie niejasnych i nieobiektywnych zasad doboru do służby, sprzeniewierzenia zasad sprawiedliwości społecznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że służbę w Służbie Celnej zaczął pełnić od maja 1997r. Najpierw pracował w Oddziale Celnym w [...], następnie w komórce gospodarczych procedur celnych, referacie postępowania celnego, a na końcu w referacie [...]. Podał, że ciągle poszerzał wiedzę, a jego kariera zawodowa przebiegała nader szybko. Wskazał, że zaangażowanie zawodowe oraz uznanie przełożonych sprawiły, że w latach 2003-2006 kierował referatem [...], a po ukończeniu kursu oficerskiego otrzymał stopień podkomisarza celnego. Podniósł, że "Tzw. pseudoreforma KAS" w lutym 2017 r. "zastała" go na stanowisku eksperta Służby Celnej w Referacie [...] Urzędu Celnego w [...]. Podał, że w dniu 14.03.2017, a więc znacznie po terminie wynikającym z art. 156 ust.6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, otrzymałem tzw. "informację", że w KAS od 1 marca 2017 r. będzie pełnić służbę w Izbie Administracji Skarbowej w [...] i staje się z mocy prawa funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej. Podniósł też m.in., że w maju 2017 r. okazało się, że nie dostał propozycji służby, w sytuacji gdy koledzy i koleżanki z byłego Urzędu Celnego w [...] takowe dostawali. Dostał jedynie propozycję pracy, której nie przyjął z uwagi na oczywistą bezprawność takiej propozycji, jej niekonstytucyjność oraz znacznie gorsze warunki jeśli idzie o wynagrodzenie. Uzasadniając skargę skarżący podniósł, iż uważa że Dyrektor IAS w [...] miał ustawowy obowiązek wręczenia mu propozycji służby. Skoro tego nie uczynił, winien ujawnić przesłanki jakimi się kierował. Zdaniem skarżącego decyzja DIAS w [...] ani decyzja Szefa KAS nie czynią zadość tej powinności. Skarżący zaznaczył też m.in., że powoływanie się powoływanie się w uzasadnieniu decyzji na konieczność takiego a nie innego działania ze względu na założenia "pseudoreformy KAS" przewidujące osiągniecie określonych celów kadrowych oraz finansowych ( w postaci oszczędności) nie może niweczyć praw które nabył jako funkcjonariusz publiczny z 20-letnim stażem. Skarżący podniósł też, że nie zgadza się z obecnym także w orzecznictwie niektórych sądów administracyjnych poglądem, że przepisy wprowadzające KAS dawały Dyrektorom jednostek organizacyjnych administracji skarbowej możliwość podejmowania autonomicznych decyzji kadrowych mając na względzie jedynie potrzeby kadrowe nowo tworzonych komórek organizacyjnych. Wskazał, że żaden przepis Konstytucji RP nie pozwala na danie pierwszeństwa potrzebom służby przed prawami nabytymi funkcjonariuszy publicznych. Skarżący zwrócił uwagę, że zarówno w decyzji DIAS jak i Szefa KAS przywołane zostało pismo Szefa KAS z dnia [...].02.2017 r., w którym Szef KAS nie zważając na identyczny status wszystkich funkcjonariuszy celnych oraz przesłanki ustawowe, kategorycznie stwierdził, że "niedopuszczalnym jest składanie propozycji służby dla osób przewidzianych do realizacji zadań z zakresu wsparcia łub orzecznictwa''. Podniósł, że praworządność i zasady państwa prawa nie pozwalają na to, by polecenie jakiegokolwiek urzędnika miało pierwszeństwo przed normami prawa oraz pozwalało na odebranie praw nabytych. Skarżący wskazał też m.in., że Szef KAS nie dokonał własnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, pomijając zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Podniósł, że naruszona została zasada dwuinstancyjności. Skarżący podniósł też m.in., że do GRK wcielani byli tacy funkcjonariusze, którzy na co dzień wykonują zadania najbardziej zbliżone do tych wykonywanych w ramach GRK, albo tacy, którzy ze względu na specyfikę swoich zadań i mniejsze obłożenie pracą w określonych okresach, mogli być skierowani do wsparcia przejść granicznych. Do takich nie należał Referat [...] w którym skarżący pełnił służbę, gdyż była to komórka która notorycznie sama borykała się z problemami kadrowymi i wymagała często wsparcia ze strony osób z innych komórek. Referat [...] nie tylko wykonywał funkcje orzecznicze, ale także zajmował się bezpośrednią obsługą podatników, obsługując codziennie dziesiątki, jak nie setki osób. Skarżący wskazał też m.in., że przebieg jego służby był nienaganny, doświadczenie zawodowe, które posiadał obejmowało zarówno zadania stricte celne jak i podatkowe. Zdaniem strony nieporozumieniem jest odwoływanie się przez DIAS tylko do zadań, które skarżący wykonywał w momencie wejścia w życie "pseudoreformy" i na tej podstawie formułowanie wniosku, że złożona oferta pracy jest najodpowiedniejszym rozwiązaniem. Żaden przepis nie sformułował bowiem takiego kryterium, a wynika ono jedynie z polecenia Szefa KAS. Skarżący zaznaczył, że sytuacja w której część funkcjonariuszy otrzymałaby tylko propozycję pracy a część służby jest niezgodnym z Konstytucją nierównym traktowaniem. