II SA/Wa 175/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szefa Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...] na decyzję Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Szef Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...] pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Skarżący pismem z dnia 10 lutego 2025 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy, należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Niedopuszczalność skargi może mieć miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Jedną z przyczyn o charakterze podmiotowym jest wniesienie skargi przez nielegitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, dalej: "NSA" z 8 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1229/04). W myśl art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem uprawnienie do złożenia skargi opiera się na kryterium interesu prawnego rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może dotyczyć tylko "własnej" sprawy administracyjnej danego podmiotu. Oznacza to możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Innymi słowy, postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli sądu administracyjnego (vide T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 273; postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1085/11). Stosownie do treści art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zarówno w judykaturze, jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że przymiotu strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma organ, który wydał zaskarżony akt w pierwszej instancji, chociażby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu (vide wyrok NSA z 3 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 824/05). Niedopuszczalne jest łączenie funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania. Nie do przyjęcia jest stanowisko, zgodnie z którym ten sam podmiot zajmował pozycję raz organu, a innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej (vide wyrok NSA z 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05; wyrok NSA z 3 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 931/07; postanowienie NSA z 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, uchwała składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skargę wniósł Szef Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...], który wydał decyzję jako organ pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym. Jako podmiot kompetentny do rozstrzygnięcia wyżej wymienionej sprawy administracyjnej Szef Centrum Rekrutacji w [...] jest pozbawiony możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego aktu wydanego w postępowaniu jej dotyczącym. Nie może bowiem działać jako organ administracji publicznej, a następnie wnieść skargę na akt organu odwoławczego. Jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi, skutkującego umorzeniem postępowania sądowego sąd stwierdza, iż wobec niedopuszczalności skargi wniosek nie mógł zostać uwzględniony.