II SA/Wa 180/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Pismem z dnia 03 stycznia 2017 r. J. K., reprezentowany przez pełnomocnika – r. pr. A. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] cofającą ww. pozwolenie na broń palną bojową do ochrony osobistej. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego, przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie z uwagi na "zasadność składanej skargi oraz znaczny rozmiar oraz graniczące z pewnością niebezpieczeństwo wystąpienia niedogodności dla skarżącego, co wypełnia obydwie przesłanki zastosowania art. 61 § 3 ppsa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 ppsa do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Skarżący podniósł, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia "zasadność składanej skargi oraz znaczny rozmiar oraz graniczące z pewnością niebezpieczeństwo wystąpienia niedogodności dla skarżącego, co wypełnia obydwie przesłanki zastosowania art. 61 § 3 ppsa". Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Dla wykazania – na podstawie art. 61 § 3 ppsa – że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wniosek strony skarżącej dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.