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera wyjaśnienie przesłanek, którymi kierowano się przy podejmowaniu decyzji o przedłożeniu skarżącemu propozycji pracy. Decyzję w przedmiotowej sprawie podjęto w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa. Organ odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 165 ust. 6 ustawy wprowadzającej KAS, wskazał, że z treści ww. przepisu wynika, że dotyczył on okresu poprzedzającego etap składania propozycji służby/pracy w strukturach KAS. Zważywszy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia wygaśnięcia stosunku służbowego wskutek odmowy przyjęcia propozycji pracy, wszelkie kwestie wykraczające poza ten zakres, jako pozostające bez wpływu na rozstrzygnięcie organu I instancji, nie podlegają ocenie organu odwoławczego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów Konstytucji RP organ odwołał się do wyroku NSA z dnia 5 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 1044/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. Decyzja Dyrektora IAS z dnia [...] czerwca 2020 r. i decyzja Szefa KAS w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego skarżącego wydane zostały w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1395/18 i wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 800/19 oddalającym skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w powołanym wyroku m.in., że analiza przepisów art. 165 ust. 7 w zw. z art. 165 ust. 1, art. 170 ust. 1-3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, w zestawieniu z przepisami ustawy o KAS, wskazuje, że ustawodawca wprowadził szczególną regulację o charakterze przejściowym, umożliwiającą przekształcenie stosunków służby i zatrudnienia, a także konstrukcję normatywną wygaśnięcia z mocy prawa stosunków służby. Ustawodawca przyznał organom wymienionym w art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS, prawo do określenia rodzaju propozycji, która ma być przedstawiona konkretnej osobie jak również dał możliwość nieskładania żadnej propozycji i zakreślił zawity termin realizacji tego uprawnienia do dnia 31 maja 2017 r. (art. 170 ust. 1 i 2 ustawy Przepisy wprowadzające KAS). NSA podniósł, że jak wynika z art. 170 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające KAS wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jako równoznaczne ze zwolnieniem ze służby. To zaś (zwolnienie ze służby) następuje zawsze w drodze decyzji administracyjnej. Forma w jakiej realizowane jest zwolnienie ze służby wynika z ustawy o KAS (art. 276 ust. 2) . Sąd kasacyjny zwrócił uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 1 lipca 2019 r., sygn. akt I OPS 1/19, jednoznacznie stwierdził, że w sytuacji, gdy dochodzi do wygaśnięcia dotychczasowego stosunku służbowego w wyniku niezłożenia funkcjonariuszowi propozycji dalszego zatrudnienia lub w przypadku niezaakceptowania przez niego propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby w określonym przez prawo terminie (zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Przepisy wprowadzające KAS), które traktuje się jak zwolnienie ze służby, to podstawą do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby jest art. 170 ust. 1 i 3 ustawy Przepisy wprowadzające KAS w związku z art. 276 ust. 1 i 2 ustawy o KAS. NSA wskazał, że wydając decyzję stwierdzającą zwolnienie funkcjonariusza ze służby na skutek wygaśnięcia stosunku służbowego wobec odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, organ jest zobowiązany wziąć pod uwagę i rozważyć kryteria o jakich mowa w art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznającego niniejszą sprawę, zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji z dnia [...] czerwca 2020 r. nie naruszają prawa materialnego i prawa procesowego. Z tego względu nie było podstaw do uwzględnienia skargi. Zarzuty skargi Sąd uznał za niezasadne. Organy nie naruszyły art. 6, art. 7. art. 8 § 1, art. 15, art. 107 § 3 k.p.a., art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS, jak i przepisów Konstytucji RP. Kwestia prawidłowości stosowania przez organ art. 165 ust. 6 ustawy Przepisy wprowadzające KAS pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Przepis ten nie znajdował bowiem zastosowania w sprawie wygaśnięcia stosunku służbowego. Zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy Przepisy wprowadzające KAS, stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2,3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1 oraz stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, wygasają: 1) z dniem 31 sierpnia 2017 r., jeżeli osoby te w terminie do dnia 31 maja 2017 r., nie otrzymają pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby; 2) po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik albo funkcjonariusz złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017 r. Stosownie do art. 170 ust. 3 tej ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby. W sprawie jest bezsporne, że skarżącemu przedstawiono do dnia 31 maja 2017 r. pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, jednakże skarżący propozycji zatrudnienia nie przyjął. Organ w niniejszej sprawie wypełnił zawarte w wyroku z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 800/19 wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. wydając decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego skarżącego organ wziął pod uwagę i rozważył kryteria o jakich mowa w art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS. Zgodnie z powołanym przepisem, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy uwzględniły w uzasadnieniach decyzji wymogi art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS. Sąd nie kwestionuje też stwierdzenia, że ustawodawca pozostawił dyrektorom izb administracji skarbowej dobór kadr Krajowej Administracji Skarbowej. Dyrektor IAS w [...] wskazał w decyzji z jakich przyczyn skarżącemu przedstawiono propozycję pracy, a nie przedstawiono propozycji służby. Argumentacja organu została powiązana z posiadanymi przez skarżącego kwalifikacjami, z przebiegiem dotychczasowej służby, z uwzględnieniem miejsca zamieszkania, jak wymaga tego art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS. Organ wprost wskazał, że propozycja zatrudnienia w korpusie służby cywilnej na stanowisku eksperta skarbowego w Dziale [...] i [...] Izby Administracji Skarbowej w [...], z miejscem wykonywania pracy w [...] przedstawiona została ze względu na dotychczas realizowane obowiązki służbowe. Organ podniósł, że skarżący spełniał wszystkie kryteria ustawowe, był wieloletnim funkcjonariuszem komórki zajmującej się sprawami z zakresu [...]. Organ zwrócił też uwagę na duże doświadczenie skarżącego. Wskazał, że w zaproponowanej komórce organizacyjnej skarżący miał wykonywać zadania, które nie zostały określone w art. 2 ust. 2 ustawy o KAS, jako zadania zastrzeżone dla funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. W sprawie tej nie ma podstaw do podważenia stanowiska Dyrektora IAS, że charakter wykonywanych zadań w Dziale [...] i [...] nie uzasadniał potrzeby realizowania ich w ramach stosunku służbowego. Organ wyjaśnił też w sposób wystarczający dla potrzeb niniejszego postępowania dlaczego skarżącego nie włączono do Grupy Reagowania Kryzysowego. Zarzuty skargi co do niedokonania przez organ oceny w aspekcie przesłanek z art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające KAS nie są zasadne. W sprawie tej nie można stwierdzić, że organ nie uwzględnił słusznego interesu strony. Organ rozważył kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby skarżącego stwierdzając, że dawały one podstawę do przedstawienia skarżącemu propozycji pracy, a nie służby. Odmienna ocena skarżącego w tym zakresie nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji. Organy rozważyły cały materiał dowodowy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji spełniają wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 1 lipca 2019 r. jednoznacznie stwierdził, że w przypadku niezaakceptowania przez funkcjonariusza propozycji zatrudnienia dochodzi do wygaśnięcia stosunku służbowego, które traktuje się jak zwolnienie ze służby. W sprawie tej nie zostały naruszone powołane w skardze przepisy Konstytucji RP. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się, że zasada równego traktowania polega na tym, że wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, powinny być traktowane równo, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzujących, jak i dyskryminujących (m.in. wyrok TK z 23 października 2001 r., K 22/1, OTK z 2001 r., Nr 7, poz. 215). Uwzględniając konieczność brania pod uwagę przez organ kwalifikacji i przebiegu służby funkcjonariuszy i pracowników, nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia powołanej zasady. Z art. 60 Konstytucji RP nie można wyprowadzić prawa do pozostania w służbie. Wskazania wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 23 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 2700/18, wydanym w sprawie dotyczącej ustalenia warunków pełnienia służby, podniósł, że dopuszczalne przepisem art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS zróżnicowanie funkcjonariuszy oznacza, że nie wszyscy z nich otrzymali propozycje dalszej służby, a ci którym ją przedstawiono mogli ją uzyskać zarówno na korzystniejszych, jak i mniej korzystnych od dotychczasowych warunkach. Zatem samo istnienie pewnej grupy funkcjonariuszy, którym w ramach przeprowadzanej reformy administracji celnej i skarbowej organ nie obniżył ani stanowiska, ani uposażenia, nie dowodzi jeszcze naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP), czy równego dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Argumentacja skargi co do przyczyn nieprzyjęcia przez skarżącego przedłożonej propozycji pracy oraz aktualnej sytuacji, w jakiej skarżący się znajduje, nie daje podstaw od wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Dyrektora IAS o wygaśnięciu stosunku służbowego oraz zaskarżonej decyzji Szefa KAS. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w wyroku.

Informacje o sprawie

Data wpływu
23 września 2020
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Sędziowie
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/ Sławomir Antoniuk /przewodniczący/ Tomasz Szmydt

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny