II SA/Wa 175/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia na inne stanowiska służbowe postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej uchylił rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2016 r. Nr [...], w części dotyczącej okresu, na jaki funkcjonariusz został przeniesiony do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej i ustalił, że przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej następuje od dnia 12 października 2016 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Zaskarżona decyzja została wysłana skarżącemu przesyłką pocztową za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Z adnotacji znajdującej się na ww. przesyłce wynika, że w dniu 25 listopada 2016 r., z uwagi na niezastanie adresata pozostawiono, w skrzynce pocztowej adresata, pierwsze zawiadomienie o możliwości jej odbioru. 5 grudnia 2016 r. pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Informacja o pozostawieniu zawiadomień/awizo została umieszczona na kopercie. Z uwagi na niepodjęcie w wyznaczonym terminie przesyłka została zwrócona do nadawcy. W dniu 15 grudnia 2016 r. w siedzibie organu skarżący otrzymał informacyjnie kopię decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. Jednocześnie został poinformowany, że urząd pocztowy przekazał ww. decyzję w dniu 14 grudnia 2016 r. adresatowi (Komendantowi Głównemu Straży Granicznej) w związku z jej nieodebraniem przez skarżącego oraz poinformowany, że z uwagi na zastępcze doręczenie ww. decyzji skarżący posiada krótszy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 11 stycznia 2017 r. skarżący złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w Placówce SG [...] (będącej w strukturze [...] Oddziału Straży Granicznej), do Komendy Głównej Straży Granicznej skarga ta wpłynęła w dniu 13 stycznia 2017 r. Natomiast w dniu 12 stycznia 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wniósł drugą skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest spóźniona i podlega odrzuceniu. Zgodnie z unormowaniem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została wysłana skarżącemu przesyłką pocztową za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres widniejący w jego teczce akt osobowych tj. ul. [...], [...]. Taki bowiem adres podał skarżący w piśmie z dnia 8 kwietnia 2015 r. W tym miejscu należy zauważyć, ze zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie zakresu obowiązków oraz podstaw, zakresu i trybu udzielania zwolnień od zajęć służbowych funkcjonariuszom Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 97 poz. 879 ze zm.) funkcjonariusz jest obowiązany niezwłocznie poinformować przełożonego właściwego w sprawach osobowych o zmianie adresu zamieszkania. Do dnia wniesienia skargi skarżący nie wskazał innego adresu. Mając powyższe na uwadze należy uznać za trafne stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w trybie art. 44 § 4 K.p.a., a więc z wykorzystaniem konstrukcji fikcji prawnej doręczenia. Doręczenie zastępcze miało miejsce w dniu 9 grudnia 2016 r. Zatem termin do złożenia skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2017 r. Tymczasem pierwsza skarga została złożona w dniu 11 stycznia 2017 r., jednakże nie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a. lecz w siedzibie organu I instancji. Zatem termin wniesienia tej to 13 stycznia 2017 r. czyli dzień kiedy skarga wpłynęła do Komendanta Głównego Straży Granicznej tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Natomiast druga została wysłana na adres organu drugiej instancji w dniu 12 stycznia 2017 r. Powyższe oznacza, że zarówno pierwsza, jak i druga skarga zostały wniesione z uchybieniem terminu. Należy również zauważyć, że w sytuacji, gdy stosownie do art. 44 K.p.a. nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze faktyczne wydanie pisma nie może być uznane jako doręczenie prawne. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem (odbiorem) tego pisma. W świetle art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W związku z powyższym skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu.