II SA/Wa 1841/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.

W dniu [...] lipca 2019 r. W. K. (dalej jako skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej skargę na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji – aktu mianowania na stopień służbowy [...] w Służbie Celnej, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. W powyższym wniosku skarżący wskazał, że w terminie do wniesienia skargi leczył się w Poradni Zdrowia Psychicznego, a od lutego 2019 r. przebywał w szpitalu psychiatrycznym. Podał, że "do chwili obecnej leczę się psychiatrycznie, czuję się jednak na tyle dobrze, aby wnieść pismo procesowe do Sądu." Skarżący do złożonego wniosku załączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego z [...] czerwca 2019 r., wystawioną przez lekarza kierującego Dziennym Oddziałem Psychiatrycznym Ogólnym Samodzielnego Publicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), uchybiony przez stronę termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki, a mianowicie, strona wystąpi do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dokonana czynność, dla której określony był termin, w piśmie tym strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.p.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi spełnia powyższe przesłanki. Skarżący wskazując we wniosku o przywrócenie terminu na stan swojego zdrowia psychicznego, poparty załączoną do wniosku kartą informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynika między innymi, że zostały rozpoznane u leczonego organiczne zaburzenia urojeniowe z odczynem depresyjnym, uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika bowiem z poglądów prezentowanych w orzecznictwie, choroba strony osobiście działającej, jeżeli rzeczywiście uniemożliwia jej zachowanie terminu procesowego, z reguły stanowi przesłankę uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący podał, że w okresie, w którym należało wnieść skargę, leczył się w Poradni Zdrowia Psychicznego, a następnie przebywał w szpitalu. Na okoliczność uprawdopodobnienia swojego braku winy, dołączył ww. kartę informacyjną leczenia psychicznego. Należy zwrócić szczególną uwagę, że choroba w postaci depresji ma charakter nieprzewidywalny i niezależny od woli chorego. Depresja może dotknąć każdego, niezależnie od wieku, płci, wykształcenia lub sytuacji rodzinnej. Może przyjść nagle albo narastać stopniowo, pozbawiając chorego energii i pozytywnych uczuć. Depresja nie jest zwykłym przygnębieniem, oznaką słabości ani przejawem lenistwa. To zaburzenie nastroju będące poważną chorobą psychiczną, która wymaga leczenia (źródło: http://www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/choroby-psychiczne/depresja-choroba-psychiczna-ktora-nalezy-leczyc_38329.html). Stan zdrowia skarżącego mógł mieć zatem istotny wpływ na dokonanie czynności złożenia skargi po terminie, a zatem jako stan niezależny od niego, stanowi uzasadnienie dla przywrócenia tego terminu procesowego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.