II SA/Wa 1775/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi G. M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 26 sierpnia 2025 r. G.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby. W piśmie z 20 lutego 2026 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.